Σήμερα η Εκκλησία, μαζί με την εύοσμη ανθοδέσμη
των αναστάσιμων ύμνων, τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου
Γρηγορίου, αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, του Οσίου Ευφημιανού της
Λύσης στην πεδιάδα της Μεσαορίας και του νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου,
πολιούχου της Ρόδου.
Πανηγυρίζουν οι κοινότητες, Άρσος Λεμεσού, Όμοδος και η τουρκοκρατούμενη κωμόπολη της Λύσης, η ενορία του Αγίου Φιλίππου στα Λατσιά και η πόλη της Θεσσαλονίκης.
Ο Γρηγόριος Παλαμάς καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Γεννήθηκε το 1296 από γονείς ενάρετους με έμφυτα χαρίσματα. Ο πατέρας του ήταν αρχικά συγκλητικός και κατόπιν μοναχός. Ένεκα ευφυΐας και επιμέλειας δεν άργησαν να προβάλουν και τα επίκτητα χαρίσματα γνώσης και επιστημοσύνης.
Παρόλο που του ζητήθηκε να διαπρέψει ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια των βασιλικών ανακτόρων, εντούτοις ο Γρηγόριος ακολούθησε τον αγγελικό βίο, της ασκήσεως και της προσευχής. Διέθεσε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και, εγκαταλείποντας τις ματαιότητες του κόσμου, ακολούθησε την πορεία της τελείωσης εν Χριστώ Ιησού.
Μόνασε στη Μεγίστη Λαύρα στον Άθω, όπου διδάχθηκε την αρετή και, πάνω από όλα, την απώλεια της υποκρισίας και την ένδυση της αυθεντικότητας του απλού φρονήματος. Μετέβη στη Θεσσαλονίκη, όπου χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και κατόπιν επίσκοπος. Ως αρχιεπίσκοπος της Συμβασιλεύουσας αναλώθηκε κυριολεκτικά στο να στηρίξει το ποίμνιο, τόσο με τον άμεμπτο βίο, όσο και με τη θεολογική του παιδεία.
Αντιμετώπισε θεολογικά τους δυτικούς Βαρλαάμ και Ακίνδυνο, οι οποίοι ταύτιζαν την ουσία με τις ενέργειες του Θεού, όπως συνέβη με τον Ευνόμιο Κυζίκου τον 4ο αιώνα. Τότε απάντησε ο Μέγας Βασίλειος.
Ο Παλαμάς, επεκτείνοντας τη θεολογία του Μεγάλου Βασιλείου, επισήμανε ότι ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τον Θεό, όχι με τη διάνοια ή το συναίσθημα, αλλά με την εμπειρία του Αγίου Πνεύματος. Ο Χριστιανός μπορεί να έχει μετοχή στη δόξα της Αγίας Τριάδος, μέσω των ακτίστων Θείων Ενεργειών, διότι η θεϊκή ουσία παραμένει άπειρη και απρόσιτη για τον πεπερασμένο άνθρωπο.
Ας παρακαλέσουμε τους Αγίους, να πρεσβεύουν στον Αναστημένο Κύριο της δόξης, για ολόκληρη την ανθρωπότητα και εξαιρέτως για τη νεολαία της πατρίδας μας.
Αναφωνούν οι πιστοί μαζί με τον υμνογράφο: «Ὁ ἡμετέραν μορφὴν ἀναλαβών, καὶ ὑπομείνας Σταυρὸν σωματικῶς, σῶσόν με τῇ Ἀναστάσει σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ὡς φιλάνθρωπος».
Πανηγυρίζουν οι κοινότητες, Άρσος Λεμεσού, Όμοδος και η τουρκοκρατούμενη κωμόπολη της Λύσης, η ενορία του Αγίου Φιλίππου στα Λατσιά και η πόλη της Θεσσαλονίκης.
Ο Γρηγόριος Παλαμάς καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Γεννήθηκε το 1296 από γονείς ενάρετους με έμφυτα χαρίσματα. Ο πατέρας του ήταν αρχικά συγκλητικός και κατόπιν μοναχός. Ένεκα ευφυΐας και επιμέλειας δεν άργησαν να προβάλουν και τα επίκτητα χαρίσματα γνώσης και επιστημοσύνης.
Παρόλο που του ζητήθηκε να διαπρέψει ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια των βασιλικών ανακτόρων, εντούτοις ο Γρηγόριος ακολούθησε τον αγγελικό βίο, της ασκήσεως και της προσευχής. Διέθεσε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και, εγκαταλείποντας τις ματαιότητες του κόσμου, ακολούθησε την πορεία της τελείωσης εν Χριστώ Ιησού.
Μόνασε στη Μεγίστη Λαύρα στον Άθω, όπου διδάχθηκε την αρετή και, πάνω από όλα, την απώλεια της υποκρισίας και την ένδυση της αυθεντικότητας του απλού φρονήματος. Μετέβη στη Θεσσαλονίκη, όπου χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και κατόπιν επίσκοπος. Ως αρχιεπίσκοπος της Συμβασιλεύουσας αναλώθηκε κυριολεκτικά στο να στηρίξει το ποίμνιο, τόσο με τον άμεμπτο βίο, όσο και με τη θεολογική του παιδεία.
Αντιμετώπισε θεολογικά τους δυτικούς Βαρλαάμ και Ακίνδυνο, οι οποίοι ταύτιζαν την ουσία με τις ενέργειες του Θεού, όπως συνέβη με τον Ευνόμιο Κυζίκου τον 4ο αιώνα. Τότε απάντησε ο Μέγας Βασίλειος.
Ο Παλαμάς, επεκτείνοντας τη θεολογία του Μεγάλου Βασιλείου, επισήμανε ότι ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τον Θεό, όχι με τη διάνοια ή το συναίσθημα, αλλά με την εμπειρία του Αγίου Πνεύματος. Ο Χριστιανός μπορεί να έχει μετοχή στη δόξα της Αγίας Τριάδος, μέσω των ακτίστων Θείων Ενεργειών, διότι η θεϊκή ουσία παραμένει άπειρη και απρόσιτη για τον πεπερασμένο άνθρωπο.
Ας παρακαλέσουμε τους Αγίους, να πρεσβεύουν στον Αναστημένο Κύριο της δόξης, για ολόκληρη την ανθρωπότητα και εξαιρέτως για τη νεολαία της πατρίδας μας.
Αναφωνούν οι πιστοί μαζί με τον υμνογράφο: «Ὁ ἡμετέραν μορφὴν ἀναλαβών, καὶ ὑπομείνας Σταυρὸν σωματικῶς, σῶσόν με τῇ Ἀναστάσει σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ὡς φιλάνθρωπος».
Του
Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου