Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026

Άγιος ο ποιητής και αγωνιστής - Αθανάσιος Κοτταδάκης

 Άγνωστε, γνωστέ, καλέ φίλε, αδελφέ «Αλεξανδρέα» ποιητή, Δάσκαλε γδΜαρκάκη ως ευχαριστία σου στέλνω τα πιο κάτω με ενδεικτικό έντονο χρώμα των ψηφίων κάποιων στίχων. Άγιος ο ποιητής και αγωνιστής, άγιοι κι οι δρώντες χριστιανικά τότε, οι … «ακτιβιστές» ! 
Άγια η χριστιανική ατμόσφαιρα στις κατασκηνώσεις και ευρύτερα και το καλλιεργούμενο ήθος χριστιανικής ζωής. Και ευτυχείς εμείς που τους έβαλε ο Θεός «δείκτες» στα νιάτα μας της οδού της Εκκλησίας !

«Στο στερνό το ξεψύχημα δειλινού μυρωμένου
Κάποια ρόδα μαραίνονται, κάποια ρόδα πεθαίνουν.
Κι΄ ένα ρόδο σκορπίζοντας τ’ ανοιχτά πέταλά του
Κάποιο φύλλο που τούμεινε για στερνό στολισμά του
το τινάζει και κείνο και το ρίχνει μπροστά του
στο κρυστάλλινο φλοίσβισμα τα ρυακιού του δροσάτου.
-Που τραβάς ανθοπέταλο τη ζωή σου να σβήσεις;
-Πάω να φέρω την άνοιξη σ’ ένα κόσμο άλλης ζήσης
Μεσ’ στης γης τα κατάβαθα τον Απρίλη θα φέρω,
θα σκορπίσω το μήνυμα μιας αλήθειας που ξέρω.
Μιας αλήθειας το κήρυγμα το τρανό θα κηρύξω
και θα πω την Ανάσταση στους νεκρούς που θα σμίξω»
Γ. Βερίτης, «Πασχαλινός» 

 «Μοσχοβολά στην εξοχή θυμάρι και λουλούδι.

Λάμπει στα μέτωπα η χαρά,
και μέρα-νύχτα αντιλαλεί χαρούμενο τραγούδι.
Ανατολές γεμάτες φως, γαληνεμένα βράδια
κι ώρες γλυκές της προσευχής,
σαν πέφτουν γύρω της νυχτιάς τα σιωπηλά σκοτάδια.
Με μια καρδιά και μια ψυχή,
σαν τα παλιά τα χρόνια,
με της αγάπης τη φωτιά
θα κάνουμε έργο λυτρωμού που θα κρατήσει αιώνια.
Οι δρόμοι μπρος μας ανοιχτοί για λόγο και για δράση,
κι η νιότη μας, ανθίζοντας στην άγια Χάρη του Θεού,
ποτέ δε θα περάσει»
Γ. Βερίτης «Στην κατασκήνωση»

«Μαζί θά περπατήσουμε χέρι μέ χέρι
στό δρόμο τοῦτον που στη θέωση θα μας φέρει.
Μαζί θα περπατήσουμε χειμώνες, καλοκαίρια
και στης γαλήνης τις στιγμές και στ’ ἀγριοκαίρια…»
Γ. Βερίτης, «Μαζί θα περπατήσουμε»


ΥΓ. Έψαξα τα χαρτιά μου άλλα δε βρήκα ένα ‘άλλο του Βερίτη; -«Στη δύση του ο ήλιος αργοσβήνει
-κι η φύση μεσ’ το φως του είναι λουσμένη
-μια όμορφη μαγευτική γαλήνη
-σ’ όλη την πλάση γύρω ειν’ απλωμένη …»


και η παράκληση είναι, αν όντως είναι του Βερίτη και το βρείτε, να κάνετε τον κόπο να το προσθέσετε.

Ευχαριστώ.

Ευχές για τις άγιες μέρες.

Αθανάσιος Κοτταδάκης.

2 σχόλια:

ΚΣΕ ΠΑΤΡΑΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Αλεξανδρεύς είπε...

Τα καλά και αγαπητικά σας λόγια σε έναν τύποις "άγνωστό" σας με συγκινούν βαθύτατα, εκλεκτέ κ Κοτταδάκη. Εύχομαι σύντομα να τα κάταφέρουμε και να ιδωθούμε πρόσωπο προς πρόσωπον. Το «Στη δύση του ο ήλιος αργοσβήνει
-κι η φύση μεσ’ το φως του είναι λουσμένη
-μια όμορφη μαγευτική γαλήνη
-σ’ όλη την πλάση γύρω ειν’ απλωμένη …» το ήξερα και εγώ κάποτε -δεν το θυμούμαι πια- αλλά δεν πρέπει να είναι βεριτικό.
Τι σημασία έχει; Σημασία έχει ότι μιλά στην καρδιά μας. Μια καρδιά που την άγγιξε κάποτε η χάρη μέσα από αυτά τα τραγούδια και συγκινούμαστε καθώς την αναθυμούμαστε.
Να είστε πάντα κραταιός εν παντί, επιτρέψτε μου, υικώς, να ευχηθώ.
Καλό Δεκαπενταύγουστο. Η Παναγιά μητέρα μας να μας σκεπάζει όλους!