«Ο Θεός μας αξίωσε να μείνουμε στην Πόλη» - Μανώλης Κωστίδης

Οταν πολλοί συνομήλικοί τους από την ομογένεια φεύγουν για σπουδές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, η Ελένη και ο Ανδρέας Σκαρλάτος ξεκινούν φέτος τις σπουδές τους σε δύο κορυφαία πανεπιστήμια της Τουρκίας. Τα δύο αδέλφια λένε στην «Κ» πως στόχος τους είναι να συνδέσουν την επαγγελματική τους πορεία με την ελληνική ομογένεια και τον τόπο όπου μεγάλωσαν και θέλουν να ζήσουν σε όλη τους τη ζωή. [ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΙΚΙΤΕΠΕ]

«Ο Θεός μας αξίωσε να μείνουμε στην Πόλη»

Δύο νέοι Ρωμιοί ονειρεύονται το μέλλον τους στην Πόλη

Μανώλης Κωστίδης

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Στα κορυφαία πανεπιστήμια της Τουρκίας ξεκινούν φέτος τις σπουδές τους τα δίδυμα αδέλφια Ανδρέας Σκαρλάτος και Ελένη Σκαρλάτου, απόφοιτοι του Ζωγραφείου Λυκείου, που επέλεξαν να μείνουν στην Κωνσταντινούπολη. O Ανδρέας πέτυχε στις Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου (Bogazici), μέσα στις πρώτες 3.000 θέσεις των παντουρκικών εξετάσεων, και η Ελένη πέτυχε στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, κατατασσόμενοι στις πρώτες 100.000 θέσεις στο θετικό πεδίο. Και οι δυο τους με έμφαση μας αναφέρουν πως δεν θέλουν να εγκαταλείψουν την Πόλη και επιθυμούν να παραμείνουν εδώ όλη τους τη ζωή. Στις φετινές εισαγωγικές εξετάσεις (YKS) είχαν δηλώσει συμμετοχή 2.425.560 υποψήφιοι, σύμφωνα με τον τουρκικό φορέα εξετάσεων OSYM.

Μας εξηγούν τις δυσκολίες που είχαν και πώς κατάφεραν να έχουν αυτή τη σημαντική επιτυχία. «Δεν διδασκόμαστε μόνο αυτά που διδάσκονται οι υπόλοιποι. Προσπαθούμε να φτάσουμε στο κάτι παραπάνω, ώστε να αναδειχθούμε και να εξασφαλίσουμε περισσότερα στον τόπο που ζούμε», λέει ο Ανδρέας στη συνομιλία μας καθώς περπατούμε στα σοκάκια του Πέρα.

Οταν πολλοί συνομήλικοί τους από την ομογένεια φεύγουν για σπουδές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, εκείνοι επέλεξαν να μείνουν στην Πόλη τους. «Το κριτήριο της Πόλης εννοείται ότι ήταν ένα σημαντικό κριτήριο, αλλά θα μπορούσαμε να κάνουμε και την εξής θυσία: να πάμε εκεί για μόρφωση και να επιστρέψουμε για να είμαστε πολύ πιο ωφέλιμοι. Αλλά ο Θεός μάς αξίωσε να μείνουμε», σημειώνει ο Ανδρέας.

«Εχω έναν ιδιαίτερο δεσμό με την Κωνσταντινούπολη και δεν ήθελα να φύγω», εξηγεί η Ελένη που παραδέχεται πως είναι μια κλασική Ρωμιά, για να προσθέσει «νομίζω ότι, από ό,τι γνωρίζω και από τους φίλους μου, όσοι φεύγουν στην Ελλάδα είναι λίγο δύσκολο να επιστρέψουν στην Πόλη».

Τα δύο αδέλφια φοίτησαν σε σχολείο όπου ορισμένα μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά και άλλα στα τουρκικά και ανταγωνίστηκαν μαθητές τουρκικών και ξένων σχολείων. Η Ελένη αποδίδει την επιτυχία της στο πάθος της για τη Χημεία, που –όπως είπε– την ακολουθεί εδώ και πέντε χρόνια. Ο Ανδρέας εξήγησε ότι το άγχος πως «θα μπορούσαμε και να μην πετύχουμε» λειτούργησε ως κίνητρο.

Η επιλογή του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, ενός από τα κορυφαία της Τουρκίας, δεν ήταν τυχαία. Ο πατέρας των διδύμων, Γιάννης Σκαρλάτος, διδάσκει Φυσική στο ίδιο ίδρυμα και, όπως ανέφερε ο Ανδρέας, οι ιστορίες του για τους Ρωμιούς καθηγητές που δίδαξαν εκεί κέντρισαν το ενδιαφέρον του. «Θεώρησα ότι πρέπει να αντιπροσωπευόμαστε και στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου», σημειώνει. Δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του. Στόχος του είναι να αποκτήσει θέση στον κρατικό μηχανισμό και να δείξει ότι «ένας μειονοτικός, ένας Ρωμιός συγκεκριμένα, μπορεί κι αυτός να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις αυτής της χώρας».

Οταν πολλοί συνομήλικοί τους από την ομογένεια φεύγουν για σπουδές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, η Ελένη και ο Ανδρέας επέλεξαν να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια της Τουρκίας.

«Ας μην πούμε πολιτικός. Θα ήθελα να αποκτήσω κάποια θέση στο κράτος ώστε να δείξουμε κι εμείς… Γιατί έχουμε μια ιστορία: επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κι εμείς ήμασταν ένα μέρος στη διοίκηση του κράτους. Αλλά επί της Τουρκικής Δημοκρατίας, δυστυχώς, αυτό άλλαξε και μείναμε μακριά. Οπότε θέλω να γίνω ένα παράδειγμα ότι ένας μειονοτικός, ένας Ρωμιός συγκεκριμένα, μπορεί κι αυτός να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις αυτής της χώρας όπου ζούμε και ζήσαμε επί χιλιάδες χρόνια». Επίσης, ευχαριστεί τον διευθυντή του Ζωγραφείου, Γιάννη Δεμιρτζόγλου, ο οποίος –όπως τόνισαν και τα δύο παιδιά– τον εμπιστεύθηκε και έπαιξε ρόλο στην απόφασή του να στραφεί στις πολιτικές επιστήμες.

Τα δύο αδέλφια έξω από το Ζωγράφειο Λύκειο, από το οποίο αποφοίτησαν. O Ανδρέας σήμερα σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου (Bogazici) και η Ελένη φοιτά στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. [ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΙΚΙΤΕΠΕ]

«Εγώ μετά το πτυχίο θα ήθελα να εργαστώ ως χημικός σε ένα από τα δικά μας σχολεία, τα ομογενειακά. Δεν θα ήθελα να απομακρυνθώ από αυτό το περιβάλλον, γιατί εδώ είμαστε σαν μια οικογένεια», λέει η Ελένη. «Η οικογένειά μας είναι εδώ, οι περιουσίες είναι εδώ, το σχολείο μας είναι εδώ, η εκκλησία μας είναι εδώ, το Πατριαρχείο μας είναι εδώ, οι συγγενείς μας είναι εδώ. Εννοείται ότι έχουμε συγγενείς και στην Ελλάδα, αλλά εδώ γράψαμε την ιστορία μας, εδώ δημιουργήσαμε τη δική μας ιστορία. Οπότε για εμάς ο πιο οικείος τόπος ήταν και θα είναι πάντα η Κωνσταντινούπολη. Και βέβαια να μας αξιώσει ο Θεός να μην αναγκαστούμε ποτέ να την εγκαταλείψουμε. Αλλά εφόσον η βούληση σήμερα ανήκει σε εμάς, εγώ προσωπικά θα ήθελα να ζω εδώ στην Πόλη όλη μου τη ζωή», τονίζει ο Ανδρέας.

«Κι εγώ θα ήθελα να μείνω στην Πόλη όλη μου τη ζωή. Οπως ανέφερε και ο Ανδρέας, εδώ είναι η οικογένειά μας, εδώ είναι οι φίλοι μας, εδώ είναι το σχολείο μας. Και δεν θα ήθελα να εγκαταλείψω», αναφέρει η Ελένη.

«Υπάρχει συμπάθεια»

Στα αμφιθέατρα, πάντως, οι δύο πρωτοετείς διαπίστωσαν ότι λίγοι γνωρίζουν ποιοι είναι οι Ρωμιοί. Σύμφωνα με τον Ανδρέα, πολλοί συμφοιτητές του κατάγονται από την Ανατολία και τους ταυτίζουν με τους Ελλαδίτες, ενώ υπάρχει –όπως είπε– συμπάθεια προς την ελληνική κουλτούρα και την Εκκλησία. Στην Ελένη, μάλιστα, καθηγητής ρώτησε τι σημαίνει Ρωμιός. «Ρωμιός είναι αυτός που κατέχει την ελληνική κουλτούρα, τον ελληνικό πολιτισμό και τη γλώσσα, αλλά ζει στην Πόλη», ήταν η απάντησή της για να προσθέσουμε και οι τρεις μας «όπως και την Ορθοδοξία».

«Να σας πω την αλήθεια, πολλοί συμφοιτητές κατάγονται από διάφορα μέρη της Ανατολής. Ελάχιστοι γνωρίζουν για τους Ρωμιούς και πολλοί μας ταυτίζουν με τους Ελλαδίτες. Θεωρούν ότι έχω έρθει από το εξωτερικό και ξεκίνησα να σπουδάζω εδώ. Αλλά υπάρχει μια συμπάθεια προς την ελληνική κουλτούρα, υπάρχει μια συμπάθεια προς την πίστη μας, προς την Εκκλησία. Οπότε η προσέγγισή τους προς εμάς ήταν πολύ καλή», καταλήγει ο Ανδρέας.

Πηγή: Καθημερινή