Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Συμεών συγγενούς, ήτοι αδελφού του Κυρίου, Επισκόπου Ιεροσολύμων (27 Απριλίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον υιός Ιωσήφ του Μνήστορος, ένας από τους τέσσαρας υιούς, οπού εγέννησε με την προτέραν αυτού γυναίκα, Ιάκωβον δηλαδή και Ιωσήν και Ιούδαν και Σίμωνα, τουτέστι τούτον τον Συμεών. Επειδή το Σίμων, είναι υποκοριστικόν όνομα του Συμεών. Ούτω γαρ και ο Απόστολος Πέτρος και Σίμων λέγεται και Συμεών εν τη αρχή της Καθολικής δευτέρας του Επιστολής. Τούτον λοιπόν τον Συμεών ή Σίμωνα, οικειοποιήθη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και Θεός, και εκαταδέχθη να ονομάζεται αδελφός αυτού κατά σάρκα, καθότι ο Ιωσήφ ενομίζετο μόνον πατήρ του. Αυτός έχρισε τούτον και Ιερέα δια να κηρύττη την επί γης αυτού παρουσίαν. Μετά γαρ τον αδελφόθεον Ιάκωβον, έγινεν ούτος δεύτερος Πατριάρχης των Ιεροσολύμων. Όθεν επάλαισεν ο αοίδιμος με πολλούς πόνους και ιδρώτας ως ποιμήν αληθινός, και εποίμανε τον θρόνον των Ιεροσολύμων ως γνήσιος μαθητής Χριστού και όχι ως μισθωτός.

Αφ’ ου δε εκατασκεύασε τον εαυτόν του ναόν του Αγίου Πνεύματος, κατεκρήμνισε τους ναούς των ειδώλων, και τους πεπλανημένους Έλληνας και Ιουδαίους εις το φως της θεογνωσίας ωδήγησε. Και πολλά και διάφορα βάσανα υπομείνας δια την του Χριστού πίστιν, τελευταίον εσταυρώθη, ώντας χρόνων εκατόν είκοσι, και ούτως από τον σταυρόν, ανέβη προς τον υπ’ αυτού ποθούμενον Χριστόν, ίνα λάβη τον της δόξης αμάραντον στέφανον, επί της βασιλείας Τραϊανού εν έτει Ϟη’ [98].

Κατά δε την τριακοστήν του Ιουνίου γράφεται, ότι ο Συμεών ούτος ονομάζεται και Κλεόπας, και ότι επειδή ήτον συγγενής του Κυρίου, δια τούτο εκαταδικάσθη από τον βασιλέα Δομετιανόν εν έτει πβ’ [82], να πίη φαρμάκι, το οποίον εύγαλαν από σκορπίους, οφίδια, φαλάγγια, και άλλα φαρμακερά θηρία, δεν έπαθεν όμως κανένα κακόν. Άλλος δε είναι ούτος από τον Σίμωνα τον Απόστολον, τον καλούμενον Ζηλωτήν, όστις εορτάζεται κατά την δεκάτην Μαΐου. Ούτος μεν γαρ λέγεται υιός του Κλεόπα, και της Μαρίας της πρώτης εξαδέλφης της Παναγίας, κατά τον Δοσίθεον, και είναι Ναζαρινός, εκείνος δε είναι Καναναίος. Μετά την άλωσιν δε της Ιερουσαλήμ την υπό Τίτου γενομένην, πάλιν επανελθόντες οι πιστοί εις την Αγίαν Σιών, εκατάστησαν δεύτερον Επίσκοπον Ιεροσολύμων, τον Συμεώνα τούτον. Ανεχώρησε δε και ούτος μετά των Χριστιανών εις την Πέλλαν, επειδή όσοι έμειναν εις τα Ιεροσόλυμα, εφονεύθησαν από τον στρατηγόν Κέστιον Φλώρον. Λέγουσι δε, ότι όταν εσταυρώθη αυτός από τον υπατικόν Αττικόν επί Τραϊανού, ήτον εκατόν είκοσιν ετών. Όθεν πολλοί συμπεραίνουν, ότι ούτος ήτον γεγεννημένος προ του Χριστού χρόνους δέκα. (Όρα σελ. 5 της Δωδεκαβίβλου.) Επατριάρχευσε δε χρόνους εικοσιέξ, ή κατ’ άλλους εικοσιτρείς. Ο δε Νικηφόρος ο Κάλλιστος εις το τρίτον της Ιστορίας του λέγει, ότι ο Συμεών ούτος ήτον υιός του Κλωπά, ή Κλεόπα, και ανεψιός του Χριστού. Επειδή τον Κλωπάν αδελφόν του Ιωσήφ, ο Ηγήσιππος ιστορεί, κατά τινας γαρ η γενεαλογία αυτών ούτως έχει. Κλεόπας (όστις και Αλφαίος εκαλείτο) και Ιωσήφ ο Μνήστωρ, ήτον αδελφοί. Η Παρθένος Μαρία και η άλλη Μαρία η γυνή του ρηθέντος Κλεόπα ή Αλφαίου, ήτον αδελφαί, ή πρωτεξάδελφαι. Από τον Κλεόπαν λοιπόν και την σύζυγόν του Μαρίαν, εγεννήθη ο ελάσσων Ιάκωβος, ήτοι ο Αδελφόθεος, και ο Συμεών και Ιούδας, ο επικληθείς Θαδδαίος. Ώστε αυτοί ήτον ανεψιοί της Παρθένου και του Ιωσήφ, του δε Χριστού ήτον πρωτεξάδελφοι. Και όρα την Εκατονταετηρίδα, σελ. 233, και τον Δοσίθεον ανωτέρω. Άλλοι όμως γενεαλογούσιν αυτόν άλλως, ως είπεν ανωτέρω ο Συναξαριστής.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης