Το θαύμα της επιβίωσης του Μικρασιατικού
Ελληνισμού *
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Χριστός Ανέστη!
Ευχαριστώ από καρδιάς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ηλείας κ. Γερμανό
για την τιμητική του πρόσκληση να σας μιλήσω για το θαύμα που πέτυχε ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, να
διατηρήσει υπό αιώνες απάνθρωπης δουλείας την ταυτότητά του. Επίσης για το
ιστορικό μυθιστόρημα που έγραψα για το θέμα με τίτλο «Μέρες Αποκάλυψης στην
Ιωνία – Το δράμα των Ελλήνων της Ιωνίας (1914-1922).
Σε συντομία σας καλώ επιγραμματικά να διανύσουμε την ιστορική διαδρομή του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν στη Μικρά Ασία προ του 1000 π.Χ. Από τότε οι πρόγονοί μας συνεχώς έως το 1922 έζησαν εκεί και όταν ήσαν ελεύθεροι ανέπτυξαν σπουδαίο πολιτισμό. Ο Όμηρος στην ποίηση, οι σπουδαίοι προσωκρατικοί φιλόσοφοι Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης και Ηράκλειτος, ο ιστορικός Ηρόδοτος, ο πολεοδόμος Ιππόδαμος είναι μερικοί από τους Έλληνες Μικρασιάτες που προσέφεραν πολλά στον πολιτισμό. Ειδικότερα η Μαγνησία, ιδιαίτερη πατρίδα της μητέρας μου και οι Σάρδεις της Λυδίας συνδέονται με την τραγική Νιόβη, με τον χρυσοφόρο ποταμό Πακτωλό και με τον γνωστόν διάλογο του Κροίσου με τον Σόλωνα, που το επιμύθιο ήταν το «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» από τον Αθηναίο σοφό νομοθέτη. Επίσης με το τέλος του Θεμιστοκλή, που ευρισκόμενος στη Μαγνησία, προτίμησε να αυτοκτονήσει παρά να προδώσει την Πατρίδα του στους Πέρσες.





































