Στον Πόρο η Χ.Φ.Δ. Πατρών με τον φακό του Κυριάκου Τόλλου

Φωτογραφίες Κυριάκος Τόλλος

Ξεκίνησε η 40η Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Αμερικής - Αλέξανδρος Κολλιόπουλος

Ξεκίνησε η 40η Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Αμερικής με Πολυαρχιερατικό συλλείτουργο εις τον Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της Ι.Μ. Ατλάντας. Προεξήρχε και ομίλησε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος. Εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος, ενώ παρέστησαν όλοι οι Μητροπολίτες Αμερικής, και φυσικά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Δημήτριος αναφέρθηκε στο τέλος του κηρύγματός του, με λόγους ιδιαίτερα επαινετικούς για τον Πατρών κ. Χρυσόστομο.

Ως κύριο θέμα της συνελεύσεως έχει ορισθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο η προτροπή «Έρχου και Ίδε» η οποία αποτελεί συνέχεια του θέματος της προηγούμενης Κληρικολαϊκής, το οποίο ήταν «Συναγάγετε τον λαό μου στον Οίκο μου».

Να σημειώσουμε ότι η Κληρικολαϊκή Συνέλευση είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Αμερικής, συνέρχεται ανά διετία υπό την προεδρεία του Αρχιεπισκόπου. Ασχολείται με διάφορα θέματα που αφορούν τη ζωή, την ανάπτυξη και ενότητα της Εκκλησίας, με εξαίρεση δογματικά ή κανονικά εκκλησιαστικά θέματα. Ασχολείται επίσης με θέματα που αφορούν τα ιδρύματα της Αρχιεπισκοπής, τα οικονομικά, την διοίκηση, με θέματα φιλανθρωπίας και εκπαίδευσης και γενικά τον αυξανόμενο ρόλο και επιρροή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στη ζωή της Αμερικής.

Το πρόγραμμα Δευτέρας 5 Ιουλίου
9:00 π.μ. – Έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου και Εισηγητική ομιλία του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου.
11:00 π.μ – Εισηγήσεις των Μητροπολιτών
1:30 μ.μ. – Παρουσιάσεις Στρατηγικού Προγραμματισμού
7:00 μ.μ. – Επίσκεψη των συνέδρων στο Ενυδρείο της Τζόρτζια

.

ΗΜΕΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Σε όλους τους Ναούς της Αμερικής αναγνώσθηκε η παρακάτω Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ - 4 του Ιουλίου 2010

Ἡμέρα Ἀνεξαρτησίας

Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,

Στόν ἐτήσιον αὐτόν ἑορτασμό τῆς Ἡμέρας Ἀνεξαρτησίας, εὐχαριστοῦ-με τόν Θεό γιά τήν πνευματική ἐλευθερία τήν ὁποία ἔχουμε ἐν Χριστῷ καί γιά τήν ἐλευθερία τήν ὁποία ἀπολαμβάνουμε στό ἔθνος αὐτό στό ὁποῖο ζοῦμε. Ὡς ἄνθρωποι πίστεως, εἴμεθα ἀποδέκτες τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μᾶς ἀπελευθερώνει ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου καί μᾶς βοηθεῖ στήν πορεία ἀποκαταστάσεως καί αἰώνιας κοινωνίας μέ τόν Θεό. Ὡς πολίτες καί κάτοικοι τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς, εἴμεθα ἀποδέκτες μιᾶς μορφῆς διακυβερνήσεως ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τήν πολιτική καί κοινωνική ἐλευθερία, πού εἶναι ἐγγενεῖς τῆς ἀνθρώπινης φύσεώς μας.
Μία ἀπό τίς ἐλευθερίες αὐτές εἶναι ἡ θρησκευτική. Πρίν ἀπό δύο καί πλέον αἰῶνες, πολλοί ἀπ’τούς ἐμπνευστές τοῦ πολιτικοῦ συστήματός μας διεπίστωσαν ὅτι ἡ ἐλευθερία αὐτή ἀποτελοῦσε ἀναγκαιότητα γιά τή σταθερότητα καί λειτουργία τῆς νέας διακυβερνήσεως καί δικαίωμα τό ὁποῖο ἀνῆκε σέ ὅλους ἐν σχέσει μέ τήν ἐλευθερία συνειδήσεως καί τήν ἐπιδίωξη τῆς ἀληθείας. Στή διαδικασία ἱδρύσεως τοῦ νέου ἔθνους, οἱ ἐμπνευστές γνώριζαν ὅτι στήν χώρα ὑπῆρχαν πολλές καί διαφορετικές θρησκευτικές ὁμάδες. Εἶχαν πλήρη ἐπίγνωση τοῦ κινδύνου υἱοθετήσεως ἀπό τό κράτος μίας συγκεκριμένης θρησκευτικῆς παραδόσεως. Τά μοντέλα διακυβερνήσεως τά ὁποῖα βασίζονταν στόν ἐξαναγκασμό καί κατέληγαν στήν καταπίεση καί τόν ἀποκλεισμό καί εἶχαν ἀναγκάσει πολλούς νά ἐγκαταλείψουν τίς πατρίδες τους καί νά ἔλθουν στήν Ἀμερική. Οἱ ἐμπνευστές πίστευαν, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐλευθερία συνειδήσεως ἡ ὁποία ἐκφράζεται μέ θρησκευτική πίστη, τόν λόγο καί τίς συνάξεις δέν ἀποτελοῦσε ἀπειλή ἀλλά μᾶλλον δικαίωμα ἑκάστου καί ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί θά ἔπρεπε νά προστατευθεῖ ἀπό τόν κίνδυνο τῆς κυβερνητικῆς παρεμβάσεως. Τίποτε ἀπό τά ἀνωτέρω δέν ἀποτελοῦσε ἀπόπειρα παρεμποδίσεως τῆς ζωτικότητος τῆς θρησκείας, καθώς, στήν πραγματικότητα, πολλοί ἐκ τῶν ἐμπνευστῶν ἀνεγνώρισαν τόν ἠθικό καί ἑνωτικό ρόλο τῆς θρησκευτικῆς πίστεως ὡς συμβολῆς στή δημιουργία ἰσχυροῦ συνόλου πολιτῶν. Τό πρωταρχικό κίνητρο ἦταν ἡ θρησκευτική ἐλευθερία - ἡ ἐλευθερία ἑκάστου ἀτόμου νά ἐπιλέγει, νά πιστεύει, νά ἀκολουθεῖ, νά προσφέρει καί νά μοιράζεται μέ ἄλλους χωρίς φόβο παρεμβολῆς ἤ καταπιέσεως ἀπό τό κράτος.
Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί οἱ ὁποῖοι ζοῦμε σ’ αὐτό τό ἔθνος, ἔχουμε καί ἐξακολουθοῦμε νά ἀπολαμβάνουμε αὐτή τήν ἐλευθερία. Συγκεντρωνόμεθα ὡς κοινότητες, λατρεύουμε καί διακονοῦμε ἐλεύθερα, κτίζουμε ἐκκλησίες καί σχολεῖα, καί μοιραζόμεθα τήν πίστη μας μέ ἄλλους. Ἐκτός ἀπό τήν πίστη μας στόν Θεό καί τήν ἀποφασιστικότητά μας νά ἀπολαμβάνουμε καί νά μοιραζόμεθα αὐτά τά ὁποῖα Ἐκεῖνος μᾶς χάρισε, ἡ θρησκευτική ἐλευθερία ἔχει συνεισφέρει στή ζωτικότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανισμοῦ στήν Ἀμερική. Ὀφείλουμε νά εἴμεθα εὐγνώμονες στόν Θεό καί νά χρησιμοποιοῦμε τήν ἐλευθερία μας ὡς εὐκαιρία πλήρους συμμετοχῆς στήν Ἐκκλησία μας καί στή διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου σέ ὅλους.
Ὀφείλουμε, ἐπίσης, νά μήν λησμονοῦμε καί ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται γιά τήν ἐλευθερία καί τή διακονία μέσα σέ κοινωνίες οἱ ὁποῖες παρουσιάζουν πρόβλημα σχετικά μέ τήν ἐκκλησιαστική ἐλευθερία εἴτε ὡς δικαίωμα εἴτε ὡς οὐσιαστικό στοιχεῖο τῆς ἐλεύθερης κοινωνίας. Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι τό πολιτικό πλαίσιο τό ὁποῖο συνεχίζει νά προκαλεῖ καί νά πιέζει ἀσφυκτικά τό ἀγαπημένο Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο μας καί ἰδιαιτέρως τόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη μας κ.κ. Βαρθολομαῖο. Κυβερνήσεις, ἐπιτροπές καί ἡγέτες χωρῶν ἔχουν ἀσχοληθεῖ μέ τά ζητήματα αὐτά καί συνεχίζουν νά ὑπεραμύνονται τῆς ἀναγκαιότητος γιά θρησκευτική ἐλευθερία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ὅμως, χρειάζεται νά γίνουν περισσότερα.
Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στήν Ἀμερική καί ὡς ἄνθρωποι πού ἀπολαμβάνουμε θρησκευτική ἐλευθερία, πολλοί ἀπό σᾶς ἔχετε προσφέρει θερμές προσευχές καί πολύτιμες ὑπηρεσίες στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο μας, ἀναγνωρίζοντας τίς ἀνάγκες του καθώς καί τήν σπουδαιότητα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας. Εὐχαριστῶ τόν Θεό γιά τήν πολύτιμη συνδρομή σας καί προσεύχομαι γιά τήν συνεχῆ καθοδήγηση καί δύναμή Του σ’ αὐτές τίς προσπάθειες. Εἴθε ὅλοι οἱ πιστοί μας σ’ ὁλόκληρη τήν ἐπικράτεια τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅλοι ἐμεῖς οἱ ὁποῖοι ζοῦμε σέ μία ἐλεύθερη κοινωνία καί ἀπολαμβάνουμε τό ἀγαθό τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, νά προσευχόμεθα καί νά προσφέρουμε διαρκῶς περισσότερα. Τώρα εἶναι ἡ κρίσιμη ἐποχή νά δηλώσουμε τήν ὑποστήριξή μας, νά ἐνθαρρύνουμε τούς πολιτικούς ἡγέτες καί νά θέσουμε σέ δράση τίς καλές μας διαθέσεις. Εἴθε νά τό πράξουμε αὐτό ὡς κίνηση εὐγνωμοσύνης γιά τήν ἐλευθερία τήν ὁποία ἀπολαμβάνουμε, πρός χάριν τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Εὐαγγελίου τό ὁποῖο καλούμεθα νά μοιρασθοῦμε καί πρός δόξαν Θεοῦ.

Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη,
† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος

.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Κ. ΚΟΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Στις φωτό του Δημητρίου Πανάγου, εικονίζεται ο Μητροπολίτης Ατλάντας κ. Αλέξιος να καλωσορίζει τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ.κ. Δημήτριο κατά την άφιξή του στο Atlanta International Airport. Μαζί με τον κ. Αλέξιο ήταν ο κοσμήτορας της Ι.Μ. Ατλάντας, αρκετοί κληρικοί και τοπικοί Άρχοντες.

Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ

ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ,

ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ!

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ

http://troktiko.blogspot.com/2010/06/blog-post_4559.html

Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!

Εμπαθείς ενθυμήσεις - Μοναχός Εύαγριος

Δεν θα μπορέσει ο άνθρωπος να απομακρύνει τις εμπαθείς ενθυμήσεις, αν δεν φροντίσει να απαλλαγεί από την επιθυμία και το θυμό. Και την επιθυμία θα την εξαντλήσεις με νηστείες, αγρυπνίες και χαμαικοιτίες. Ενώ το θυμό θα τον εξημερώσεις με μακροθυμίες, ανεξικακίες, αμνησικακίες και ελεημοσύνες. Γιατί από αυτά τα δύο πάθη αποτελούνται όλοι σχεδόν οι δαιμονικοί λογισμοί, οι οποίοι ρίχνουν το νου στον όλεθρο και την απώλεια. Και είναι αδύνατο να νικήσει κανείς αυτά τα πάθη, αν δεν γίνει ανώτερος από φαγητά και χρήματα και δόξα και αν δεν περιφρονήσει αυτά, και δεν περιφρονήσει ακόμα και το σώμα του, μη αντιστεκόμενος σε εκείνους που επιχειρούν πολλές φορές να το ραπίσουν.

Ευάγριος Μοναχός

Να αναζητάς τον Κύριο - Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Νὰ ζητᾶτε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ὅταν Τὸν βρεῖτε, σταθεῖτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατὶ ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρεῖτε τὸν Κύριο, ταπεινωθεῖτε μέχρι τὸ χῶμα, γιατὶ ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ἐνῶ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Κύριε,πού πηγαίνεις; - π. Εφραίμ Παναούση.

Ντόμινε, κβο βάντις; Κύριε, πού πηγαίνεις;
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΛΕΗΜΟΝΕΣ
Ομιλία του Αρχιμανδρίτη Εφραίμ Παναούση στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών προσκεκλημένος του π. Παναγιώτη Θωμά.

Πλεονεξία και αναισχυντία – Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

«Εάν μπορούσα να προφθάσω, μάρτυς μου ο αναστάς Θεός, θα στεκόμουν ενώπιον των ναών, των νοσοκομείων και ενώπιον των πολυτελών χώρων για τις δεξιώσεις και τις επιδείξεις μόδας, και προσωπικά θα ζητούσα ελεημοσύνη για τα δοκιμαζόμενα αδέλφια και παιδιά μας. Ο κάθε από εμάς θα έπρεπε, με ενεργό τρόπο, να ντροπιάση όλες εκείνες τις επιδεικτικές πλεονεξίες, οι οποίες υπάρχουν σε τόσους δημοσίους χώρους, και όχι μόνο απλώς να σκανδαλιζόμεθα και να απελπιζώμεθα, επειδή η αναισχυντία κυριάρχησε γύρω μας».

Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

Η Εκκλησία θεραπεύει - Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως

Η Εκκλησία θεραπεύει τον ασθενή συνάνθρωπό μας που είναι η εικόνα του Θεού, τον κάνει υγιές μέλος της κοινωνίας στην οποία ζει, γιατί μοναδικός σκοπός της Εκκλησίας είναι τελικά: «αρπάσαι κόσμον και δούναι Θεόν».

Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως

Η Εκκλησία δεν μπορεί να εννοηθεί χωρίς την Κεφαλή της, τον Χριστό, ούτε ο Χριστός, χωρίς το σώμα Του, την Εκκλησία -Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,
Μεταξύ των πολλών σημείων που θα μπορούσαμε να σταθούμε σταχυολογώ δυο.
Το πρώτον ενδιαφέρον στοιχείο, που αξίζει να κρατήσουμε από τη σημερινή ευαγγελική περικοπή υποκρύπτεται στο γεγονός ότι ο Χριστός θεραπεύει ένα παραλυτικό, που του το ζήτησαν κάποιοι άλλοι. Στα πρόσωπα των τεσσάρων αντιπροσωπεύεται, εικονίζεται η θεραπευμένη ανθρωπότητα, η Εκκλησία ως κοινότητα, ως ένα πλέγμα σχέσεων. Κάπως έτσι, περιγράφει την Εκκλησία και ο Λουκάς στις Πράξεις, ως κοινότητα, ως μια οικογένεια, «που τα μέλη έχουν μια καρδιά και μια ψυχή». Ο Χριστός απαντώντας θετικά στο αίτημα των τεσσάρων ανθρώπων, εν τέλει στο αίτημα της Εκκλησίας, δείχνει πόσο αναγνωρίζει τη μεταξύ των όντων αλληλεξάρτηση, δηλαδή τη σχέση. Ο καθένας εξαρτάται από τον άλλον και δεν μπορεί να πει ότι δεν τον χρειάζεται. Δηλαδή, μας αποκαλύπτει ότι και μεταξύ του Ιδίου του Χριστού και Εκκλησίας, υπάρχει μια σχέση αδιάσπαστη. Η Εκκλησία δεν μπορεί να εννοηθεί χωρίς την Κεφαλή της, τον Χριστό, ούτε ο Χριστός, χωρίς το σώμα Του, την Εκκλησία. Η Εκκλησία, είναι πάντοτε ζωή σε αναφορά με τον Χριστό και εν Χριστώ με τους άλλους ανθρώπους, που πλέον είναι αδέλφια μας, ενώ η αμαρτία είναι, το να αναφέρεται κανείς στον ίδιο του τον εαυτό. Το να ζει κανείς με τρόπο εκκλησιαστικό σημαίνει, να κατευθύνεται σ’ ένα «στόχο» εκτός του κτιστού, ενώ, το αντίθετο είναι η φιλαυτία.
Ένα δεύτερο στοιχείο, έχει να κάνει με το γεγονός, ότι δεν έχουμε καμιά αναφορά για το τι επιθυμούσε ή όχι ο παραλυτικός. Ο παραλυτικός προσωποποιεί την ανθρωπότητα στην έκπτωση της. Ο Χριστός έρχεται, όπως μας περιγράφει με σαφήνεια και ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας (Λόγος Β΄ΕΠΕ τ. Σ 345 -349),- έρχεται και αποκαθιστά στο πρόσωπο του παραλυτικού, την ανθρώπινη φύση θέλοντας και μη. Αυτό σημαίνει ότι, στο σχέδιο του Τριαδικού Θεού, δεν υπήρχε η αρρώστια, η φθορά, ο θάνατος. Μπορεί μεν, να ήταν θνητή η ανθρώπινη φύση, αλλά της είχε δοθεί, μέσω της ελευθερίας, η δυνατότητα, της υπερβάσεως της ροπής της προς ασθένεια, μέσα από την ένωση της με τον άφθαρτο Θεό. Αυτό σημαίνει ότι η αρρώστια, η παραλυσία δεν συνδέεται με την ανθρώπινη φύση, αλλά με την ανθρώπινη ελευθερία. Όπως, λοιπόν, ερχόμαστε στη ζωή χωρίς να ερωτηθούμε, έτσι και ο Χριστός αποκαθιστά την ανθρώπινη μας φύση και θα μας αναστήσει όλους στη Δευτέρα Παρουσία, δίκαιους και οι αμαρτωλούς, χωρίς να ερωτηθούμε. Γιατί «Ο Θεός - όπως βρέχει για όλους- θέλει για όλους τα αγαθά …. Τόσο εκείνα με τα οποία ευεργετεί την θέληση όσα και εκείνα με τα οποία ευεργετεί την φύση»(Νικόλαος ο Καβάσιλας). Θα αναστηθούμε όλοι : άλλοι όμως σε ανάσταση κρίσεως, άλλοι σε ανάσταση ζωής(Ιωα. 5,29). Όσοι αναστηθούν σε ανάσταση ζωής, στο πρόσωπο του Χριστού, θα αναγνωρίσουν τον Νυμφίο, όσοι σε ανάσταση κρίσεως, στο πρόσωπο του Χριστού, θα βλέπουν ένα αυστηρό και φοβερό Κριτή. Στη δική μας ελευθερία εναπόκειται όχι το αν θα αναστηθούμε, αλλά το εάν αδιαλείπτως ευχαριστούμε το Θεό για αυτή την ευεργεσία.
Συνέχεια της δεύτερης παρατήρησης, είναι ένα τρίτο σημείο, που αξίζει να θυμόμαστε: είναι ότι ο Χριστός συνδέει τη σωματική παραλυσία με την αμαρτία, δηλαδή με τη φιλαυτία. Η φιλαυτία είναι η γενεσιουργός αιτία της νόσου, της φθοράς. Η αρρώστια είναι «παρά φύσιν» κατάσταση. Επομένως ο άνθρωπος είναι πάντοτε, μια ενότητα ψυχοσωματική και δεν μπορεί να νοηθεί αποκομμένος, από τον φυσικό περιβάλλον, του οποίου είναι οργανικό μέρος. Αυτό σημαίνει, ότι ο μόνος τρόπος να ζήσουμε, είναι μέσα από την αδελφική συνεργασία και αλληλοκατανόηση, που ξεκινούν από τους εχθρούς.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος

Ο Μητροπολίτης Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ στην Ατλάντα

Αναχώρησε την περασμένη Πέμπτη το πρωί για την Ατλάντα της Αμερικής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, προκειμένου να συμμετάσχει ως εισηγητής στην ετήσια Κληρικο - λαϊκή ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ (από 4-7 Ιουλίου) που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολις Ατλάντας. Ως γνωστόν Επίσκοπος στην εκεί Μητρόπολη είναι ο Πατρινός στην καταγωγή κ. Αλέξιος Παναγιωτόπουλος, ο οποίος είχε διατελέσει και Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Γηροκομείου. Ο Πατρών κ. Χρυσόστομος αύριο Κυριακή θα είναι αυτός ο οποίος θα ανοίξει την αυλαία της Συνελεύσεως.
Ο κ. Χρυσόστομος θα επιστρέψει στην Πάτρα στις 10 Ιουλίου μαζί με τον Ατλάντας κ. Αλέξιος.
Κατ΄ αποκλειστικότητα δημοσιεύουμε φωτογραφικό υλικό από την εκεί διαμονή του κ.κ. Χρυσοστόμου.

Αλέξανδρος Κ. Κολλιόπουλος

Ιταλία: "Μάχη" υπέρ του Εσταυρωμένου στα σχολεία

Ένα νέο κίνημα που δημιουργήθηκε στην Ιταλία "για την υπεράσπιση του Εσταυρωμένου" πρότεινε να οργανωθεί δημοψήφισμα προκειμένου "να δοθεί στους Ιταλούς η δυνατότητα να επιλέξουν" εάν επιθυμούν να παραμείνουν τα θρησκευτικά σύμβολα στα δημόσια σχολεία.
"Ο σταυρός πρέπει να τιμάται και εάν χρειαστεί θα οργανώσουμε δημοψήφισμα", δήλωσε ο γενικός γραμματέας του "Ηθικού κινήματος για τη διεθνή υπεράσπιση του εσταυρωμένου" (Medic), Ρομπέρτο Μετζαρόμα.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο οποίο είχε προσφύγει η μητέρα μιας ιταλίδας μαθήτριας, έκρινε τον περασμένο Νοέμβριο ότι οι σταυροί στα ιταλικά δημόσια σχολεία "αντιβαίνουν στο δικαίωμα των γονέων να αναθρέψουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους αλλά και στο δικαίωμα των παιδιών στην ελευθερία της θρησκείας και της σκέψης".
Το ιταλικό κράτος κατέθεσε έφεση και το Δικαστήριο αναμένεται σε μερικούς μήνες να εκδώσει την οριστική του απόφαση η οποία μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο και για τις 47 χώρες μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Για την Medic, "η απόφαση του Δικαστηρίου έσβησε μεμιάς χιλιετίες ιστορίας, ακόμη και τα θεμέλια της Ευρώπης". Υπενθύμισε δε ότι το 2009 το Ινστιτούτο Πολιτικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Μελετών Eurispes είχε διαπιστώσει ότι περισσότεροι από το 60% των Ιταλών θεωρούν ότι ο σταυρός πρέπει να παραμείνει στα δημόσια σχολεία και στα δημόσια κτήρια.

Από: Nooz.gr

Νά ενθυμήσθε τας ρίζας σας - Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Συνεχίσατε, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, νὰ ἐνθυμῆσθε τὰς ρίζας σας! Νὰ ἔρχεσθε εἰς πρώτην εὐκαιρίαν εἰς τὴν Καππαδοκίαν, καὶ μόνοι καὶ μετὰ πολλῶν, νὰ ἀντλῆτε ἐκ τοῦ ἐνταῦθα βαθέος φρέατος τῆς εὐσεβείας καὶ τῆς ἀρχοντιᾶς τοῦ Γένους, νὰ βυθίζεσθε εἰς τὸ φῶς τοῦ λαμπροῦ παρελθόντος, νὰ ψηλαφᾶτε τὰς πληγὰς τοῦ σώματος τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ ἐνταῦθα, νὰ συλλογίζεσθε τὰς συστροφὰς τῆς ἱστορίας μὲ τὰ χαρμόσυνα καὶ τὰ ὀδυνηρά των, τὴν «διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας» πορείαν τοῦ Γένους, νὰ ἀφουγκράζεσθε τοὺς μυστικοὺς ψιθυρισμοὺς τῶν Ἁγίων, τὰς προσευχὰς καὶ τὴν διδασκαλίαν των, νὰ ἀκούετε τὸν στεναγμὸν καὶ τὸ παράπονον τῶν πατέρων σας, νὰ ἀνάβετε ἕνα κερὶ εἰς τὰς ρημαγμένας ἐκκλησίας καὶ εἰς τὰ σπήλαιά των, νὰ προσεύχεσθε νὰ ἀνατείλουν καλλίτεραι ἡμέραι διὰ τὴν Ρωμηοσύνην! Καί, πρὸ παντός, κρατήσατε τὰ τέκνα σας γνησίους Ρωμηούς, Ἑλληνορθοδόξους Καππαδόκας, ἀξίους τῆς μεγάλης κληρονομίας σας. Νὰ σεμνύνωνται διὰ τὴν καταγωγήν των, ἀλλὰ καὶ νὰ φιλοδοξοῦν νὰ γίνουν «πολλῷ κάρρονες» τῶν προγενομένων!

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Άνθρωποι αγνώμονες - π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

"Αρκετοί άνθρωποι είναι αγνώμονες.

Αν περιμένουμε ανταπόδοση, θα στενοχωρηθούμε.

Αν δεν περιμένουμε τότε θα είμαστε ήρεμοι. "

Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Η καθιερωμένη προσκυνηματική σύναξη τῶν μελῶν τῆς «Ἑστίας Θεολόγων Χάλκης». - Χρῆστος Τσούβαλης

-->Ἡ ἐτήσια συνάντησή μας στή Σχολή τῆς Χάλκης, μέ τήν εὐκαιρία τῆς πανήγυρης τῆς Ἱ. Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος, φαίνεται ὅτι ἔχει τύχει τῆς εὐρύτερης ἀποδοχῆς ἀπό μέρους τῶν μελῶν τῆς «Ἑστίας Θεολόγων Χάλκης», πού ἑδρεύει στήν Ἀθήνα.
Φέτος γιά τέταρτη χρονιά, πραγματοποιήθηκε ἀπό ὁμάδα 27 ὁμογαλάκτων μελῶν, μέ επικεφαλῆς τόν σεβαστό ὁμότιμο Καθηγητή τῆς Πατρολογίας κ. Βασίλειο Ἀναγνωστόπουλο, ἡ καθιερωθεῖσα προσκυνηματική ἐπίσκεψη καί διαμονή στήν Μητέρα καί Τροφό Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης. Πολλοί ὁμογάλακτοι, κληρικοί καί λαϊκοί, παρέμειναν καί πέραν τοῦ τριημέρου, φιλοξενούμενοι καί προσφέροντες ὑπηρεσίες στή Μονή, μέσα σέ μιά ζεστή ἀδελφική ἀτμόσφαιρα, στηρίζοντες ὅλους ἐκείνους πού ἀγωνίζονται γιά νά ἀντιμετωπίσουν τά προβλήματα καί τίς ζωτικές λειτουργικές ἀνάγκες, γιά μιά δυναμική ἑτοιμότητα τῆς Σχολῆς.
Χρῆστος Τσούβαλης

Με τον Οικουμενικό Πατριάρχη

Αγία Τριάδα Χάλκης

Μητροπολίτης Μυτιλήνης κ. Ιάκωβος Γ΄

Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. ᾿Απόστολος (Δανιηλίδης)

Στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Χάλκης

Στην Θεολογική Σχολή Χάλκης

Μοσχονήσια
Μέλη της Εστίας Θεολόγων Χάλκης

Κοιτώνες Θεολογικής Σχολής Χάλκης

Εσωτερικός χώρος Θεολιγικής Σχολής Χάλκης

Περίβολος Θεολογικής Σχολής Χάλκης

Περίβολος Θεολογικής Σχολής Χάλκης

Περίβολος Θεολογικής Σχολής Χάλκης

Στην Θεολογική Σχολή Χάλκης

Ανοχή και μακροθυμία - Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Η διασπασμένη προσωπικότητα του ανθρώπου μεταπτωτικά, δημιουργεί τις διαιρέσεις και τη διάσταση. Εδώ είναι η φιλοσοφία· να βαστάζεις τις αδυναμίες των άλλων και όχι να τους κρίνεις. Δεν έχει σχέση ποιός είναι και τί πιστεύει· του χρειάζεται ανοχή και μακροθυμία.

Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Το μεγαλύτερο θαύμα της Ορθοδοξίας - π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

«Το μεγαλύτερο θαύμα της Ορθοδοξίας είναι ότι διαφυλάχθηκε αλώβητη παρά τους τόσους αναξίους εκφραστές της».

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Την ώρα της κρίσεως και του προβλήματος - Γερόντισσα Γαβριηλία

Την ώρα της κρίσεως και του προβλήματος, μην ανοίξεις το στόμα σου. Μην πεις τίποτε γιατί θα το μετανιώσεις χίλιες φορές. Πες το στους Αγγέλους να το πάνε στα Πόδια του Κυρίου και ζήτησέ Του Άγγελον Ειρήνης για να ειρηνεύσεις.

Γερόντισσα Γαβριηλία

Μητροπολίτης Νικόδημος:"Tώρα πέσαμε σε μια σιωπή χειμερινή" (Β Μέρος)

Συνέντευξη στον Νίκο Παπαχρήστου

Στο δεύτερο και τελευταίο μέρος της αποκλειστικής συνέντευξης που παραχώρησε στο Amen.gr ο Μητροπολίτης Νικόδημος Γκατζιρούλης μιλάει για τον Αρχιεπίσκοπο και το ενδεχόμενο συνάντησής μαζί του, για την «χειμερινή σιωπή» της Εκκλησίας, για τα περιβάλλοντα και τα επιτελεία. Σχολιάζει την παρουσία του κ.Ιερωνύμου στο Υπουργικό Συμβούλιο ενώ αναφέρεται και στους νεοεκλεγέντες μητροπολίτες Κηφισίας και Ιλίου. Ο Μητροπολίτης Νικόδημος απαντά σε ερωτήματα του Νίκου Παπαχρήστου σχετικά με τις δικές του επιλογές και την στάση της Ιεραρχίας απέναντί του.

Είναι η πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια που ο Μητροπολίτης Νικόδημος μιλάει για όλους και για όλα. Στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του ( http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2738 ) μίλησε για τους Αρχιεπισκόπους Ιερώνυμο Α’, Σεραφείμ και Χριστόδουλο καθώς και για τον σημερινό Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β’. Αποκάλυψε τις συζητήσεις που είχε με τον μακαριστό Σεραφείμ αλλά και τις υποσχέσεις που έλαβε πριν τις αρχιεπισκοπικές εκλογές του 2008.

Όπως είπε ακόμα δεν τον επισκέφθηκε η τριμελής επιτροπή εκ Αρχιρέων που όρισε η Σύνοδος για να του ανακοινώσει επισήμως την πρόσφατη απόφαση που έλαβε για την υπό όρους άρση του επιτιμίου ακοινωνησίας που του έχει επιβληθεί. Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μητροπολίτης Νικόδημος δεν δέχεται το επιτίμιο και κατέστησε σαφές μέσω του Αmen.gr ότι δεν πρόκειται να πάρει μαζί του αλλά ούτε και θα μείνει στη ζωή της Εκκλησίας ο στιγματισμός που του έκαναν.

Ακολουθεί το Β’ μέρος της συνέντευξης του Μητροπολίτη πρώην Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου στον Νίκο Παπαχρήστου:

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2748

Κατάκριση - Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως

Έγινε πλέον κακή συνήθεια, μόλις μαθαίνουμε κάτι για τον πλησίον μας, να πηγαίνουμε και να το διαλαλούμε παντού... Ανοίξτε έναν τάφο και θα δείτε τι ακαθαρσίες υπάρχουν μέσα του και τι δυσοσμία. Η ίδια δυσοσμία, πνευματική δυσοσμία βγαίνει από το στόμα μας, όταν κατακρίνουμε τον πλησίον. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δαμάσουμε τη γλώσσα μας. Τις δικές μας αμαρτίες πρέπει να προσέχουμε και όχι του πλησίον μας.

Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως

Σκοπός σιωπής - Γέρων Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Νά γνωρίζεις γιά ποιό σκοπό σιωπᾶς. Ἄν π.χ. μέ τή γλώσσα σιωπᾶς καί μέ τόν λογισμό σου κατακρίνης, δέν σέ ὠφελεῖ μία τέτοια σιωπή. Οὔτε πάλιν ὠφελεῖ νά σιωπᾶς καί στήν καρδία σου νά βασιλεύη μελαγχολία καί ἀπόγνωση.

Γέρων Γερμανὸς Σταυροβουνιώτης

Νά μήν τό μάθει κανείς! - π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Αὐτή τή στιγμή μοῦ ἔρχεται στή μνήμη μου τό παράδειγμα μιᾶς πολύ ἁπλῆς γυναίκας τοῦ λαοῦ, πού εἶχα συναντήσει στό ἐξωμολογητάριο, πρίν ἀπό πολλά χρόνια. Δέν τήν γνώριζα, οὔτε τήν γνωρίζω· οὔτε ἄν τή δῶ στό δρόμο θά τή θυμηθῶ. Θά πλησίαζε τά 70. Ἲσως νά τήν ἔχει καλέσει ὁ Θεός τώρα.

Ἀφοῦ ἐξωμολογήθηκε, δέν θυμᾶμαι πῶς, ἦλθε τό θέμα γιατί αὐτό δέν εἶχε σχέση μέ ἁμαρτίες, τή ρώτησα ἄν ἐργάζεται.
- Ὄχι, πάτερ μου, σταμάτησα· δέν μπορῶ πιά ἄλλο νά ἐργάζομαι.
- Καί πῶς ζῆς; Ἔχεις σύνταξη;
- Ὄχι, οὔτε σύνταξη ἔχω.
Μέ κοίταξε λίγο ἔτσι καχύποπτα, ἀγράμματη ἡ καημένη καί μοῦ λέει:
- Πνευματικός εἶσαι, θά στό πῶ. Ἀλλά δέν θά τό πεῖς πουθενά! Ἡ ἐνορία μας ἔκτισε ἕνα νέο ναό, μεγάλο καί ὡραῖο. Ἔγιναν πάρα πολλά ἔργα μέσα στό ναό· εἶχε μείνει τό τέμπλο. Οἱ ἱερεῖς εἶπαν, καί μία καί δυό καί τρεῖς φορές, ὅτι τώρα θά ἀρχίσουμε τόν ἔρανο γιά νά φτιάξουμε τό τέμπλο ξυλόγλυπτο.
Ἐγώ ἀπό μικρή κοπέλα, ὅλη μου τή ζωή, ἐργαζόμουνα «ὑπηρέτρια» καί μέ τά χρήματα πού ἔπαιρνα ἐφτίαξα ἕνα σπίτι. Ἔμενα σ΄ ἕνα δωματιάκι καί τά ὑπόλοιπα τά νοίκιαζα καί ἔτσι ζοῦσα. Πάω, βρίσκω τόν προϊστάμενο τοῦ ναοῦ καί τοῦ λέω: «Πάτερ μου, πόσο θέλει νά γίνει τό τέμπλο;». Μοῦ εἶπε, ἑνάμισι ἑκατομμύριο - τῆς ἐποχῆς ἐκείνης βέβαια, (σημερινά χρήματα εἴκοσι - εἴκοσιπεντε ἑκατομμύρια).
- «Πάτερ μου, ἄκουσε, τοῦ λέω. Ἔχω ἕνα σπίτι· τά πιάνει αὐτά τά χρήματα, ἀλλά ἀναλαμβάνει τό ἐκκλησιαστικό συμβούλιο νά μοῦ δίνει ἑνάμισι χιλιάρικο τό μήνα πού παίρνω ἀπό τά ἐνοίκια γιά νά ζῶ; Ὅσο ζῶ. Μετά δέν θά δώσει τίποτα στούς κληρονόμους μου».
- «Τό ἀναλαμβάνει καί μέ τό παραπάνω καί περισσότερα».
- «Ἀλλά, ἄκουσε - τοῦ λέω -, δέν θά τό ξέρει κανείς. Ἐγώ καί σύ».
- «Δέν μπορεῖ νά γίνει κάτι τέτοιο, διότι γιά νά τό ἀποφασίσει τό ἐκκλησιαστικό συμβούλιο, πρέπει νά τό μάθει. Πῶς θά πάρει τέτοια ἀπόφαση; Ἑπομένως δέν μπορῶ νά τό κρατήσω τελείως μυστικό».
- «Καλά, θά πάρεις, ὅμως, τούς ἐκκλησιαστικούς συμβούλους ἕναν - ἕναν μπροστά στήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ νά σοῦ ὑποσχεθοῦν ὅτι δέν θά τό ποῦν σέ κανένα. Νά μή τό μάθει κανείς στήν ἐνορία!».
- «Ἐν τάξει, αὐτό στό ὑπόσχομαι».
Πράγματι, πουλήθηκε τό σπιτάκι, καί ἔγινε τό τέμπλο. Κι ἐγώ πνευματικέ μου, ζῶ μ΄ αὐτά πού μοῦ δίνει τό συμβούλιο. Ἂ, μοῦ εἶπαν μερικοί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συμβουλίου, πού τό ἤξεραν: «Αἲ, καημένη τώρα, τό ἐφτίαξες πού τό ἐφτίαξες, δέν ἀφήνεις νά βάλουμε καί τ΄ ὄνομά σου». «Ὄχι, ὄχι - τούς λέω - γιατί θά χάσω τό μισθό (!) μου, ἅμα θά κάνετε αὐτό τό πρᾶγμα».
Τώρα πάω στήν Ἐκκλησία καί τό βλέπω καί τό τέμπλο καί κλαίω ἀπό τή χαρά μου καί λέω: Σ΄ εὐχαριστῶ, Χριστέ μου, διότι ἀξίωσες ἐμένα, μιά φτωχή γυναίκα, μία ὑπηρέτρια, πού δέν ἀξίζω τίποτε, ἕνα σκουπίδι, νά κάνω ἕνα τέτοιο ὡραῖο πράγμα στό Ναό Σου. Καί τό βλέπω καί ἀγαλλιάζεται ἡ ψυχή μου. Ἄι, καί πιστεύω νά πάω στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ νά παρουσιάσω αὐτό, δέν ἔχω τίποτε ἄλλο στή ζωή μου· «Κύριέ μου, ἐγώ τούς κόπους μου τούς ἔδωσα νά φτιάξω ἕνα ἔργο στό Ναό Σου· δέν ἔχω τίποτε ἄλλο».
Τόσο πολύ μέ συγκλόνισε τό παράδειγμα αὐτῆς τῆς γυναίκας, πού εἶπα: Ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως πόσους θά κρίνει ἡ γριούλα αὐτή ἀπό ἐμᾶς τούς κληρικούς, πού πολλές φορές βάζουμε φαρδύ - πλατύ τό ὄνομά μας καί γράφουμε «τό τέμπλο ἤ ὁ Ναός ἐγένετο ἐπί τάδε, ἐπί τάδε, ἐπί τάδε» καί ἀπό κάτω ἀρχίζουν οἱ λίστες τῶν δωρητῶν. Αὐτή ἡ ἁπλή γυναίκα, χωρίς νά ἔχει προχωρήσει πολύ πνευματικά, ἔκανε μία τέτοια σκέψη, τήν ὁποία οὔτε ἐμεῖς οἱ τάχα προηγμένοι πνευματικῶς δέν κάνουμε. Κολακευόμεθα νά γίνεται γνωστό, ὅτι δώσαμε αὐτό ἤ ἐκεῖνο ἤ τό ἄλλο. Ἐπαναλαμβάνω, μερικές τέτοιες ψυχοῦλες, καθαρές ψυχές, «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος», τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως θά μᾶς κρίνουν!

Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος