Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Ι. Μητρόπολη Πισιδίας για τα 10 χρόνια από την ανέγερση του Ι.Ν.Παναγίας Πισιδιώτισσας

Εταιρεία Μεσογειακού Πολιτισμού 

Κατόπιν προσκλήσεως του Μητροπολίτη Πισιδίας κ. Ιωβ, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, την Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2025, μετέβη αεροπορικώς στην Alanya, στην νότιο Τουρκία, για να προστεί στις εκδηλώσεις της εκεί Ορθοδόξου Κοινότητος, με την ευκαιρία της εορτής της Παναγίας Πισιδιώτισσας, την οποία είχε καθιερώσει ο αείμνηστος Μητροπολίτης Πισιδίας κυρός Σωτήριος.

Τον Πατριάρχη υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο Gazipaşa ο οικείος Ποιμενάρχης, συνοδευόμενος από τον Βοηθό του Επίσκοπο Ευδοκιάδος κ. Αμβρόσιο και κληρικούς της Επαρχίας του με μέλη των οικογενειών τους.

Στη συνέχεια, ο Πατριάρχης πραγματοποίησε εθιμοτυπικές επισκέψεις προς τον Έπαρχο (Kaymakam) κ. Şakir Öner Öztürk και τον Δήμαρχο της Alanya κ. Osman Tarık Özçelik, οι οποίοι υποδέχθηκαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη με εγκαρδιότητα και τιμές, και αντάλλαξαν δώρα.

Ακολούθως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μετέβη στον πανηγυρίζοντα Ναό της Παναγίας και χοροστάτησε στον Εσπερινό, στο τέλος του οποίου μίλησε στην ελληνική και τουρκική γλώσσα προς το πολυεθνικό εκκλησίασμα. Την ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη μετέφρασε στα ρωσσικά ο Διάκονος της Σειράς κ. Επιφάνιος.

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ παπά-ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ  παπά-ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

         Βλέποντας στην ανάρτηση τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο-30 Αυγούστου-να βάζει με βαθύτατη ευλάβεια, de facto λίαν εμφανή την αγία του υπογραφή για την ανωτέρω Αγιοκατάταξη, είπα μέσα μου περιχαρής. «Ελπίζω σε ακόμα μια ευχή-προσευχή, αυτή του Αγίου πια Θεσσαλού παπά-Δημήτρη Γκαγκαστάθη. Και αυτό γιατί, σε ανύποπτο χρόνο έχω γράψει Βιογραφική του Δοκιμή-Συναξάρι. με τίτλο. «Παπαδάκος ο τελευταίος της εποχής». Τίτλος κομμάτι από αγαπημένη του έκφραση-ατάκα του, δηλαδή-που όλη έχει ως εξής. «Αμαρτωλός παπαδάκος και αγράμματος, ο τελευταίος της εποχής, μάλλον σκύβαλον» … Είναι τότε που από διάφορες διευθύνσεις του ζητούν βιογραφικά σημειώματα …

     … Και, ανήσυχη η τελευταία από τις εννιά θυγατέρες του, μοναχή στο Μοναστήρι της Παναγίας του Γκορμπόβου Τρικάλων διαμηνύει. «Πολύ φοβάμαι, μήπως με τα εγκώμια που τον κάνουν φανερά οι άνθρωποι, τον μπει η υπερηφάνεια, και τότε πάνε όλα χαμένα …». Ίσως δεν είχε προσέξει επαρκώς που ο ίδιος ένιωθε και έλεγε διαρκώς.  «Εάν εγώ ο ιερεύς θα κηρύξω και δεν θα πράξω, άκυρον το κήρυγμα … Ευρίσκομαι εις τας εξετάσεις, που πρόκειται να δώσω για να πάρω το απολυτήριον δια την άλλην ζωήν. Και πρέπει να το πάρω με καλούς βαθμούς για να μη χάσω όλους τους κόπους μου …»

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ ΔΑΜΙΑΝΟΣ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΑΔΟΧΗΣ. - 4.9.25

 

Σήμερα 4/9/2025, εορτή του μεγάλου προφήτη Μωϋσή, που είναι από τους προστάτες του Σινά, η αποκατάσταση της κανονικότητας και της νομιμότητας στην Ιερά Μονή Σινά είναι πλέον πραγματικότητα. Αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό για να επιτευχθεί ο μέγιστος στόχος της διασφάλισης του από αιώνων καθεστώτος της και, κυρίως, του μέλλοντός της. Εκτός από την κανονικότητα και τη νομιμότητα απαιτείται να υπάρχει και ενότητα μεταξύ των Πατέρων της Ιεράς Σιναϊτικής Αδελφότητας.

Αντιλαμβάνομαι ότι διάγοντας το 91ο έτος της ηλικίας μου, η σκέψη πολλών, εντός και εκτός της Μονής, επικεντρώνεται στο γεγονός ότι η διαδοχή μου είναι θέμα χρόνου. Αυτή ακριβώς η σκέψη είναι η πραγματική αιτία της εσωτερικής κρίσης που ξέσπασε στην Ιερά Μονή Σινά. Η ευθύνη μας βαραίνει όλους, και πρώτα απ’ όλους τους Σιναϊτες Πατέρες, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο ποσοστό. Δυστυχώς συνέπεσε η κρίση της διαδοχής μου με την κρίση που προκάλεσε η απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας της 28/5/2025 με αποτέλεσμα η κρίση να μετατραπεί σε υπαρξιακή.

Πλέον εκ των γεγονότων αποδείχθηκε ότι όλοι οι Σιναΐτες Πατέρες, συμπεριλαμβανομένων των 11 στασιαστών, μοιραζόμαστε ορισμένες κοινές θέσεις οι οποίες πρέπει να αποτελέσουν την βάση μιας νέας ενότητας:

Ο Μωϋσής ως πρότυπο πνευματικής ζωής στον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης ανήκει στους τρεις Μεγάλους Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας και αναγνωρίζεται ως ένας από τους πιο σημαντικούς θεολόγους. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του έργα είναι το «Περί του βίου Μωϋσέως», όπου παρουσιάζει τη ζωή του μεγάλου προφήτη όχι απλώς ως ιστορική αφήγηση, αλλά ως υπόδειγμα της χριστιανικής πορείας προς τον Θεό.

Ο Γρηγόριος χωρίζει το έργο του σε δύο μέρη. Στο πρώτο αφηγείται με λιτό τρόπο τη ζωή του Μωϋσή, ενώ στο δεύτερο προχωρά σε αλληγορική ερμηνεία. Έτσι η ιστορία γίνεται πνευματικός οδηγός. Κάθε στάδιο της ζωής του Μωϋσή αποκαλύπτει και ένα στάδιο της πνευματικής ανόδου του πιστού.

Για τον Γρηγόριο, η Έξοδος του Μωϋσή από την Αίγυπτο δεν είναι μόνο πολιτικό ή ιστορικὀ γεγονός. Αποτελεί την αφετηρία της πνευματικής πορείας του ανθρώπου. Όπως ο Μωϋσής εγκατέλειψε την Αίγυπτο για να οδηγήσει τον λαό στον δρόμο της ελευθερίας, έτσι και ο χριστιανός καλείται να εξέλθει από την «Αίγυπτο» των παθών, της αμαρτίας και των δεσμεύσεων του κόσμου. Η απελευθέρωση αυτή είναι το πρώτο βήμα: η κάθαρση.

Δήλωση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου για την έλευση παραρτημάτων του ΕΚΠΑ στην Κύπρο

  Δήλωση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου για την έλευση παραρτημάτων του ΕΚΠΑ στην Κύπρο

Εκφράζω την ιδιαίτερη χαρά μου γιατί ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες και αδικαιολόγητες, κατά τη γνώμη μου, καθυστερήσεις, δόθηκε η σχετική άδεια και το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών έρχεται με παραρτήματά του στην Κύπρο.

Η χαρά μου δεν προέρχεται μόνο από το γεγονός  ότι είμαι κι εγώ απόφοιτος του ΕΚΠΑ, αλλά κυρίως από το  ότι με τον τρόπο αυτό δηλώνουμε την ευγνωμοσύνη μας προς  το Πανεπιστήμιο αυτό, που για δεκαετίες πολλές δεχόταν τους Κυπρίους απόφοιτους γυμνασίων, χωρίς εξετάσεις, στις διάφορες σχολές του. Αυτό, ιδίως κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας, προστάτευσε το εθνικό μας φρόνημα αποτρέποντας τα σχέδια των Άγγλων για σπουδές   στα Αγγλικά πανεπιστήμια, οπότε θα αμβλυνόταν  και η εθνική αυτοσυνειδησία μας.

Ιερά Μονή Φιλοκαλίου Πέττα - Θρησκευτική Πανήγυρις 7-8 Σεπτεμβρίου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ 

  Ιερά Μονή Φιλοκαλίου Πέττα

Θρησκευτική Πανήγυρις 7-8 Σεπτεμβρίου

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών

1)Κυριακή 7/9 : Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ΄ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, υπό του αρχιμ. π. Γερβασίου Παρακεντέ, ιεροκήρυκος της Ι.Μ.Π., ώρα 6.30 μ.μ.

2)Δευτέρα πρωί 8/9 : Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μετ΄ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, υπό του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, ώρα 7-10.30 π.μ.

3)Δευτέρα Εσπέρας 8/9 : Μέγας Εσπερινός και Ιερά Παράκλησις, ώρα 6.00 μ.μ.

  Εκ της Ιεράς Μονής

Μνήμη του Αγίου Προφήτου και θεόπτου Μωϋσέως (4 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος εγεννήθη μεν εις την Αίγυπτον, και δια τον φόβον του Φαραώ ερρίφθη εις τον βάλτον του ποταμού Νείλου, περικλεισμένος μέσα εις μίαν θήβην, ήτοι σεντούκι πλεγμένον από παπύρι, και έξωθεν αλειμμένον με άσφαλτον ήτις ήτον ομοία με πίσσαν. Επάρθη δε εκ του ποταμού από την θυγατέρα του βασιλέως Φαραώ Θέρμουθιν ονομαζομένην, και ανατρέφεται ως υιός αυτής, φιλοτίμως και βασιλικώς, και μανθάνει όλην την σοφίαν των Αιγυπτίων. Όταν δε έγινε χρόνων τεσσαράκοντα, εθανάτωσεν ένα άνθρωπον Αιγύπτιον, όστις εμάχετο και έδερνεν ένα Εβραίον. Δια τον φόνον λοιπόν τούτον φοβηθείς, έφυγε και επήγεν εις γην Μαδιάμ. Και εκεί επήρε γυναίκα Σεπφώραν την θυγατέρα του Ιοθόρ.

Μνήμη του Προφήτου Μωυσέως (4 Σεπτεμβρίου)

Τη μνήμη του Προφήτου Μωυσέως, του Ιερομάρτυρος Βαβύλα Αντιοχείας, των τρισχιλίων εξακοσίων εἰκοσιοκτὼ Μαρτύρων και της Αγίας Ερμιόνης, θυγατέρας του  Αποστόλου Φιλίππου τιμούμε σήμερα.
Ο Μωυσής γεννήθηκε στην Αίγυπτο γύρω στο 1569 π.Χ. Όταν ο Φαραώ διέταξε να σκοτώνουν τα νεογέννητα αγόρια των Ισραηλιτών, η μητέρα του τον έβαλε σ’ ένα κιβώτιο και τον εγκατέλειψε στις όχθες του Νείλου. Τον βρήκε η Θέρμουθιν, κόρη του Φαραώ, η οποία τον υιοθέτησε δίνοντάς του το όνομα Μωυσής, που σημαίνει «σεσωσμένος από τα ύδατα». Ανατράφηκε ως γνήσιος υιός της πριγκίπισσας, και διδάχθηκε όλη τη σοφία των Αιγυπτίων, χωρίς να αποξενωθεί από την πίστη των πατέρων του και την αγάπη προς το εβραϊκό έθνος.
Σκότωσε κάποιον Αιγύπτιο που είχε επιτεθεί εναντίον ενός Ισραηλίτη. Διέφυγε στη γη Μαδιάμ, όπου έγινε βοσκός και παντρεύτηκε τη Σεπφώρα και απέκτησαν δύο γιους.

Εκκλησία, ίντριγκες και υποκρισία - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Εκκλησία, ίντριγκες και υποκρισία

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

 Δεν υπάρχει ιστορική στιγμή του ανθρώπινου βίου, που να μην ασκούν τρομερή γοητεία η εξουσία, η θέση και το κύρος. Επομένως, δεν υπάρχει ιστορική στιγμή του ανθρώπινου βίου, που οι άνθρωποι να μην επιδιώκουν και να μην εξυπηρετούν τα παραπάνω.

Ούτε οι μαθητές του Χριστού δεν γλίτωσαν από αυτά, καθώς είναι γνωστό το περιστατικό, κατά το οποίο δύο εξ αυτών, με τη μεσολάβηση της μητέρας τους, ήθελαν να καθίσουν δεξιά κι αριστερά Του, παρεξηγώντας ότι ο Κύριος μοίραζε θέσεις εξουσίας και γοήτρου, όταν μιλούσε για τη Βασιλεία των Ουρανών.

Όταν ακούω ή διαβάζω «δεν είναι αυτό η Εκκλησία», διαφωνώ. Η Εκκλησία είναι ΚΑΙ αυτό, όπως και όλος ο δημόσιος και ιδιωτικός βίος είναι ΚΑΙ αυτό. Μια ματιά να ρίξει κανείς σε ολόκληρη τη Βυζαντινή ιστορία, αλλά και στη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας θα δει ότι αρκετές φορές οι επισκοπικοί θρόνοι ήταν αποτέλεσμα συναλλαγών με ισχυρούς και μεσάζοντες και όχι μόνο λόγω προσωπικών γνωριμιών ή οικονομικών ανταλλαγμάτων, όπως φαίνεται να είναι τώρα που αποκαλύφθηκε η δράση της  «Κρητικής μαφίας».

Ιησούς Χριστός, η ελπίδα μας (Ιω 18,4) - Πάπας Λέων ΙΔ΄

Ιησούς Χριστός, η ελπίδα μας (Ιω 18,4)

Πάπας Λέων ΙΔ΄

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Σήμερα θα εξετάσουμε τη σκηνή που σηματοδοτεί την αρχή του πάθους του Ιησού: τη στιγμή της σύλληψής του στον κήπο της Γεσθημανής.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, με τη χαρακτηριστική του διεισδυτικότητα, δεν μας παρουσιάζει έναν φοβισμένο Ιησού που τρέχει να ξεφεύγει ή να κρυφτεί.

Μας παρουσιάζει έναν ελεύθερο άνθρωπο που βγαίνει μπροστά και μιλάει, αντιμετωπίζοντας με παρρησία τη στιγμή κατά την οποία μπορεί να φανερωθεί η μεγαλύτερη αγάπη.

«Όταν ο Ιησούς κατάλαβε όλα όσα επρόκειτο να του συμβούν, έκανε ένα βήμα μπροστά και τους ρώτησε: “Ποιον ψάχνετε;”» (Ιωάν. 18:4). Ο Ιησούς ήξερε ποιον ψάχνουν. Ωστόσο, αποφασίζει να μην κάνει πίσω.

Παραδίδει τον εαυτό του. Όχι από αδυναμία, αλλά από αγάπη.

Είναι μια αγάπη τόσο πλήρης και ώριμη που δεν φοβάται την απόρριψη.

Ο Ιησούς δεν συλλαμβάνεται: αφήνεται να συλληφθεί.

Δεν είναι το θύμα μιας σύλληψης, αλλά δωρητής ενός δώρου.

Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας - Πολιτιστική Χρονιά 2025 – 2026

Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας

Τσαμαδού 94 & Ιωάννου Βλάχου (Κάτω από τα Ψηλά Αλώνια)

Πολιτιστική Χρονιά 2025 – 2026

Με χαρά και ενθουσιασμό το Λαϊκό Μουσικοχορευτικό Εργαστήρι Πάτρας ανοίγει τις πόρτες του για τη νέα χρονιά 2025-2026 και καλεί μικρούς και μεγάλους να ταξιδέψουν στον πλούτο της παράδοσης μέσα από τον χορό και το τραγούδι.
Στο Λαϊκό Εργαστήρι λειτουργούν χορευτικές ομάδες για παιδιά, εφήβους, φοιτητές και ενήλικες. (Διδασκαλία: Παναγιώτης Χαλκιόπουλος)
Επίσης λειτουργεί Ομάδα Παραδοσιακού και Ρεμπέτικου Τραγουδιού για φοιτητές και ενήλικες. (Διδασκαλία: Άγγελος Γεωργιτσόπουλος)
Οι τηλεφωνικές εγγραφές έχουν ήδη ξεκινήσει και μας βοηθούν στην καλύτερη κατάρτιση των τμημάτων.
Μεθαύριο Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου και ώρα 7 το απόγευμα θα γίνει ο Αγιασμός για το ξεκίνημα της χρονιάς. Θα ακολουθήσει ένα μάθημα χορού μικρής διάρκειας για αρχάριους και στη συνέχεια χορός για όλους.

Να εκμεταλλεύεσθε τις ωραίες στιγμές - Άγιος Πορφύριος

«Να εκμεταλλεύεσθε τις ωραίες στιγμές. Όταν σας ενθουσιάζει ένα ωραίο τοπίο, ένα εκκλησάκι, να μη μένετε εκεί… να προχωρείτε σε δοξολογία… Όλα είναι άγια, και η θάλασσα και το μπάνιο και το φαγητό. Όλα να τα χαίρεσθε. Όλα μας πλουτίζουν, όλα μας οδηγούν στη μεγάλη Αγάπη, όλα μας οδηγούν στον Χριστό…

Όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού… Είναι οι μικρές αγάπες, μέσα απ’ τις οποίες φθάνομε στη μεγάλη Αγάπη, τον Χριστό».

Άγιος Πορφύριος

ΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

  Στην Αντιόχεια του τρίτου αιώνα μ. Χ. διετέλεσε επίσκοπος ο άγιος ιερομάρτυς Βαβύλας, ο οποίος γιορτάζει στις 4 Σεπτεμβρίου. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας, άνθρωπος χωρίς ήθος, θυσίαζε ανθρώπους στα είδωλα και θέλησε να εισέλθει στον καθεδρικό ναό των χριστιανών, την ημέρα του Πάσχα, για να τον μετατρέψει σε ειδωλολατρικό. Ο άγιος Βαβύλας, ενδεδυμένος τα αρχιερατικά άμφια, στάθηκε μπροστά στον αυτοκράτορα και στους στρατιώτες του και τον εμπόδισε να εισέλθει. Εκείνος φοβήθηκε επανάσταση από την πλευρά των χριστιανών και έκανε πίσω. Την επομένη, συνέλαβε τον άγιο, τον οποίο ακολούθησαν στη φυλακή και τρία παιδιά, μαθητές του, ο Ουρβανός, ο Πριλιδιανός και ο Επολόνιος, οι οποίοι ήταν αδέλφια. Όλοι βρήκαν μαρτυρικό τέλος. Έναν αιώνα αργότερα, ο αυτοκράτορας Γάλλος μετέφερε το λείψανο του αγίου Βαβύλα από την πόλη της Αντιόχειας στο προάστιο της Δάφνης, όπου βρισκόταν ναός και μαντείο του Απόλλωνα. Χτίστηκε ναός.

Να παρακαλούμεν την Παναγία μας

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου Χίουἔγινε στὶς 3 Σεπτεμβρίου τοῦ 1965, ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρα Ἀνθίμου Ἐπισκόπου Νικομηδείας, ἀλλὰ καὶ ἑορτὴ ἀνακομιδῆς τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.  

Γι’ αυτό και εμείς να μη παύσωμεν να τρέχωμεν και να παρακαλούμεν την Παναγία μας. Εκείνη είναι η σωτηρία όλου του κόσμου. Εκείνη είναι η ολόφωτη λαμπάδα που λάμπει και φωτίζει με την λάμψιν της όλην την οικουμένην. Όταν τρέξωμεν κοντά της με πίστι, με ευλάβεια, με αγάπη, δεν θα μας απορρίψη ποτέ.

Άγιος Άνθιμος Χίου

Ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου, Αρχιεπισκόπου Πενταπόλεως (3 Σεπτεμβρίου)

Η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Νεκτάριο, έναν από τους πιο αγαπημένους νεότερους αγίους, που ξεχώρισε για την αρετή, την ταπείνωση και τα θαύματά του.

Ο Άγιος Νεκτάριος γεννήθηκε το 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αναστάσιος. Από μικρός ξεχώριζε για την πίστη και την αγάπη του στον Θεό. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, σπούδασε και αφιερώθηκε στη μελέτη και την προσευχή. Στα 20 του χρόνια πήγε στη Χίο, όπου έγινε μοναχός και έλαβε το όνομα Λάζαρος. Το 1877 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Χίου Γρηγόριο και μετονομάσθηκε σε Νεκτάριος. Αργότερα σπούδασε θεολογία στην Αθήνα, χειροτονήθηκε ιερέας και το 1889 Μητροπολίτης Πενταπόλεως στην Αίγυπτο.

Παρά τη μεγάλη του αρετή όμως, συκοφαντήθηκε άδικα και απομακρύνθηκε από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Με ταπείνωση και υπομονή δέχτηκε την αδικία και συνέχισε να υπηρετεί την Εκκλησία στην Ελλάδα. Υπήρξε διευθυντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής και πνευματικός πατέρας πολλών ανθρώπων. Το 1904 ίδρυσε το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας στην Αίγινα, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ανθίμου Επισκόπου Νικομηδείας (3 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

 Ούτος ο Άγιος Άνθιμος εφέρθη δεμένος δια την πίστιν του Χριστού, έμπροσθεν του βασιλέως Μαξιμιανού, εν έτει σπη’ [288]. Ευρίσκοντο δε εκεί έμπροσθεν ερριμμένα και όλα τα βασανιστήρια όργανα δια φόβον του Μάρτυρος. Επειδή λοιπόν ερωτήθη τι πιστεύει, απεκρίθη ο Μάρτυς και εκήρυξε παρρησία, ότι ο Χριστός είναι Θεός αληθινός. Όθεν ετζάκισαν τον λαιμόν του, και ετρύπησαν αυτόν με πυρωμένα σίδηρα. Απλωθείς δε γυμνός επάνω εις τούβλα, δέρνεται με ραβδία. Και υποδεθείς με υποδήματα χάλκινα πυρωμένα, βιάζεται δια να περιπατή με αυτά. Έπειτα δένεται από ένα τροχόν. Του δε τροχού συχνά περιστρεφομένου, οι δήμιοι εζήτουν να καύσουν τον Μάρτυρα με λαμπάδας αναμμένας.

Μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος Πολυδώρου του Κυπρίου (3 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία, τιμά τη μνήμη των Ιερομαρτύρων Επισκόπων Ανθίμου Νικομηδείας (†302), Αριστίωνος Αλεξανδρείας και του Νεομάρτυρος Πολυδώρου του Κυπρίου (†1794), που μαρτύρησε στη Νέα Έφεσο της Μικράς Ασίας, αλλά γεννήθηκε στην εντός των τειχών Λευκωσία, στην ενορία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Τρυπιώτη τον 18^ο αιώνα. Ανατράφηκε από γονείς ευσεβείς με χριστιανική παιδεία. Ταξίδεψε σε πολλές περιοχές, έχοντας το επάγγελμα του πραματευτή.
Σε κάποια διασκέδαση, όντας μεθυσμένος, αρνήθηκε το χριστιανισμό. Όταν συνήλθε, κατάλαβε το σφάλμα του και με ταπείνωση μετανόησε πικρά. Εξομολογήθηκε και ανακοίνωσε τον πόθο του να μαρτυρήσει για τον Ιησού. Ύστερα από πολλές προσευχές, έφτασε στη Νέα Έφεσο και μπροστά στο Μουφτή ομολογώντας την πίστη του, μαρτύρησε δι’ απαγχονισμού.

ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΟΥ ΣΙΝΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΟΥ ΣΙΝΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Α.   «Μετά την επιδρομή των βαρβάρων περιπλανήθηκα εδώ κι εκεί, ώσπου έφτασα στη Φαράν. Εδώ οι κάτοικοι με άκουσαν που εξυμνούσα την ομορφιά της ασκητικής ζωής και ήρθαν κοντά μου». Απόσπασμα από νεοελληνική μεταγραφή γραπτού, Οσίου Νείλου του Ασκητή, «Θρήνος για το Θεόδουλο και το Μαρτύριο των Σιναϊτών»-Εκδ. «Τήνος», 1976. Πέμπτος αιώνας μ. Χ. και βασική διαπίστωση ότι στον ιερό χώρο του Θεοβάδιστου Όρους Σινά υπάρχουν χριστιανοί, ερημίτες, ασκητές που απειλούνται και κινδυνεύουν από βάρβαρους ληστές.

 Β.   Το αυτό σκηνικό,  και 6^ος αιώνας μ. Χ. ως γράφει ο ιστορικός Προκόπιος, αλλά τώρα ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός είναι και ενεργεί αλλιώς. «Ες δε του όρους τον πρόποδα και φρούριον οχυρώτατον ο βασιλεύς ούτος οικοδομήσατο, και φυλακτήριον στρατιωτών αξιολογώττον κατεστήσατο». Για πιο λόγο; «Ως μη ενθένδε Σαρακηνοί βάρβαροι έχοιεν, α τε της χώρας ερήμου ούσης, ήπερ μοι ήρηται, εισβάλειν ως λαθραιότατα επί τα ες Παλαιστίνην χωρία. Ταύτα μεν ουν τήδε πεποίηται, όσα δε καν τοις μοναστηρίοις πεποίηται της τήδε τε και κατά την άλλην εώαν ούσιν, αυτίκα δη μοι ως εν κεφαλαίω γεγράψεται».

     Ο Μεγάλος Ιουστινιανός, λοιπόν, τον 6^ο αιώνα θέτει υπό τον απόλυτο κυριαρχικό του έλεγχο όλο αυτόν τον ιερό χώρο. Και γράφει, λοιπόν, και δέχεται ο Καθηγητής Σπ. Κοντογιάννης, «Το Σιναϊτικόν Πρόβλημα», σελ. 28. «Η σημασία της Ιεράς Μονής του Σινά είχε πλέον επίσημον αναγνώρισιν και αυτοκρατορικήν προστασίαν, η οποία εξεδηλώθη δια της παροχής υπό του Ιουστινιανού συγκεκριμένων προνομίων δια την αυτοδυναμίαν και αυτονομίαν της εν αυτή ασκήσεως των μοναχών».

Για την Τιτίκα - Ηλίας Λιαμής

Ο ΕΣΧΑΤΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

Εκείνο το μισό δευτερόλεπτο που μια γυναίκα βάζει μπροστά στη μηχανή το κορμί της για να σώσει ένα παιδάκι, που δεν είναι καν εγγόνι της, είναι η στιγμή του αληθινού πειρασμού. 

Και μην πει κανείς πως ήταν ενστικτώδες. 

Το ένστικτο επιστρατεύεται μόνο για την αυτοσυντήρηση, με εξαίρεση -και όχι πάντα- την ενστικτώδη αυταπάρνηση της μάνας. 

Στο «Πάτερ ημών»,  το «μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν» δεν έχει να κάνει με το αν θα έρθει ένας πειρασμός ή όχι αλλά πώς θα αντιδράσει κανείς στην ώρα του ερχομού του. 

Στο «Πάτερ ημών» δεν ζητάμε να μην υποστούμε πειρασμούς, αλλά ζητάμε, στην πραγματικότητα, να μη μας βρει ο πειρασμός απροετοίμαστους. 

Τρέμω αυτή τη στιγμή όπου δεν θα προλάβει να παρεμβληθεί η λογική, το υπερεγώ, τα «πρέπει». Τη στιγμή που δεν υπάρχει χρόνος να σκεφτείς το τι να κάνεις αλλά μόνον το τι είσαι. Είναι η στιγμή να μάθεις πόσο η ηθική έχει αλλοιώσει το βαθύτερο είναι σου, το κέντρο του, την καρδιά σου. 

Δεν μπορείς να κάνεις και τα δύο! - ΓΕΧΑ Αιγίου

Ηρωική Διάσωση 5χρονου από Έγκυο Αστυνομικό, Μητέρα Τριών Παιδιών - Ανδρέας Σταματακόπουλος

 Η Καρδιά της Αστυνομίας: Ηρωική Διάσωση 5χρονου από Έγκυο Αστυνομικό, Μητέρα Τριών Παιδιών, στα Καμίνια (26 Αυγούστου).

Την Τρίτη, 26 Αυγούστου 2025, μια έγκυος αστυνομικός, μητέρα τριών παιδιών, αγνόησε κάθε προσωπικό κίνδυνο και ρίσκαρε τη ζωή της για να σώσει ένα πεντάχρονο παιδί που βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο στο μπαλκόνι διαμερίσματος στα Καμίνια. Με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση, κατάφερε – σε συνεργασία με τους συναδέλφους της – να απεγκλωβίσει το παιδί και να το επιστρέψει σώο στην οικογένειά του.

Η πράξη της δεν αποτελεί απλώς δείγμα επαγγελματικής επάρκειας, αλλά ζωντανή απόδειξη πως πίσω από κάθε στολή υπάρχει ένας άνθρωπος με καρδιά, ήθος και βαθιά αίσθηση καθήκοντος και αλληλεγγύης.

Πρόταση προς τον κ. Υπουργό Προστασίας του Πολίτη:

Σε αναγνώριση του εξαιρετικού αυτού ηρωισμού και της ανιδιοτελούς αυταπάρνησης που επέδειξε η αστυνομικός, προτείνουμε την επίσημη και δημόσια βράβευσή της.

Μονή Σινά: Ποιοι φταίνε - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μονή Σινά: Ποιοι φταίνε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Εξελίσσεται αρνητικά για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό η τραγωδία στην ιδρυθείσα από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό  (στ΄ αιώνας)  ελληνορθόδοξη Αυτόνομη Μονή της Αγίας Αικατερίνης, κειμένη στους πρόποδες του θεοβαδίστου Όρους Σινά. Η εκ μέρους του αιγυπτιακού κράτους επίσημη δικαστική αμφισβήτηση των ιδιοκτησιών της Μονής καθώς και η προσπάθειά του να έχει εξουσία επί των αμυθήτου αξίας κειμηλίων της συμπίπτει με τη σοβαρή κρίση, που προκάλεσαν μοναχοί της σε βάρος του 90χρονου ηγουμένου τους Δαμιανού.

            Είναι καίριο το ερώτημα προς τους Μοναχούς αυτούς, γιατί ξεκίνησαν το θέμα μετά την απόφαση του αιγυπτιακού δικαστηρίου περί κατασχέσεως υπέρ του αιγυπτιακού δημοσίου της ιδιοκτησίας των σημαντικών σε αξία ακινήτων της Μονής και ιδίως μετά την απόφαση της ελληνικής Βουλής (Ν. 5224/2025) να αναγνωρίσει τη Μονή ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Ο ψηφισθείς Νόμος κατοχυρώνει τα εντός της ελληνικής επικράτειας περιουσιακά στοιχεία της Μονής και δημιουργεί ένα δεδομένο στις συζητήσεις που γίνονται μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου για το καθεστώς αυτής.  

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Σεπτεμβρίου 2025 τοῦ Ἰεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστήμίου Πατρῶν

  Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Σεπτεμβρίου 2025

τοῦ Ἰεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν
τοῦ Πανεπιστήμίου Πατρῶν

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ & ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΗΝΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2025

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ & ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

ΜΗΝΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2025

(ΑΠΟ 01.09.2025 - 30.05.2025)

ΤΕΤΑΡΤΗ 03.09.2025
7.00-9.30 π.μ.: Χοροστασία στην Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο μακαριστού Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κυρού Ανθίμου στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.-
ΣΑΒΒΑΤΟ 06.09.2025
10.00 π.μ.:  Αγιασμός Εγκαινίων της 89^ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.-
ΚΥΡΙΑΚΗ 07.09.2025
Δράμα – Όρθρος και Θεία Λειτουργία στην τοπική πανήγυρη του αγίου Ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου επισκόπου Σμύρνης, κατόπιν προσκλήσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ. Δωροθέου.
6.30 μ.μ.: Πανηγυρικός Εσπερινός στο Καθολικό του πανηγυρίζοντος Ιερού Ησυχαστηρίου «Tο Γενέσιον της Θεοτόκου» Πανοράματος.-

Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Νηστευτού.(2 Σεπτεμβρίου)

Ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Ιωάννης ο Νηστευτής, έζη κατά τους χρόνους Ιουστίνου και Τιβερίου και Μαυρικίου των βασιλέων, εν έτει φπ’ [580]. Εγεννήθη δε εν Κωνσταντινουπόλει, και όταν ήλθεν εις ηλικίαν, έγινε χαράκτης κατά την τέχνην. Ήτον δε ευσεβής ομού και φιλόπτωχος και φιλόξενος και φοβούμενος τον Θεόν. Ούτος μίαν φοράν εδέχθη ένα μοναχόν, οπού εκατάγετο από την Παλαιστίνην, ονόματι Ευσέβιον. Ο οποίος περιπατώντας εις την στράταν ομού με τον Άγιον Ιωάννην, και ευρισκόμενος κατά τα δεξιά μέρη του Αγίου, ήκουσεν αοράτως μίαν φωνήν, οπού τω έλεγε. Δεν είναι συγχωρημένον εις εσένα αββά, δια να περιπατής εις τα δεξιά μέρη του μεγάλου Ιωάννου. Επρομήνυε δε ο Θεός με την φωνήν ταύτην, το μέγα αξίωμα της αρχιερωσύνης, οπού έμελλε να λάβη ο Ιωάννης. Μετά ταύτα γίνεται γνώριμος και φίλος ο Νηστευτής ούτος Ιωάννης με τον συνώνυμόν του Άγιον Ιωάννην τον τρίτον, τον από Σχολαστικών καλούμενον, όστις και Πατριάρχης εχρημάτισε Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος εσυναρίθμησεν αυτόν εις την τάξιν των Αναγνωστών. Έπειτα εχειροτόνησεν αυτόν Διάκονον, και μετά ταύτα Πρεσβύτερον.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Μάμαντος (2 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον από την Γάγγραν πόλιν της Παφλαγονίας, υιός γονέων Χριστιανών και της του Χριστού πίστεως ομολογητών. Όταν γαρ οι γονείς του επιάσθησαν από τους Έλληνας και εβάλθησαν εις την φυλακήν δια την πίστιν του Χριστού, τότε ο μακάριος ούτος Μάμας εγεννήθη εκεί μέσα από την φυλακωμένην μητέρα του, εν έτει σξ’ [260]. Αφ’ ου δε οι γονείς του προσευχηθέντες, ετελειώθησαν και εξεδήμησαν προς Κύριον μέσα εις την φυλακήν, έμεινεν ο αοίδιμος Μάμας ορφανός. Δια τούτο επάρθη από μίαν γυναίκα Χριστιανήν πλουσίαν Αμμίαν ονομαζομένην, και ανεθράφη από αυτήν. Επειδή δε συνεχώς ωνόμαζε την ρηθείσαν θετήν του μητέρα Μαμάν, ωνομάσθη Μάμας. Όταν δε έγινε δεκαπέντε χρόνων, επιάσθη από τους Έλληνας ως Χριστιανός, και δέρνεται με ραβδία.

Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μάμαντος του θαυματουργού (2 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα, Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Ιωάννου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (†595), ο οποίος διακρίθηκε για τη σπάνια εγκράτειά του και την τήρηση της νηστείας όχι απλά από τροφές. Πράγμα που του έδωσε και την προσωνυμία Νηστευτής, καθώς και του αγίου Μεγαλομάρτυρος Μάμαντος του θαυματουργού, ο οποίος γεννήθηκε στην Παφλαγονία από γονείς χριστιανούς, οι οποίοι συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Προτού πεθάνουν από τις διάφορες κακουχίες, η Ρουφίνα έφερε στη ζωή το Μάμα, ο οποίος από βρέφος βίωσε την ορφάνια.
Μία πλούσια ευλαβής χριστιανή γυναίκα ανέλαβε την ανατροφή του. Επειδή το βρέφος συνήθιζε να καλεί τη γυναίκα αυτή «μάμα», ονομάστηκε Μάμας. Σε ηλικία 15 χρονών συνελήφθη από ειδωλολάτρες και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια, λόγω της γενναίας δράσης του.

«Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη...» - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

«Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη...»

 Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

 
 Στίς ἡμέρες μας σέ πολλές ἐνορίες, ἀκόμα καί σέ Μοναστήρια, κατά τή Θ. Λειτουργία,  ἐκτός ἀπό τά Ἀπολυτίκια τῶν Ἁγίων τῆς ἡμέρας καί τοῦ Ναοῦ, ψέλνονται καί ἄλλα Ἀπολυτίκια, ἄσχετα μέ τό πνεῦμα τῆς  ἡμέρας.
 
 Στήν Παράκληση τῆς Παναγίας, μετά τό «Θεός Κύριος»  ψέλνεται  τό Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ· γιατί ἡ Παράκληση γίνεται στό Ναό τοῦ Ἁγίου·  στόν «Ἁγιασμό», πού γίνεται στό  Ναό, μετά τό «Θεός Κύριος», ψέλνεται τό Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ, γιατί ὁ Ἁγιασμός γίνεται στό Ναό τοῦ Ἁγίου· ὅταν ὁ Ἱερέας παίρνει «καιρό», λέει τό Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου τοῦ  Ναοῦ, γιατί ἡ Θ. Λειτουργία γίνεται στό Ναό τοῦ Ἁγίου· καί στή Θ. Λειτουργία,ψέλνεται τό Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου,  γιατί ἀκριβῶς ἡ Λειτουργία γίνεται στό Ναό του. 
Οἱ παλαιοί Ἱερεῖς,  μπορεῖ νά ἦταν ἀγράμματοι, ἀλλά εἶχαν ταπείνωση· σέβονταν τήν τάξη τῆς Ἐκκλησίας· μπορεῖ στό χωριό τους νά εἶχαν πολλἀ ἐξωκκλήσια, ἀλλά στή Λειτουργία ἔλεγαν μόνο τό Ἀπολυτίκιο τοῦ Ναοῦ, ὅπου γινόταν ἡ Λειτουργία.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΝΗΜΑ «ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΤΟΥ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ» του κ. Παναγιώτη Θ. Παπαθεοδώρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΝΗΜΑ 

«ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΤΟΥ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ»

του κ. Παναγιώτη Θ. Παπαθεοδώρου

Θεολόγου - πρ. Δ/ντή Β/θμιας Εκπ/σης

Στις γιορτές της Θεομήτορος Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κολλιόπουλος» το νέο συγγραφικό έργο του Θεολόγου κ. Παναγιώτου Θ. Παπαθεοδώρου «Τα Κάστρα του Ερυμάνθου». Πρόκειται για μια θαυμάσια εργασία (2η έκδοση) εμπλουτισμένη με περισσότερα ιστορικά στοιχεία, από την πρώτη, και με έγχρωμη εικονογραφία. Στο βιβλίο καταγράφονται οι φυσικές ομορφιές του βουνού, στοιχεία από το παρελθόν, από την ιστορία και την παράδοση της περιοχής, πληροφορίες για τα μνημεία και τα πνευματικά κέντρα που στήθηκαν περιμετρικά του Ερύμανθου, για τον πολιτισμό που αναπτύχθηκε εκεί και για την πνευματική ζωή που καλλιεργήθηκε. Αυτές οι ψηφίδες, παρ’ ότι φαντάζουν σκόρπιες, στην πραγματικότητα συγκροτούν τη φυσιογνωμία του Ερύμανθου. Έτσι, το παρόν είναι ένας κατατοπιστικός οδηγός για τον επισκέπτη, που θα ήθελε να περιηγηθεί περιμετρικά το βουνό. Το πόνημα περιέχει ενενήντα σελίδες και αφιερώνεται στην ιερή μνήμη τού πατέρα τού συγγραφέως παπα-θόδωρου, τού παππού του παπα-Ζώη και τού προπάππου του παπα-θόδωρου, οι οποίοι υπηρέτησαν το ιερό θυσιαστήριο και τους ενορίτες τους, αλληλοδιαδόχως, έναν αιώνα (1882-1979).

Δήλωση για την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, εξέδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Γεώργιος.

ΔΗΛΩΣΙΣ

ΤΗΣ Α.Μ. ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 H Εκκλησία της Κύπρου γνωρίζει πολύ καλά, εκ πείρας, ότι ο Ελληνισμός έχει καταβάλει πολύ βαρύ τίμημα εξαιτίας των εθνικών διχασμών και της εκκλησιαστικής διάσπασης. Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η διασάλευση της εκκλησιαστικής ενότητας και τάξης πάντοτε οδηγεί σε εθνική διχόνοια, με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες για τον Ελληνισμό.

Τώρα είναι η στιγμή της πραγματικής ενότητας, ώστε να εξευρεθεί η αμοιβαία αποδεκτή λύση, που θα διασφαλίζει την διατήρηση τού από αιώνων καθεστώτος της Ιεράς Μονής Σινά και, φυσικά, το μέλλον της. Δεν είναι η ώρα να διευθετηθούν εσωτερικά θέματα, ούτε της Μονής, ούτε της Πολιτείας.

Τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου» (Ἰακ. 1,27)

Θρησκεία! Τί εἶνε θρησκεία; Ὅπως τὸ ἡλιοτρόπιο στρέφεται πάντα πρὸς τὸν ἥλιο καὶ ἡ μαγνητικὴ βελόνη πρὸς βορρᾶν, ἔτσι καὶ ἡ ψυχή μας εἴτε στὴ χαρὰ εἴτε στὴ θλῖψι στρέφεται πρὸς τὸν Θεό. Θρησκεία εἶνε ἡ τάσις, ἡ ῥοπή, ἡ ἕλξι τῆς ψυχῆς πρὸς τὰ ἄνω, πρὸς τὸν Θεό. «Ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα» καὶ «Ἐδίψησέ με ἡ ψυχή μου… ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ» καὶ «Ὃν τρόπον ἐπι ποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ, ὁ Θεός» (Ψαλμ. 60,3· 62,2· 41,2).
Ἡ θρησκεία δὲν εἶνε ἐπινόησι τῶν παπάδων, οὕτε ἐφεύρεσι ἐκμεταλλευτῶν· γιὰ νὰ μιλήσουμε κάπως ψυχολογικά, ἡ θρησκεία δὲν εἶνε κάτι τὸ ἐπίκτητο, κάτι νεώτερο ποὺ μπῆκε ἐκ τῶν ὑστέρων στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, ὡς ἀποτέλεσμα οἰκονομικῶν δῆθεν συνθηκῶν ὅπως διατείνονται οἱ ὑλισταί· ἡ θρησκεία εἶνε ἔμφυτο συναίσθημα, εἶνε φυτεμένη ἐξ ἀρχῆς στὴν καρδιά, ὅπως εἶνε καὶ τὸ μητρικὸ καὶ πατρικὸ φίλτρο. Τὸ αἴσθημα τῆς μητρότητος εἶνε φυσικό· κανείς δὲν δίδαξε τὴ μητέρα ν᾽ ἀγαπάῃ τὸ παιδί της.

Μήνυμα της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου για την ημέρα προσευχής υπέρ της Προστασίας του Φυσικού Περιβάλλοντος (1 Σεπτεμβρίου 2025)

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ 

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

* * *

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Εὐδοκοῦντος τοῦ πανδώρου Θεοῦ, εἰσερχόμεθα σήμερον εἰς τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος, δοξολογοῦντες τό ὑπερουράνιον ὄνομα Αὐτοῦ διά τήν ἀδιάσπαστον δαψιλῆ καρποφορίαν τῶν πρωτοβουλιῶν τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας εἰς τόν χῶρον τῆς προστασίας τῆς κτίσεως. Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὄχι μόνον ἐπεσήμανεν ἐγκαίρως τήν σοβαρότητα τῶν περιβαλλοντικῶν προβλημάτων, ἀλλά ἔστρεψε τήν προσοχήν εἰς τά αἴτιά των, εἰς τάς ἐσωτερικάς, πνευματικάς καί ἠθικάς καταβολάς των, καί προέτεινε λύσεις ἐπί τῇ βάσει τοῦ Ὀρθοδόξου ευχαριστιακοῦ καί ἀσκητικοῦ ἤθους.

Ἡ Ὀρθοδοξία ὡς πίστις, θεία λατρεία καί ἐγκόσμιος μαρτυρία εἶναι ἡ οἰκοφιλική μορφή τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ἡ ἀνακήρυξις τῆς ἑορτῆς τῆς Ἰνδίκτου εἰς Ἡμέραν προσευχῆς ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος δέν ὑπῆρξεν ἁπλῶς ἀντίδρασις εἰς τήν σύγχρονον οἰκολογικήν κρίσιν, ἀλλά συνέπεια καί προέκτασις τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας ὡς «ἐφηρμοσμένης οἰκολογίας». Ἐξ ἀρχῆς διεκηρύξαμεν καί τό ἀδιαίρετον τοῦ σεβασμοῦ τῆς δημιουργίας καί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἀνεδείξαμεν τήν κοινήν ρίζαν καί τήν ἀλληλουχίαν περιβαλλοντικῶν καί κοινωνικῶν προβλημάτων.

1η Σεπτεμβρίου , εκκλησιαστική πρωτοχρονιά - Δημήτριος Τσαντήλας

Ο ιατρός και θεολόγος Δημήτριος Τσαντήλας ομιλεί σχετικά με την εορτή της Ινδίκτου, ερμηνεύοντας παράλληλα το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας

Κήρυγμα Αρχής Ινδίκτου | Εμπειρία της Θείας Χάριτος - Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

 Κήρυγμα Ἀρχῆς τῆς Ἰνδίκτου

Ἐμπειρία τῆς Θείας Χάριτος  (Λουκ. δ΄, 16-22)

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος  (1 - 9 - 1996)

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ 6:30 ΜΜ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ  ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΕΘΕΙ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ  ΤΜΗΜΑ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ  ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ. 

 

8η Πανελλήνια Συνάντηση Θεολόγων ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ

8η Πανελλήνια Συνάντηση Θεολόγων

 

ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ

Μαρτυρία χτες και σήμερα

5-7 Σεπτεμβρίου 2025

Αθήνα, Ουρσουλίνες

 
Το ιεραποστολικό ενδιαφέρον, όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τον 20ό αιώνα, κυρίως οφείλεται στην ανάπτυξη της οικουμενικότητας και της παγκοσμιότητας του Ευαγγελίου. Η ιεραποστολή σήμερα μέσα από την πολυπολιτισμικότητα είναι η απόδειξη της αυθεντικότητας της Εκκλησίας. Στηρίζεται στην ενότητα και στην ανοικτότητά της, στο «πορευθέντες» (Μτ. 28, 19) αλλά και στο «έρχου και ίδε» (Ιω. 1, 47) της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εξού και ως ανοικτή ενότητα, μέσω της ιεραποστολής, αποτρέπει κάθε κλειστοφοβία, κάθε περιχαράκωση και κλείσιμο εντός των τειχών της. Η παρουσία της Εκκλησίας είναι ιεραποστολική και το μήνυμα που, μέσω αυτής, μεταφέρει σε ολόκληρο το κόσμο απορρέει από την εκκλησιαστική κοινότητα.

Η γνωστή και ορθώς διατυπωμένη θέση «η Εκκλησία γίνεται όταν ανοίγεται», θέση που θέτει στο περιθώριο κάθε φοβικό σύνδρομο, έχει περάσει και στη θρησκευτική εκπαίδευση. Τόσο στην Πρωτοβάθμια όσο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, η ιεραποστολή ως διακονία και μαρτυρία, με τις αλλαγές που έχουν γίνει στα προγράμματα σπουδών, από τις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, διδάσκεται ως «άνοιγμα της Εκκλησίας στα πέρατα του κόσμου». Κείμενα κορυφαίων θεολόγων και ιεραρχών όπως του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου και του Ηλία Βουλγαράκη, χρησιμοποιούνται στη διδακτική πράξη με στόχο οι μαθητές/τριες να προσδιορίζουν τη διαφορά της ιεραποστολής από τον προσηλυτισμό αλλά και την ανάδειξη της ενότητας όλων των ανθρώπων μέσω του ευαγγελικού μηνύματος.

Ἡ βασιλεία σου Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων

   

Ἦχος δ´

Ἰωάννου Μοναχοῦ

Ἡ βασιλεία σου Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων,

 καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ· 

πάντα γὰρ ἐν σοφίᾳ ἐποίησας, 

καιροὺς ἡμῖν καὶ χρόνους προθέμενος· 

διὸ εὐχαριστοῦντες κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα βοῶμεν.

 Εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου,

 καὶ καταξίωσον ἡμᾶς ἀκατακρίτως βοᾶν σοι, 

Κύριε δόξα σοι.

Χαῖρε κεχαριτωμένη θεοτόκε παρθένε,

Χαῖρε κεχαριτωμένη θεοτόκε παρθένε, 

λιμὴν καὶ προστασία τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων· 

ἐκ σοῦ γὰρ ἐσαρκώθη ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου· 

μόνη γὰρ ὑπάρχεις μήτηρ καὶ παρθένος, 

ἀεὶ εὐλογημένη καὶ δεδοξασμένη, 

πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, 

εἰρήνην δωρήσασθαι πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ.

Αρχή της Ινδίκτου (1 Σεπτεμβρίου)

Αρχή του Εκκλησιαστικού έτους. 1η Σεπτεμβρίου και εορτάζουμε την «Ίνδικτο», από τη λατινική λέξη indictio και σημαίνει ορισμός. Πρόκειται για ρωμαϊκό αυτοκρατορικό διάγγελμα, με το οποίο οι υπήκοοι έπρεπε την 1η Σεπτεμβρίου, να πληρώνουν φόρο για τη συντήρηση του στρατού.
Επειδή τον Αύγουστο συμπληρώνεται η συγκομιδή αγαθών του έτους, ο Σεπτέμβριος λογαριάζεται ως η αρχή του νέου έτους.
Η Εκκλησία, με δεήσεις και ύμνους, προσεύχεται προς τον Κύριο και Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου, όπως χαρίζει κατά το νέο έτος κάθε ευλογία και ευκαιρία για τη δημιουργία αγαθών έργων προς δόξα Θεού.
Ευχόμαστε «υπέρ ευκρασίας αέρων, ευφορίας των καρπών της γης και καιρών ειρηνικών». Όμως, η αλαζονεία και «ἀπληστία» του σύγχρονου ανθρώπου επέφερε την απομάκρυνση από το Θεό, την καταπάτηση του φυσικού περιβάλλοντος, την ανελέητη σπατάλη και τη ρύπανση των φυσικών πηγών και την εξάντληση των φυσικών πόρων και ταυτόχρονα την αύξηση της τοξικότητας και των αποβλήτων.
Η Εκκλησία, δια της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου του 2016, επαναβεβαιώνει αυτή την ευαισθησία και την ευθύνη μας: