«Φῶς τῆς διανοίας καὶ
τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ
μὲ προθυμία καὶ ζῆλο
προσευχή. Συνεχὲς καὶ ἄσβεστο
φῶς. Γι’ αὐτὸ
πλῆθος λογισμῶν φέρνει στὴ σκέψη μας καὶ ἐκεῖνα ποὺ ποτὲ
δὲν σκεφθήκαμε, τὰ συγκεντρώνει τὴν ὥρα
τῆς προσευχῆς, γιὰ νὰ
ἀποσπάσει τὴν ψυχή μας. Καὶ ὅπως
οἱ ὁρμητικοὶ
ἄνεμοι βιαίως προσπαθοῦν νὰ σβήσουν τὴ
φλόγα, ἔτσι καὶ ὁ
Διάβολος, ὅταν δεῖ ἀναμμένη
τὴ φλόγα τῆς προσευχῆς, μὲ
μύριες φροντίδες ἐπιχειρεῖ καὶ δὲν
φεύγει, ἂν δὲν τὴ σβήσει... Κι ἐμεῖς, ὅπως ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν
ἀναμμένο λυχνάρι καὶ προφυλάσσουν τὴ φλόγα μὲ τὶς
παλάμες τους, ἔτσι ἂς κάνουμε. Μὲ ξύπνια σκέψη καὶ ἐγρήγορση
νὰ ἀποφράξουμε τοῦ
πονηροῦ πνεύματος τὴν εἴσοδο, γιὰ
νὰ μὴ μᾶς
σβήσει τὸ φῶς τῆς προσευχῆς».
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου