ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ἄνθρωποι, ἕως πότε θά ἀντιλέγετε εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον· «ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καί ζητεῖτε ψεῦδος;»· διατί διαλογίζεσθε μέσα εἰς τίς καρδιές σας σκέψεις κακοπροαιρέτους ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ; Σαφῶς καί ἔχει ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τῆς γῆς ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες.

Πράγματι ἀδελφοί μου, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος πού παραμένει μακράν τῆς μοναδικῆς αὐτῆς ἀλήθειας, καλύτερα γι’ αὐτόν νά μήν εἶχε γεννηθεῖ. Ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς ὡς ἔνδοξος Κριτής, ἔχει λάβει καί κατά τήν ἀνθρωπίνην φύσιν, πᾶσαν ἐξουσίαν στόν οὐρανό καί στή γῆ, δηλαδή, νά συγχωρεῖ καί τά ἀνομήματα τῶν ἀνθρώπων. Γι’ αὐτό ἦλθε ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους καί περιεπάτησε στήν γῆ, ὄχι νά κρίνει, ἀλλά ἵνα σώσει τόν κόσμο. Πιστέψατε λοιπόν ἄνθρωποι, ἐπειδή δέν ἔχετε καμία ἄλλη δυνατότητα νά ἰαθεῖτε ψυχῇ τε καί σώματι καί νά ἐπιτύχετε τήν σωτηρία, παρ’ ἐκτός τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἶπεν ὁ Κύριος σήμερα: «· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». «· ἐγερθείς, ἆρόν σου τήν κλίνην καί ὕπαγε εἰς τόν οἶκόν σου».

 Παρακαλῶ λοιπόν, ἄς ἀπομακρυνθοῦμε ἀπό τήν ματαιότητα καί τήν κακία καί τήν πλάνη· αὐτό διδάσκει σήμερα τό Εὐαγγέλιο. Ὁ διάβολος εἶναι ψεύστης καί ἀνθρωποκτόνος. Μισεῖ τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τόν ἄνθρωπο. Ζητάει τήν παράλυσή του, τήν καταστροφή, τόν θάνατο.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ (Ματθ. 9 , 1-8)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Αγ. Βησσαρίωνα Φιλιππιάδος, στις 31/7/2005)

Το χειρότερο κακό

Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς είπε ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός πήγε στην Καπερναούμ. Μπήκε σε κάποιο σπίτι και δίδασκε. Όλοι άκουγαν με προσοχή. Να ακούμε τον λόγο του Θεού, όχι μόνο με τα εξωτερικά αυτιά, αλλά κυρίως με τα εσωτερικά αυτιά. Γιατί τότε μπαίνει στην καρδιά μας και την αναπλάθει.

Ενώ ήταν εκεί, του πήγαν έναν άρρωστο με ολοκληρωτική παράλυση. Τον βάσταζαν τέσσερεις, καθώς ήταν ριγμένος πάνω σ’ ένα φορείο και τον έφεραν μπροστά στα πόδια του Χριστού. Βλέποντας ο Κύριος την πίστη τους, του είπε: «Τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου».

Θα σκέφθηκαν οι άνθρωποι: «Χριστέ μου, γι’ αυτό σού τον φέραμε; Γι’ αυτό κάναμε τόσο κόπο; Για να του συγχωρήσεις τις αμαρτίες; Κάνε καλά τον άνθρωπο. Αυτό θέλουμε από σένα».

Αλλά ο Χριστός μένει ανυποχώρητος. Ξέρει τι λέει. Με τα λόγια του αυτά, θέλει να μας δείξει, ότι το χειρότερο κακό στον κόσμο είναι η αμαρτία. Η πιο σωστή αντίληψη για μας είναι, να καταλάβουμε ότι το χειρότερο κακό είναι το να χαλάσουμε την σχέση και την επικοινωνία μας με τον Θεό. Αλλοίμονο αν ανάμεσα σε μένα και τον Θεό δεν υπάρχει καλή επικοινωνία και σχέση. Αλλοίμονο σε μένα!

Διπλούν θαύμα - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Διπλούν θαύμα

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου… Ἐγερθεὶς ἆρόν σου

τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου» (Ματθ. 9,2,6)

Ἀρχίζω τὴν ὁμιλία μὲ μιὰ λέξι, ποὺ ἐκφράζει ὅ,τι μέγα καὶ εὐγενές, ὅ,τι ὑψηλὸ καὶ ὡραῖο. Καὶ ἡ λέξι αὐτὴ εἶνε «Χριστός».
Ὤ ὁ Χριστός! Εἶνε τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὠμέγα, «ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος» (Ἀπ. 21,6· 22,13). Ὁ Χριστὸς εἶνε τὸ πᾶν. Πρέπει νὰ τὸν ἀγαπήσετε παραπάνω ἀπὸ τὸν ἄντρα σας, παραπάνω ἀπὸ τὴ γυναῖκα σας, παραπάνω ἀπὸ τὰ παιδιά σας, παραπάνω ἀπὸ τὴ μάνα σας, παραπάνω ἀπ᾿ ὅλα. Καὶ ἀλλοίμονο ἂν δὲν τὸν ἀγαπήσουμε· θὰ εἴμαστε ἀ­ξιοκατάκριτοι. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἀνάμεσά σας δὲν ὑπάρχει γλῶσσα ποὺ ἀσεβεῖ ἢ βλα­στημᾷ τὸ ὄνομά του. Ὅποιοι βλαστημοῦν τὸ Χριστό, δὲν ἀξίζει νὰ λέγωνται ἄνθρωποι.
Ὁ Χριστὸς δὲν εἶνε ἁπλὸς ἄνθρωπος· εἶνε Θεός. –Ἐμεῖς δὲν τὸ πιστεύουμε, λένε οἱ ἄπιστοι, θέλουμε ἀποδείξεις. Τοὺς ἀπαντοῦμε· Ὑπάρχουν μύριες ἀποδείξεις γιὰ τὴ θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Μιὰ τρανὴ ἀπόδειξι εἶνε τὰ θαύματα, ποὺ ἔκανε, κάνει καὶ θὰ κάνῃ μέχρι συν­τελείας τοῦ αἰῶνος, εἰς πεῖσμα τῶν ἐχθρῶν του, ὁ Χριστός. Ζωντανὴ εἶνε ἡ πίστι μας. Ἀληθινός, μέγας καὶ ὑψηλὸς εἶνε ὁ Θεός μας. «Τίς Θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια» μόνος (Ψαλμ. 76,14-15).
Ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ διηγεῖ­ται τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο· ἕνα θαῦμα διπλό. Τί θὰ πῇ αὐτό; Τὸ ἐξηγῶ.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΜΥΡΟΒΛΥΤΙΔΟΣ ΣΤΗΝ ΟΜΩΝΥΜΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Με κάθε λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε η ετήσια πανήγυρη της Οσίας Θεοδώρας της Μυροβλύτιδος και θαυματουργού, στην ομώνυμη Ιερά Μονή της στο κέντρο της Θεσσαλονίκης .

Αφ’  εσπέρας, Παρασκευή 2 Αυγούστου 2024, ετελέσθη ο Μέγας Εσπερινός (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ), χοροστατούντος του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, με τη συμμετοχή τόσο του Καθηγουμένου αυτής, Πανοσιολογιωτάτου αρχιμ. Βαρνάβα Γιάγκου, όσο και πλήθους ιερέων εκ της ιεράς Αδελφότητος και της Ιεράς Μητροπόλεως εν γένει.

Από νωρίς το απόγευμα οι ευλαβείς κάτοικοι του κέντρου της πόλεως της Θεσσαλονίκης άρχισαν να προσέρχονται στο Καθολικό της Ιεράς Μονής για να προσκυνήσουν τα χαριτόβρυτα λείψανα της Οσίας Μητρός, Εφόρου και Προστάτιδός τους, αλλά και να παραβρεθούν στις ιερές ακολουθίες της πανηγύρεως.

Στο τέλος του Εσπερινού, μέσα σε κλίμα κατάνυξης αλλά και μεγαλοπρέπειας, ο Μητροπολίτης κ. Φιλόθεος πραγματοποίησε την μοναχική κουρά του αξιότιμου κ. Ιωάννου Μπουλμπουτζή, πτυχιούχου του Πολυτεχνείου και τελειοφοίτου θεολογίας, ο οποίος έλαβε το όνομα ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, και στη συνέχεια απηύθυνε νουθετήριους λόγους προς τον νέο μοναχό, τον συμβούλευσε να αποτελεί πάντοτε παράδειγμα πίστης και αφοσίωσης και να έχει στο νου και στην καρδιά του τον Χριστό, για τον Οποίον αποφάσισε να ενταχθεί στο στάδιο της μοναχικής πολιτείας.

Πώς ο πράκτορας της KGB "Μιχαήλοφ" επινόησε τον "ρωσικό κόσμο": Ποιανού τα λόγια χρησιμοποιεί ο Πούτιν όταν λέει ανοησίες για την Ουκρανία

 Ο Πούτιν, ο οποίος εξαπέλυσε έναν γενοκτονικό πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας, και ο Γκουντιάεφ, ο οποίος τον ευλόγησε και τον κήρυξε "ιερό"

Πώς ο πράκτορας της KGB "Μιχαήλοφ" επινόησε τον "ρωσικό κόσμο": Ποιανού τα λόγια χρησιμοποιεί ο Πούτιν όταν λέει ανοησίες για την Ουκρανία

 
Πρόσφατα, το 25ο λεγόμενο "παγκόσμιο συμβούλιο του ρωσικού λαού" πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα στην αίθουσα του καθεδρικού ναού του Σωτήρος Χριστού, υπό την προεδρία του Πατριάρχη Κύριλλου Γκουντιάεφ. Υιοθέτησε ένα τελικό έγγραφο που έμοιαζε με Ναζιστικό Μανιφέστο: "Το παρόν και το μέλλον του ρωσικού κόσμου". Αναφέρει ότι πρόκειται για "εντολή" προς τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία. Προφανώς, πρόκειται για ένα προγραμματικό μανιφέστο του καθεστώτος Πούτιν. Στο "συμβούλιο" συμμετείχαν 488 αντιπρόσωποι - αξιωματούχοι, δυνάμεις ασφαλείας, πολιτιστικοί συνεργάτες του Πούτιν και κληρικοί (συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 30 επισκόπων). Ο Ρώσος δικτάτορας Πούτιν συμμετείχε στη συνεδρίαση διαδικτυακά (από μια τεράστια οθόνη).
 
Η Fakty ζήτησε από τον Σέργιο Σουμίλο, διευθυντή του Διεθνούς Ινστιτούτου Κληρονομιάς του Άθω, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Exeter στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Ινστιτούτο Ιστορίας της Ουκρανίας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, τιμημένο εργαζόμενο του πολιτισμού της Ουκρανίας, υποψήφιο των ιστορικών επιστημών και διδάκτορα της θεολογίας, να σχολιάσει την απόφαση του "συμβουλίου".
 
"Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος Γκουντιάεφ και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν την ιδεολογία του "ρωσικού κόσμου" από τις αρχές της δεκαετίας του 1990"
 
- Τι σχέση έχει η "εντολή" που υιοθετήθηκε από το λεγόμενο "συμβούλιο" με την Ουκρανία;

Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη - π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

 Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση και περιμένει να μουδιάσεις για να σε εγχειρήσει. Εάν σου κάνει αμέσως την εγχείρηση, θα πεταχτείς από τον πόνο και μπορεί να σπάσει και το δόντι σου. Έτσι και ο Θεός περιμένει την κατάλληλη στιγμή, για να έρθει να σου φωτίσει την διάνοια, να σου χαρίσει όλο τον παράδεισο. Αυτό που νοσταλγούσες ένα, δύο, τρία, πέντε, είκοσι, πενήντα χρόνια, θα το πάρεις σε μια στιγμή. Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς.

Αρχιμανδρίτης  Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Είναι ευκολότερο

 

Η ανάμειξις της Αμερικανικής διπλωματίας εις Εκκλησιαστικά θέματα - Του Β. Χαραλάμπους

Η ανάμειξις της Αμερικανικής διπλωματίας εις Εκκλησιαστικά θέματα

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_________________________

Όσοι δεν έχουν ‘’λόγους’’ να αμφισβητούν  την αναφορά του Οσίου Πορφυρίου στην Αμερικανική επιθυμία ανάμειξης στα της Εκκλησίας,  αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο τέτοιων  εξωεκκλησιαστικών παρεμβάσεων.  Ειδικότερα  η αμερικανική ‘’προθυμία’’ στο Ουκρανικό Εκκλησιαστικό ζήτημα, δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.
 
Σε άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στις 5/1/2021 στη Romfea.gr με τίτλο ‘’ΟΕΟ: Η Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία αποτέλεσμα της πίεσης των ΗΠΑ’’ σημειώνοντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’Στην  προσωπική σελίδα του στο Twitter, ο κ. Πομπέο δήλωσε ότι διαβεβαιώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υποστήριξαν τη διεθνή αναγνώριση της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, αναφέρει το Τμήμα Πληροφοριών και Παιδείας της Ουκρανικής Ορθόδοξου Εκκλησίας.  «Διαβεβαιώνω  ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν τη διεθνή αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας και βοήθησα τον Μητροπολίτη (Επιφάνιο Ντουμένκο) να αποφύγει τη ρωσική επιρροή», έγραψε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ στο Twitter.  Σύμφωνα με τον ίδιο, «αποφάσισε σε πολλά μέτωπα (στον αγώνα) με τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης και της θρησκευτικής ελευθερίας».  (Πηγή: Τμήμα Εξωτερικών Σχέσεων της Εκκλησία της Ουκρανίας)’’.

Η ΑΠΑΘΕΙΑ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

Η ΑΠΑΘΕΙΑ

 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Η απάθεια δεν είναι το να μην αισθάνεσαι τα πάθη, αλλά το να μην δέχεσαι τα πάθη» (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).

Οι άνθρωποι, ιδιαίτερα στους καιρούς μας, συγχέουμε το νόημα των λέξεων «πάθος» και «πάθη». Το πάθος το θεωρούμε κάτι δυνατό, αφοσίωση σε πρόσωπο ή σκοπό μέχρι αυταπάρνησης. Τα δίνουμε όλα. Ως «πάθη» όμως θεωρούμε τα βάσανα, τις ταλαιπωρίες. Ελλείπει από το σημασιολογικό μας πεδίο η πνευματική θεώρηση τω παθών, ως καταστάσεων δηλαδή που λειτουργούν καταστροφικά για την ψυχή και την όλη ύπαρξη του ανθρώπου. Αυτό συμβαίνει διότι θα πρέπει να αντιπαραβάλουμε τα  πάθη με τις αρετές. Και η αρετή σήμερα είναι ξεκάθαρα μια ξεχασμένη έννοια ή, ενίοτε, έχει να κάνει με την προσωπική μας ανάδειξη και όχι με την προσφορά στο σύνολο, ούτε με την ψυχική μας πορεία. Για τους πολλούς, άλλωστε, η ψυχή περιορίζεται στην εγκεφαλική λειτουργία και πεθαίνει μαζί με το σώμα του ανθρώπου. Δεν είναι χαρακτηριστικό του τρόπου του προσώπου ως εικόνας Θεού, όπως η Θεολογία μάς υποδεικνύει, διότι τότε ο σύγχρονος άνθρωπος θα καλούνταν να δει τη ζωή του πιο πέρα από την επιβίωση, την αυτάρκεια, την ευτυχία στον παρόντα αιώνα. Θα έπρεπε να νικήσει το ήθος του μηδενισμού, που διαπνέει τη ζωή. Απελευθερωθήκαμε από τις δεσμεύσεις της πίστης στον Θεό. «Γιατί να επανέλθουμε;», αναρωτιούνται, συνειδητά ή ασυνείδητα, οι πολλοί.

Η Εκκλησία δεν είναι τμήμα καλών ηθών

  Μας λένε πολλές φορές: "Είσαστε και της Εκκλησίας και κάνετε τέτοια πράγματα;"

Ναι, είμαστε της Εκκλησίας και κάνουμε και τέτοια και χειρότερα ακόμα.

Δεν είναι αυτό το οποίο μας διαφοροποιεί, δεν είναι ένα "τμήμα καλών ηθών" η Εκκλησία.

Η Εκκλησία είναι ένας χώρος όπου καλούμαστε να μάθουμε να μετανοούμε πρώτα απ' όλα. Μαθαίνουμε να μετανοούμε, να συνειδητοποιούμε τα τραύματά μας, να αξιοποιούμε τη δυστυχία μας, την κατάστασή μας.

Δεν είναι ένας χώρος όπου είμαστε επιτυχημένοι ηθικά άνθρωποι.

Μια… μικρή διαφορά

 

Αυτοί είμαστε ...

Αυτοί είμαστε …

Μνήμη των Οσίων Ισαακίου, Δαλματίου και Φαύστου (3 Αυγούστου)

 Η Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη του Ρώμης Στεφάνου και των συν αυτώ Μαρτύρων, της Αγίας Μυροφόρου Σαλώμης και των Οσίων Ισαακίου, Δαλματίου, Φαύστου και Θεοκλητούς.
Ο Δαλμάτος ήταν στρατιώτης, όμως θέλησε να αφοσιωθεί στο Θεάνθρωπο Ιησού. Ξεκίνησε μαζί με το γιο του Φαύστο να συναντήσει το μοναχό Ισαάκιο, η αυθεντική ταπείνωση και η πνευματικότητα του οποίου είχε φέρει κοντά στην Εκκλησία πολλούς, οι οποίοι επιθυμούσαν τον «θείο και ενάρετο βίο».
 Ο Όσιος Δαλμάτος διακρίθηκε για τον ενάρετό του βίο. Εξελέγη, μετά το θάνατο του Οσίου Ισαακίου, σε ηγούμενο. Μάλιστα για την προάσπιση της Ορθοδοξίας, ο Δαλμάτος τιμήθηκε και από την Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο.
Το ίδιο δρόμο ακολούθησε ο γιος του Φαύστος, αναδεικνύοντας εαυτόν άξιο διάδοχο του πατέρα του.

Ενορία... - Επισκόπου Διοκλείας Καλλίστου

  Η ενορία, το τοπικό ευχαριστιακό κέντρο, κατέχει μια σπουδαιότητα στη σύγχρονη Ορθοδοξία τέτοια που δεν κατείχε για πολλούς αιώνες. Στο παρελθόν, για όλους σχεδόν τους Ορθοδόξους, η Εκκλησία ήταν ταυτισμένη με το έθνος και το κράτος. Εθνική συνείδηση, μαζί με ηθική σε πολλές περιπτώσεις και οικονομική υποστήριξη από την πολιτική κυβέρνηση, βοηθούσαν την Εκκλησία στην ενίσχυση της ιεραποστολής της. Τώρα πιά αυτό συμβαίνει ολοένα και λιγότερο. Τα εθνικά σύνορα έχουν κλονισθεί σε μεγάλο βαθμό στη Δύση. Ακόμα και μέσα στις παραδοσιακές ορθόδοξες χώρες, η ανάπτυξη του αντικληρικαλισμού σημαίνει ότι  Εκκλησία και έθνος δεν ταυτίζονται. Σχεδόν παντού ο ενοριακός ιερέας δεν μπορεί πιά να στηρίζεται για τη δουλειά του στον τοπικό δάσκαλο και αστυνομικό. Σε μερικούς αυτή η εξασθένηση των εθνικών δεσμών και η μετατόπιση της κρατικής υποστήριξης μπορεί να φανεί αποδυνάμωση΄ άλλοι προτιμούν να την θεωρούν σα μια θεόσταλτη απελευθέρωση. Αυτό που σίγουρα σημαίνει είναι ότι δεχόμαστε την πρόκληση να δούμε πια την Εκκλησία πρωταρχικά όχι κάτω από εθνικούς όρους, αλλά σαν ένα ευχαριστηριακό οργανισμό: όχι σαν προστάτη πολιτιστικών αξιών, αλλά σαν ένα χώρο όπου το ψωμί και το κρασί γίνονται Σώμα και Αίμα Χριστού.

Διάσημος ποδοσφαιριστής γίνεται παπάς!

 Διάσημος ποδοσφαιριστής γίνεται παπάς!

Ο πρώην άσσος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Φίλιπ Μάλριν, αποφάσισε να γίνει ιερέας!!

Ο Philip Mulryne από το Μπέλφαστ ήταν ένα από τα εκκολαπτόμενα αστέρια που βγήκαν από την ποδοσφαιρική ακαδημία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Ο τώρα πλέον πατήρ Φίλιππος Mulryne δεν έκανε κάτι τέτοιο, επειδή… έχει χάσει το ποδοσφαιρικό του ταλέντο!! Αυτός, ένας πρώην αστέρας της Βόρειας Ιρλανδίας και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ άφησε το ποδόσφαιρο για να γίνει ρωμαιοκαθολικός ιερέας, συνειδητοποιώντας την σχέση του με τον Χριστό, και αγαπώντας τους αδελφούς του!

Ο 44χρονος Phil Mulryne από το Μπέλφαστ ήταν κάποτε ένα από τα εκκολαπτόμενα αστέρια που βγήκαν από την ακαδημία της Γιουνάιτεντ, αλλά «άλλαξε» τα παπούτσια του με τη Βίβλο, όταν συνειδητοποίησε την αξία της ζωής, που φυσικά έχει περισσότερα και είναι μεγαλύτερη από μια ποδοσφαιρική επιτυχία.

Ο πρώην μέσος, κέρδιζε 600.000 λίρες το χρόνο στο απόγειο της καριέρας του, αλλά αντί να τον γοητεύσει δελεαστικά το άθλημα, το πελώριο ποσό, και όλα τα παρελκόμενά έκαναν τον πρώην διεθνή Βορειοϊρλανδό συνετότερο και είδε το κενό που τον είχε κατακλύσει. Αυτό τον οδήγησε στον οίκο του Κυρίου.

Ολυμπιακοί Αγώνες: Ένας επιστήμονας εξηγεί τι ισχύει για τις τρανς αθλήτριες σε γυναικεία αθλήματα

Η αθλήτρια Imane_Khelif (Photo: Shutterstock)

Ολυμπιακοί Αγώνες: Ένας επιστήμονας εξηγεί τι ισχύει για τις τρανς αθλήτριες σε γυναικεία αθλήματα

Εξ αφορμής του σκανδάλου με τη συμμετοχή αθλητριών με ανδρικά χρωμόσωματα, ο κ. Αντώνης Δαρζέντας, παιδίατρος και νεογνολόγος, αναφέρεται στην προβληματική γύρω από τη συμμετοχή τρανς αθλητριών σε γυναικεία αθλήματα, ένα «σοβαρό χτύπημα κατά των γυναικών για δίκαιο ανταγωνισμό»

*Γράφει ο Αντώνης Δαρζέντας, παιδίατρος και νεογνολόγος.

Η Ολυμπιάδα του 2024 ή αλλιώς Ολυμπιάδα της συμπεριληπτικότητας έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις με τον αποκλεισμό από αυτήν της Αμερικανίδας trans κολυμβήτριας Lia Thomas. Τις αντιδράσεις φούντωσε ακόμα παραπάνω η συμμετοχή δύο ακόμα μποξέρ, η μία από την Ταϊβάν και η άλλη από την Αλγερία, οι οποίες, ενώ είχαν αποκλειστεί από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Μποξ γιατί ήταν ΧΥ βιολογικοί άντρες -όπως είπε ο πρόεδρός της- τους επιτράπηκε η συμμετοχή, καθώς η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έχει πολύ πιο χαλαρά κριτήρια.

Αν απορείτε γιατί η Lia Thomas αποκλείστηκε και όχι οι μποξέρ, οι οποίοι μάλιστα είχαν αποκλειστεί από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Μποξ, είναι διαδικαστικά θέματα που θα δούμε παρακάτω.

Αυτό που είναι σίγουρο όμως είναι ότι τα επόμενα χρόνια αυτά τα θέματα θα είναι συνεχώς στην επικαιρότητα λόγω του αυξημένου αριθμού τρανς αθλητών αλλά και της εμφάνισης νέων στοιχείων και μελετών. Πάμε λοιπόν να δούμε τι λένε τα ιατρικά δεδομένα.

Paris 2024

 

Γιατί δὲν μὲ ἀκοῦς; - «Κ.Π.»

 

Γιατί δὲν μὲ ἀκοῦς; 

«Κ.Π.»

Ἦταν μία παρέα ἀπὸ λεβέντες, παιδιὰ τοῦ Θεοῦ γνήσια, ἀληθινά. Οἱ οἰκογένειές τους, οἱ φίλοι τους, ὅλοι τὰ χαίρονταν. Δὲν στραβοπάτησαν. Μπῆκαν καὶ στὸ Πανεπιστήμιο μὲ τὴν ἀξία τους, ἀκολουθώντας τῆς ἀρετῆς τὸ δρόμο... Στὸ δεύτερο ἔτος τῶν σπουδῶν ὁ Ἀνέστης, ποὺ δὲν εἶχε φίλο ἀπὸ τὴν παρέα τους στὴ Σχολή του, ὅπως οἱ ὑπόλοιποι, ἄρχισε νὰ χαλαρώνει καὶ νὰ ἀραιώνει, μέχρι ποὺ ξέκοψε ἀπὸ τὴ δυνατή τους παρέα. Οἱ γονεῖς του πονοῦν πολὺ καὶ οἱ φίλοι του ἀνησυχοῦν. Τὸν ψάχνουν ἀδιάκοπα ἀλλὰ ἐκεῖνος τοὺς ἀποφεύγει, χάνεται… Πολλὲς προσευχὲς γίνονται γιὰ τὸν Ἀνέστη…

Ἔμπλεξε ὁ Ἀνέστης. «Τὴν ἀγάπην τὴν πρώτην ἀφῆκας»! Ἔμπλεξε μὲ ἀθεϊστικὲς συντροφιὲς καὶ βιβλία καὶ δραστηριότητες. Ἔμπλεξε καὶ μὲ τὴ ζωὴ τῆς νύχτας, μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλοιώθηκε ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικά. Δὲν τὸν ἀναγνωρίζουν, ὅταν τὸν συναντοῦν. Οἱ φίλοι τελείωσαν τὶς σπουδές, τὰ μεταπτυχιακά, τὸ στρατό, ἄνοιξαν τὶς δουλειές τους, προοδεύουν. Ἐκεῖνος ξοδεύει τὶς δυνάμεις του ὅλες σὲ παρανομίες, γιὰ νὰ ἐπιβιώσει. Μέχρι, ποὺ ὅσοι τὸν παρέσυραν στὴ νέα του ζωή, τοῦ φόρτωσαν μία ληστεία καὶ ἐξαφανίστηκαν καὶ ἐκεῖνος πίσω ἀπὸ τὰ σίδερα! Συναγερμὸς ἀπὸ τὴν παλιά του παρέα. Ὅλοι δίπλα του στὸ κρατητήριο, στὰ δικαστήρια, στὴ φυλακή, μὲ πρωτεργάτη τὸ δικηγόρο τῆς παρέας τους, ποὺ ἔχει ἀναλάβει τὴν ἀθώωσή του.

Νοθεύσαμε τα ήθη μας, χάσαμε την παράδοσή μας - Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος (Καντιώτης)

Αλλά τα τελευταία χρόνια τι έπαθε η Πατρίδα μας, η ορθόδοξη χριστιανική Ελλάς; Ανακατευτήκαμε. Βγήκαμε έξω, ταξιδέψαμε, πήγαμε σε ξένα κράτη, επικοινωνήσαμε με Ευρωπαίους και άλλους λαούς. Πέντε εκατομμύρια είναι οι Έλληνες που βρίσκονται σκορπισμένοι στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Άνοιξαν έπειτα οι πόρτες της Ελλάδος, ήρθαν ξένοι σ’ εμάς. Εκατομμύρια τουρίστες δεχόμαστε κάθε χρόνο απ’ όλο τον κόσμο.

Με ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και έντυπα μας μεταδίδονται κακές συνήθειες και ξένα έθιμα. Και τι πάθαμε· αλλοιώσαμε το χαρακτήρα μας, νοθεύσαμε τα ήθη μας, χάσαμε την παράδοσή μας. Γίναμε αυτό που λέει το Ευαγγέλιο, «Γαλιλαία των Εθνών»! Όλοι έχουμε επηρεαστεί.

Παναγία μου, θέλω να με κοιτάς

 Παναγία μου, θέλω να με κοιτάς:

Στοργικά, όταν φοβάμαι!    
Με αγάπη, όταν αμαρτάνω!
Γλυκά, όταν σου μιλώ!    
Με υπομονή, όταν σε ξεχνώ!
Με χαρά, όταν σε τιμώ!    
Σαν μητέρα, όταν σ' αναζητώ!

Υπάρχουν λύπες που κανείς δεν τις ξέρει.

 

Υπάρχουν λύπες που κανείς δεν τις ξέρει.

Υπάρχουν βάθη που δεν τα ανιχνεύει ο ήλιος.

Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη.

Και σιωπούν οι μάρτυρες. Τα μάτια δε λένε.

Δεν υπάρχουν σκάλες τόσο μεγάλες

να κατέβει κανείς εκεί που ταράζεται

του ανθρώπου ο πυρήνας.

Αν μιλούσε η σιωπή, αν φυσούσε, αν ξέσπαγε -

Θα ξερίζωνε όλα τα δέντρα του κόσμου.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Μνήμη της οσίας Φωτεινής της Καρπασίτιδος (2 Αυγούστου)

Την εύρεση και ανακομιδή (το έτος 428 μ.Χ.) των Λειψάνων του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου εορτάζει σήμερα η Εκκλησία, ενός από τους επτά Διακόνους που όρισαν οι Απόστολοι ως συμπαραστάτες, πέρα από το πνευματικό έργο, στην ετοιμασία των συνάξεων των πιστών και τη συμμετοχή τους στις Αγάπες, δηλαδή στα δείπνα αγάπης και συμμετοχής στην «Κλάση του Άρτου», δηλαδή τη μετάληψη των Αχράντων Μυστηρίων.
Επίσης, τιμούμε τη μνήμη του Αγίου Φωτεινού Επισκόπου Χύτρων (Κυθρέας), ο οποίος συναριθμείται στους Κυπρίους Ιεράρχες που έλαβαν μέρους σε Οικουμενική Σύνοδο και ένας από τους Αγίους Ιεράρχες της Κυθρέας, των οποίων η σύναξη τελείται στις 17 Μαΐου. Το απολυτίκιο του αναφέρει «Χύτρων ἐδείχθης Φωτεινὲ ποιμενάρχης, ὡς Φῶς τοῦ κόσμου τὸν Χριστὸν ἀγαπήσας, καὶ τούτου τὰ προστάγματα φυλάττων ἀκριβῶς· ὅθεν συμμετέσχηκας τῆς Τετάρτης Συνόδου, Χριστὸν τέλειον ἄνθρωπον καὶ Θεὸν δογματίσας, ἐν Παραδείσῳ δὲ κατατρυφῶν, μὴ ἐπιλάθῃ, Κυθρέας φιλότεκνε» (Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Φωτεινοῦ. Ἦχος δ΄).

Η Εκκλησία ως «μυστηριακό σκεύος» και ο επίσκοπος ως πρωταγωνιστής

 Η Εκκλησία ως «μυστηριακό σκεύος» και ο επίσκοπος ως πρωταγωνιστής

Ο σκοπός της Εκκλησίας δεν είναι να δημιουργήσει άτομα που κάνουν κάτι, αλλά που είναι κάτι. Αυτό ανακάλυψε ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Stephen R. Lloyd-Moffett όταν μελέτησε πώς ένας επίσκοπος και τα πνευματικά του παιδιά οι μοναχοί μεταμόρφωσαν μια πόλη που είχε ταλαιπωρηθεί από σκάνδαλα, σε μια από τις πιο πνευματικά ζωντανές περιοχές της σύγχρονης Ελλάδας. Το βιβλίο Beauty for Ashes, του St. R. Lloyd-Moffet, εκδόθηκε από το St Vladimir’s Seminary (SVS) Press, και αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του επισκόπου Πρέβεζας (και Νικόπολης) Μελέτιου και πώς χρησιμοποίησε τη δύναμη και τη δύναμη του δικού του ενάρετου παραδείγματος, καθώς και του κλήρου και των μοναχών του, για να επηρεάσει τους κατοίκους της πόλης μέσα στην επισκοπή του.

Το βιβλίο καλύπτει την πολιτική ιστορία και τον θρησκευτικό χαρακτήρα της περιοχής της Νικόπολης, από την εποχή του Αποστόλου Παύλου το 63 μ.Χ. έως την άφιξη του Επισκόπου Μελετίου το 1980. Με μεγάλη ευαισθησία, ο Lloyd-Moffett ασχολείται με το ζήτημα της σεξουαλικής ασυδοσίας εντός της εκκλησίας, την αποκατάσταση της πνευματικής υγείας της τοπικής εκκλησίας και την ανανέωση της εμπιστοσύνης μεταξύ των εκκλησιαστικών ηγετών και των λαϊκών. Προσφέρει επίσης μια σύντομη βιογραφία του Μελέτιου, του εκκλησιαστικού ηγέτη που υλοποίησε αυτά και εφάρμοσε την αρχαία πίστη σε ένα σύγχρονο πλαίσιο για να εμπνεύσει την πνευματική και θρησκευτική αλλαγή.

Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία - Θανάσης Βέγγος

 “Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, 
για να μάθω τι είναι ευτυχία. 
Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια… 
Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, 
θα σε κρατήσουν, 
θα σε κοιμίσουν, 
θα σε περιποιηθούν, 
θα σου μαγειρέψουν, 
θα σε χαϊδέψουν 
και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. 

Θοδωρής Τσελίδης: Ο «αγαθός γίγαντας» που παλεύει για το καλό

O Τσελίδης έχει μόλις νικήσει και κατακτήσει το πρώτο ελληνικό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού –όμως το πρώτο που κάνει είναι να παρηγορήσει τον μεγάλο αντίπαλό του για την ήττα του... |REUTERS/Kim Kyung-Hoon SPORT

 Θοδωρής Τσελίδης: Ο «αγαθός γίγαντας» που παλεύει για το καλό

Το προσέξατε; Στην κορυφαία (προσώρας) στιγμή της καριέρας του, αντί να τρέξει για να πανηγυρίσει τον θρίαμβό του, έμεινε στο τατάμι για να παρηγορήσει τον ηττημένο αντίπαλό του. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Ακόμη κι αν δεν είχε κατακτήσει ολυμπιακό μετάλλιο, ο Θοδωρής Τσελίδης άξιζε μια υπόκλιση

Το πρώτο μας ολυμπιακό μετάλλιο στο τζούντο στη μετά Ηλιάδη εποχή (ο Ηλίας είχε κατακτήσει ένα χρυσό το 2004 και ένα χάλκινο το 2012) το περιμέναμε από την Ελισάβετ Τελτσίδου, η οποία ταξίδεψε στο Παρίσι ως Νο 2 της παγκόσμιας κατάταξης. Μας το χάρισε, όμως, ο Θοδωρής Τσελίδης, που ήταν Νο 15. Η αφετηρία από την οποία εκκίνησε για να ανέβει στο πόντιουμ των νικητών, μαρτυρά το μέγεθος της υπέρβασης που χρειάστηκε να κάνει για να φτάσει στο χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 90 κιλών.

Κοιμήθηκε μαζί του – όσο η χαρά και η υπερένταση τον άφησαν να κλείσει μάτι. Ολη νύχτα το είχε δίπλα στο μαξιλάρι του. Για να το δει το πρωί και να σιγουρευτεί πως δεν ήταν όνειρο. Ζυγίζει 455 γραμμάρια και είναι φτιαγμένο από χαλκό, ψευδάργυρο και σίδηρο. Η πραγματική του αξία δεν ξεπερνά τα 20 ευρώ. Αλλά για τον αθλητή, είναι ανεκτίμητο. Οι κόποι του, οι θυσίες του, η περηφάνεια του, η δικαίωση των χρόνων που ξόδεψε στον πρωταθλητισμό.

Το αθλητό από την Αλγερία - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Δεν σάς αντέχω άλλο! Θα φύγω, θα πάω αλλού!
 
Τη μία σάς πείραξε ο πασίγνωστος και σε μικρά παιδιά πίνακας του Ολλανδού Caravaggisti, τώρα σάς πειράζει που το αθλητό από την Αλγερία αγωνίζεται στο γυναικείο kick boxing!
 
Καλά, δεν ξέρετε ότι ο Θεός δεν δημιούργησε φύλα, αλλά μόνο ανθρώπους και το φύλο είναι κοινωνική κατασκευή για να χωρίζει τους ανθρώπους; Στη θεολογία (μου) είναι ξεκαθαρισμένα αυτά!
 
Τι αντιεπιστημονικά είναι αυτά με τα χρωμοσώματα ΧΧ και ΧΥ;

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ - ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου απευθύνει ειλικρινείς ευχαριστίες προς το Δήμο Αγρινίου και προσωπικά στον Δήμαρχο κ. Γεώργιο Παπαναστασίου για την διαρκή στήριξη προς τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες που διακονούμε και αφορούν τόσο τους ηλικιωμένους του γηροκομείου μας, αλλά και τους νέους των κατασκηνώσεών μας στον Άγιο Βλάσιο.

Ιδιαιτέρως εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στην αντιδήμαρχο Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας και Δημόσιας Υγείας κυρία Γεωργία Μπόκα για το υψηλό επίπεδο κοινωνικής ευθύνης, η οποία πέραν το ότι υπήρξε αρωγός στην παραπάνω προσφορά του Δήμου, καθημερινά εκδηλώνει  τις προσωπικές της ανησυχίες για το τόσο δύσκολο κοινωνικό έργο του σωματείου μας, του οποίου ο χαρακτήρας είναι καθαρά κοινωνικός – φιλανθρωπικός και μη κερδοσκοπικός.

Ὁ Λαρίσης Θεολόγος - Mητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ὁ Λαρίσης Θεολόγος

Ὁ ἄνθρωπος, πού μέ τή σιωπή του ἔγραψε ἱστορία.
Ὁ ποιμένας, πού μέ τό χαμόγελό του θεράπευσε πληγές.
Ὁ ἐπίσκοπος, πού μέ τήν ὑπομονή του ἔφραξε στόματα λεόντων. …

Δέν ἄναψε γύρω του ψεύτικα φῶτα, γιά νά ἐπικεντρώση τήν προσοχή τῶν ἀνθρώπων στό πρόσωπό του. Δέν ἀναζήτησε τίς τιμές. Δέν ἀγωνίστηκε νά κοσμήση τό στῆθος του μέ ἀγορασμένη δόξα. Περπάτησε ἀθόρυβα. Mέ τόν ἀνάλαφρο βηματισμό τοῦ ὁσίου. Mέ τή διακριτικότητα τοῦ διαδόχου τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Προσευχήθηκε ταπεινά. Ὡς δοῦλος Θεοῦ. Δούλεψε μέ πιστότητα. Ὡς ἐργάτης ἔντιμος τοῦ θείου Ἀμπελῶνα. Προχώρησε μέ τό βλέμμα καρφωμένο στό θεϊκό Πρόσωπο. Mέ τήν ἀκοή δοσμένη στόν ἀνθρώπινο στεναγμό. Kαί μέ τό χέρι ἁπλωμένο στά ἔργα τῆς ἀγάπης. …

Oἱ γενεές θά διαβαίνουν. Tά γεγονότα θά καταχωροῦνται στά κατάστιχα τῆς ἱστορίας. Oἱ ἄνθρωποι θά ἀντιμάχωνται. Oἱ μικρότητες θά συνωθοῦνται στό γήπεδο τῆς καθημερινῆς ἀντιπαλότητας. Ἀλλά ὁ Λαρίσης Θεολόγος θά μένη τό σύμβολο. Tό πρόσωπο τῆς ἀναφορᾶς. Ὁ ἐπίσκοπος τοῦ «χθές» καί τοῦ «σήμερα». Ὁ μαργαρίτης τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ μάρτυς ὁ πιστός καί ἀληθινός. Πού δέν λύγισε μήτε στίς τιμές μήτε στήν ἀτιμία. Mήτε στήν πάνδημη ἀναγνώρισι, μήτε στή μανιακή καταδίωξι ἐκ μέρους τῶν συνιεραρχῶν του. …

Αύγουστος, Μήνας της Παναγιάς - Παύλος Σαββίδης

 

 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Κάθε φορά που ο ορθόδοξος χριστιανός πιάνει στα χέρια του «χαρτί και καλαμάρι» για  να γράψει, και πολύ περισσότερο  να υμνήσει χορταστικά την Υπερύμνητο Θεοτόκο, ιδιαίτερα μάλιστα την ημέρα της πανένδοξης Κοίμησής της, το  πρώτο και κύριο έργο του να «λύσει τον ιμάντα» των εμπαθών και ακαθάρτων λογισμών, υψώνοντας συγχρόνως «νούν ψυχήν και καρδίαν» στο υπερ σεραφειμικής καθαρότητας Πρόσωπό της. Και έτσι είναι πρεπούμενο να προχωρήσει. Γιατί ο τόπος είναι πανίερος,  και ο τρόπος απαιτεί σεβασμό, και ιεροπρέπεια αλλά και επειδή εδώ επιστρατεύονται και προτρέπονται στοχασμοί και έννοιες που ταπεινά εναποτίθενται στη ζωηφόρο κλίνη της ως ελάχιστο δείγμα αγάπης και «λατρείας» στο ωραιότερο αλλά και αγιότερο ανθρώπινο Πρόσωπο της προσωπικής  ζωής αλλά και της ιστορίας μας.

               Η Χάρη της είναι που απλώνεται αυτές τις μοναδικές ημέρες του Αυγούστου και σε κάθε γωνιά του χριστιανικού κόσμου και τον κάνει να φαίνεται φωτεινότερος ανθρωπινότερος. Αυτή η Πανύμνητη Θεοτόκος μας καθοδηγεί στο μονοπάτι της ελπίδας και γίνεται το στήριγμα για το διάβα μας στις κακοτοπιές της αμαρτωλής ζωής μας.

Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν

«Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν,
μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων,
παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει».

Χειρότερη κόλαση - π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος

 

 «Χειρότερη κόλαση

για µένα εἶναι νά γνωρίζω

ὅτι ἐλύπησα ἕνα ἀγαπηµένο πρόσωπο»

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Καλό δεκαπενταύγουστο!

Χειροτονία κ. Παναγιώτη Τσέλλου

 

Την Κυριακή 4 Αυγούστου 2024 

ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος 

θα τελέσει την εις Διάκονο Χειροτονία 

του κουμπάρου μου κ. Παναγιώτη Τσέλλου, Δασκάλου 

εις τον Νέο Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΓΛΑΥΚΟΥ ΠΑΤΡΩΝ - ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

I.N. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

I.N. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ...

Α) ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ & ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ
ΑΠΟ ΩΡΑΣ 18.30-20.00

Β)  ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ
&  ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ
ΑΠΟ ΩΡΑΣ 21.00-00.30

ΕΚ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

Πρόοδος του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού (1 Αυγούστου)

Την Πρόοδο του Τιμίου Σταυρού εορτάζουμε σήμερα. Πρόκειται για την περιφορά του από το Παλάτι στις συνοικίες της Κωνσταντινουπόλεως προς ευλογία των πιστών και τη βεβαιότητα ότι μάς απαλλάσσει από επιδημίες και ασθένειες.
«Σήμερον Σταυρός υψούται και κόσμος εκ πλάνης ελευθερούται. Σήμερον του Χριστού η Ανάστασις εγκαινιάζεται, και τα πέρατα της γης αγάλλονται».
Ο Σταυρός αναδεικνύεται δια του Εσταυρωμένου μέτρο αγάπης και συγχώρεσης.
«Σταυρὸς ἁπάντων τῶν καλῶν, παρεκτικὸς καθορᾶται, προσκυνούμενος· καὶ πᾶσα ἡ κτίσις, ἑορτάζει ἐν χαρᾷ, φωτιζομένη χάριτι, τοῦ ἐν αὐτῷ βουλήσει, ἀνυψωθέντος Θεοῦ ἡμῶν». (Κανών α’, ᾨδὴ γ’, τοῦ τιμίου Σταυροῦ Ἦχος πλ. δ’. Ὁ στερεώσας)
Λιτανεύεται από τους πιστούς ο Τίμιος Σταυρός και στην πατρίδα μας σήμερα, όπως στο Όμοδος, την Ανώγυρα και τον Πεδουλά.

Ερωτήματα και προβλήματα για το παρόν και το μέλον. - Σταύρος Γιαγκάζογλου

 Σχεδόν όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες ήλθαν σε άμεση επαφή με το δυτικό πολιτισμικό παράδειγμα και εξέφρασαν την αντίθεση και τον προβληματισμό τους έναντι της ευρωπαικής νεωτερικότητας. Ο νεότερος αντιδυτικισμός των Ορθοδόξων φαίνεται να έχει αφετηρία τη σκέψη των σλαβοφίλων και προέκυψε ασφαλώς από την οξεία αντιπαράθεση με το ρεύμα των Ευρωπαιστών ή Δυτικιστών στη Ρωσία του 19ου αιώνα. Αναφερθήκαμε ήδη στον Ντοστογέφσκι και στον Λόγο για τον Πούσκιν  όπου επιχείρησε να συμφιλιώσει τα δύο ρεύματα και να αναδείξει την πανανθρώπινη και οικουμενική αποστολή της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο. Ωστόσο, ο Χριστιανισμός της Δύσης καθηλώθηκε στη μεσαιωνική του εκδοχή και τίποτε άλλο δεν παρήγαγε; Νομιμοποιούμαστε οι Ορθόδοξοι να βλέπουμε την χριστιανική Δύση ακινητοποιημένη στο Μεσαίωνα; Ο 20ός αιώνας προσέφερε μια σειρά από ανανεωτικά θεολογικά ρεύματα, όπως η πατερική, η λειτουργική, η οικουμενική κίνηση, η επιστροφή στις πηγές (ressourscement)  και η nouvelle thologie, η συνειδητοποίηση της σημασίας της εσχατολογίας κ.ά., με τα οποία διαλέχθηκε γόνιμα και η νεότερη ορθόδοξη θεολογία και ιδιαίτερα οι Ρώσοι της διασποράς! Ο τρόπος και το απολογητικό φαινόμενο της κριτικής του π. Ιουστίνου Πόποβιτς εντάσσεται σαφώς στην εμπειρία και στα δεινά των δύο μεγάλων πολέμων που ξεπήδησαν από την Ευρώπη. Ωστόσο, η κριτική αυτή είναι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να εκφράσουμε σήμερα ως Ορθόδοξοι προς την Ευρώπη ή την Δύση; Τί, γίνεται, άραγε, με τις χριστιανικές παραδόσεις της Ευρώπης σήμερα; Θα τις καταδικάσουμε συλλήβδην; Τίποτε θετικό δεν παρήγαγε η Ευρώπη; Πώς θα προχωρήσουμε στο μέλλον; Υπάρχει κάπου σαρκωμένος ένας Ορθόδοξος πολιτισμός τον οποίο αντιπαραβάλλουμε στη Δύση;