ΓΑΒΡΙΗΛΙΑΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΗ
ΚΛΗΣΗ ΜΟΝΑΧΙΚΗ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
11. Κλήση
Μοναχική
{Παρασπονδία. Συνέχεια 3η
για όσους δυσκολεύονται να καταλάβουν.}
Πέμπτο έτος από την εις Ινδίας απαρχή,
και : «Πήρα μήνυμα να πάω να γίνω μοναχή
! Αυτό ήταν το περίεργο. Εγώ νόμιζα ότι ο Θεός ήταν ευχαριστημένος με τόσο, ή
ότι θα με κατέβαζε πάλι στους αρρώστους και όλα αυτά, αλλά το μήνυμα ήταν.
“Τώρα μπορείς να πας να γίνεις μοναχή”» ! «Πέντε χρόνια στην Ινδία αναζητούσατε
τι;», η νέα ερώτηση. «Δεν αναζήτησα ποτέ
τίποτα ! Πήγαινα ακολουθώντας τη φωνή του Κυρίου … Σαν να είχα οδηγό άγγελο,
όπως σας το λέω. “Θα πας εδώ, θα πας εκεί”». Απάντηση άλλης τάξεως, σημαντική.
Υπέροχα βιώματα προσωπικά, ευλογημένα, συγκλονιστικά ! «Ου πάντες χωρούσι τον
λόγον τούτον, αλλ’ οις δέδοται», που λέει ο Χριστός, στην Αυρηλία είχε
δοθεί-χαριστεί ! Υπέροχη η επισφράγιση της εις Ινδίας φυγής.
Κι ακόμα, φυσικός, λογικός, ανθρώπινος ο αναστοχασμός.
«Λοιπόν, εγώ η καημένη … Τώρα ποιος
γελάει με τη βουλή του Θεού, να πω ότι, “ε, δεν ξέρω κανένα Μοναστήρι”, κι αφού
δεν ξέρω κανένα Μοναστήρι … περίμενα. Πάλι περνάει λίγος καιρός. “Πρέπει να
σηκωθείς να φύγεις τώρα” … “Θα πας”. Ότι
θα πάω, θα πάω, αλλά δεν έχω τα μέσα. Εδώ είμαι, εδώ κάθομαι ! Μετά από λίγες
μέρες πάλι : “Θα σηκωθείς και θα πας στο Λαντούρ”, εκεί συγκεκριμένα, αυτό
είναι το τρομερό, “εκεί θα μάθεις περισσότερα γι αυτή την υπόθεση”. Είπα κι
εγώ, “κανένας άγγελος θα είναι εκεί, να δούμε τι θα μου κάνει”! Και όντως,
ο Θεός που προωθούσε αυτή την ιστορία, θα της στείλει τον άγγελό του εκεί, στο πρόσωπο μιας φίλης της, που είχε γίνει Ινδή μοναχή, «και είχε
έρθει για δεκαπέντε μέρες, ήρθε μόνο να με δει».