Συγκλονίζει ο πατέρας του Κυπριανού - «Για μένα το σώμα δεν χωρίζεται από την ψυχή»

Δίκη για τα Τέμπη: Συγκλονίζει ο πατέρας του Κυπριανού - «Για μένα το σώμα δεν χωρίζεται από την ψυχή»

Με φωτογραφίες του γιου του στα χέρια, ο ιερέας περιέγραψε την αγωνία της αναζήτησης και όσα αντίκρισε όταν παρέλαβε τη σορό του παιδιού του

Συγκλονιστική ήταν η κατάθεση του Χριστόδουλου Παπαϊωάννου, ιερέα και πατέρα του 23χρονου Κυπριανού Παπαϊωάννου από την Κύπρο, ο οποίος έχασε τη ζωή του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.

Κρατώντας φωτογραφίες του γιου του, ο πατέρας μίλησε για τον χαρακτήρα, την πίστη και την αγάπη του παιδιού του για την Ελλάδα, ενώ αναφέρθηκε στις συνθήκες υπό τις οποίες ενημερώθηκε για το δυστύχημα, στην αναζήτηση του γιου του και στη διαχείριση της σορού του Κυπριανού.

Κάνοντας αναφορά στον θάνατο της μητέρας του είπε «δεν δέχθηκα κανένας να αγγίξει το σώμα της», προσθέτοντας πως «για μένα το σώμα δεν χωρίζεται από την ψυχή, έχω κάποια πράγματα να πω για την όλη διαχείριση που έγινε με τον Κυπριανό».

«Ήταν ένα παιδί όλο ζωντάνια, με απέραντη αγάπη στον Θεό και την πατρίδα»

Μιλώντας για τον γιο του, ο Χριστόδουλος Παπαϊωάννου περιέγραψε έναν νέο άνθρωπο γεμάτο ενέργεια, χαρά και αγάπη για τη ζωή, ο οποίος ενέπνεε τους φίλους του με την πίστη του στον Θεό.

Μεγάλωσα με ένα

Μεγάλωσα με ένα τι θα πει ο κόσμος.

Πρόσεχε παιδί μου τι θα πει ο κόσμος.

Πρόσεχε τέκνο μου τι θα πει ο κόσμος.

Όλα για το θεαθήναι.

Όχι για λόγους ουσίας, αλλά για τα μάτια του κόσμου.

Μέχρι που βρίσκεις τον εαυτό σου και είσαι ελεύθερος.

Τελικά δεν είπε τίποτε..!! και αν είπε……

Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο.

Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. 

Απαγορεύεται το ίδιο, 

τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς, 

να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, 

να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί.

Ανατόλ Φρανς

13 Οκτωβρίου — Μνήμη Παύλου Μελά

O θάνατός του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. 

Ο θάνατός του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τους μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου, ο θάνατος του Αντρείου.
Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκες το θάνατο δίδαξε μας, ω, μάθε μας να μη πονεί και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνίας σου, ψυχή ωραία πενταπάρθενη…
Ακούσετε Ελληνόπουλα! Τις αμαρτίες των γερόντων μας και τις δικές μας αμαρτίες, τις φορτώθηκε ο Παύλος Μελάς και παθαίνουνταν και υπόφερνε γι’ αυτές, ενώ δεν ήταν άξιος για τέτοια τιμωρία. 

Πρώτη εκδήλωση του νεοϊδρυθέντος πανεπιστημιακού Εργαστηρίου Εκκλησιαστικού Δικαίου. ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ 20.10.2026

  Ο Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος, ο Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Καθηγητής Κωνσταντίνος Χριστοδούλου και ο Διευθυντής του Εργαστηρίου Εκκλησιαστικού Δικαίου και σχέσεων Κράτους – Θρησκευμάτων Αναπλ. Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Ανδρουτσόπουλος έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην επιστημονική εκδήλωση με θέμα: «Γενέθλιο εκατό ετών για την περί Αγίου Όρους νομοθεσία».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 19.00 στη Μεγάλη Αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών (κεντρικό κτήριο, Πανεπιστημίου 30).
Πρόγραμμα
Προσφώνηση από τον Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή Γεράσιμο Σιάσο.
Χαιρετισμοί από:

Η γυναίκα της Μάνης - 200 χρόνια από την Μάχη του Δυρού»: Μουσικό και ιστορικό αφιέρωμα, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Η Μάχη του Δυρού ανέδειξε τη δύναμη της συλλογικής αντίστασης και τον καθοριστικό ρόλο των γυναικών στην ιστορία. Οι Μανιάτισσες, υπερασπιζόμενες τα παιδιά, τις οικογένειες και τον τόπο τους, συνέβαλαν σε μια νίκη με ευρύτερη εθνική σημασία.

Μουσικό και ιστορικό αφιέρωμα με τίτλο:  «Η γυναίκα της Μάνης - 200 χρόνια από την Μάχη του Δυρού», βασισμένο στο βιβλίο της Σταυρούλας Ζώρζου "Μανιάτισσες" από τις εκδόσεις ΕΑΡ, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».

Συμμετείχαν η Συγγραφέας Σταυρούλα Ζώρζου, Μουσικός - Χειρ. Οδοντίατρος, ο Ηλίας Λιαμής, Δρ. Θεολογίας - Μουσικολόγος – Συγγραφέας και το πρωτοεμφανιζόμενο Φωνητικό Σύνολο Ευαγγελιστρίας Πειραιώς υπό την διεύθυνση της  Όλγας Καμηλάρη, με Σολίστ τις Μαίρη Γρυντάκη και Σταυρούλα Καμακάρη. Στο Πιάνο συνόδευσε ο Σάββας Σοράνογλου. Κείμενα διάβασε ο Χρήστος Καμακάρης.

Μαλακτικό το φως του Οκτωβρίου.

Μαλακτικό το φως του Οκτωβρίου.

Το πίνω. Αργά αργά.

Ανακατεύοντάς το συνεχώς

προσεκτικά και αργά.

Μη και χυθεί σταγόνα

από την αίσθηση πως ζω,

που την πίνω αργά αργά

σ’ ένα πολύ ρηχό φλιτζάνι.

Πολύ ρηχό φλιτζάνι

το φως του Οκτωβρίου.

Κική Δημουλά

Με επιτυχία η 1η Συνάντηση με τους γονείς στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς για την περίοδο 2026-2027

 Με επιτυχία η 1^η Συνάντηση με τους γονείς στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς για την περίοδο 2026-2027

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η «Συνάντηση με τους γονείς» και προσκεκλημένο τον π. Σπυρίδωνα Σκουτή, στο Πνευματικό Κέντρο της Ευαγγελίστριας Πειραιώς. Στην ουσία, επρόκειτο για ένα οικογενειακό αρχονταρίκι, μια χαλαρή συνάντηση και συζήτηση, με επίκεντρο το πώς μπορούμε να συνδεόμαστε πνευματικά μέσα στην οικογένεια, αλλά και να προσέχουμε τις καθημερινές λεπτομέρειες, οι οποίες πολλές φορές εγκυμονούν κινδύνους.

Ο π. Σπυρίδων ξεκίνησε με μια αποτύπωση και διάγνωση της πραγματικότητας που βιώνουμε σήμερα. Η μοναξιά, η αποξένωση και η έλλειψη χρόνου, εξαιτίας των πολλών μεριμνών, δημιουργούν εντάσεις μέσα στην οικογένεια και ιδιαίτερα στη συζυγική σχέση. Το ζευγάρι απομακρύνεται και, σε αυτό το σημείο, ο πειρασμός βρίσκει χώρο για να τραυματίσει τη σχέση.

Πραγματοποιήθηκε η αγιολογική εσπερίδα στην Ελεύθερνα για τους Αγίους Ιεράρχες Ευφρατά και Επιφάνιο

Αγιολογική Εσπερίδα στην Ελεύθερνα Ρεθύμνου για τους Αγίους Ιεράρχες Ευφρατά και Επιφάνιο

10 Οκτωβρίου 2026

 
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου, 10 Οκτωβρίου 2026, στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Ελεύθερνας του Δήμου Ρεθύμνης, Αγιολογική Εσπερίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, με θέμα: «Οι Άγιοι Ιεράρχες της Επισκοπής Ελευθέρνης, Ευφρατάς και Επιφάνιος», οι οποίοι είχαν συμμετάσχει σε Οικουμενικές Συνόδους.
 
Την Εσπερίδα συντόνισε ο κ. Μανούσος Κλάδος, δημοσιογράφος και Πρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Ρεθύμνης (ΙΛΕΡ), ενώ τρεις εξαιρετικές εισηγήσεις ανέπτυξαν οι εξής Ελλογιμώτατοι ομιλητές:

Ο κ. Νικόλαος Σταμπολίδης, Ομότιμος Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και Διευθυντής του Μουσείου Ακροπόλεως, με θέμα: «Παλαιοχριστιανική Ελεύθερνα. Νεότερα ευρήματα και διαπιστώσεις».
 
Ο κ. Εμμανουήλ Δουνδουλάκης, Καθηγητής στην Πατριαρχική Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης, με θέμα: «Άγιοι Ιεράρχες Ελευθέρνης. Αγιολογικές, Υμνογραφικές και Εικονογραφικές παρατηρήσεις».

Μια καλή προκατάληψη

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Ι. Ν. ΑΓ. ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Κάρπου, Παπύλου, Αγαθοδώρου και Αγαθονίκης (13 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτοι οι Άγιοι του Χριστού Μάρτυρες, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως μεν Δεκίου, του ανθυπάτου δε της Ανατολής Βαλλεριανού, εν έτει σν’ [250], ιατροί κατά την τέχνην. Και ο μεν Άγιος Κάρπος, ήτον Επίσκοπος Θυατείρων. Ο δε Πάπυλος, ήτον Διάκονος, χειροτονηθείς από τον ίδιον αυτόν Κάρπον. Πιασθέντες λοιπόν ούτοι από τον εκείσε άρχοντα, και ερωτηθέντες, ωμολόγησαν ενώπιον πάντων το όνομα του Δεσπότου Χριστού. Αναγκασθέντες δε δια να θυσιάσουν εις τα είδωλα, και μη πεισθέντες, εδέθησαν οπίσω εις άλογα, από τα οποία εσύρθησαν έμπροσθεν του άρχοντος, και επήγαν από τα Θυάτειρα έως τας Σάρδεις. Εκεί δε εκρεμάσθησαν επάνω εις ξύλον και εκαταξεσχίσθησαν. Τότε και ο Άγιος Αγαθόδωρος, δούλος ων των Αγίων, εδυναμώθη υπό θείου Αγγέλου, και ωμολόγησε φανερά τον Χριστόν. Όθεν κρεμάται και αυτός, και δέρνεται άσπλαγχνα με ραβδία. Και ούτως επάνω εις τας βασάνους, παραδίδει την ψυχήν του εις χείρας Θεού. Ο δε Άγιος Κάρπος, κρεμάμενος ων, εχαμογέλασεν. Ερωτηθείς δε από τον άρχοντα, διατί εχαμογέλα, απεκρίθη. «Είδον την δόξαν του Κυρίου μου και εχάρην».

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Κάρπου, Παπύλου, Αγαθοδώρου και Αγαθονίκης (13 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 13 Οκτωβρίου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη των μαρτύρων Κάρπου, Παπύλου, Αγαθοδώρου και Αγαθονίκης, οι οποίοι έζησαν επί Δεκίου γύρω στο 250 μ.Χ., εποχή των διωγμών.
Ο Κάρπος αναδείχθηκε επίσκοπος Θυατείρων στη Μ. Ασία, μίας από τις επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως του Ιωάννου.
Ο Πάπυλος, σπούδασε ιατρική, έγινε διάκονος και συνεργάτης του Κάρπου.
Ο Αγαθόδωρος υπηρετούσε στην επισκοπή Θυατείρων. Όταν οι τρεις συνελήφθησαν, ομολόγησαν με παρρησία τον Θεάνθρωπο.
Στη σημαντική και πολύ επίκαιρη και στις μέρες μας απολογία του, ο Κάρπος υπογράμμισε τα ακόλουθα: «εμείς οι χριστιανοί κοπιάζουμε με τα ίδια μας τα χέρια. Την ώρα που οι άπιστοι στο Χριστό και το Ευαγγέλιο μάς βρίζουν και μας περιγελούν, εμείς ευχόμαστε αγαθά γι’ αυτούς. Ενώ μας καταδιώκουν, τους δείχνουμε ανοχή, ενώ μας συκοφαντούν, απαντούμε με λόγια ωφέλιμα και παρακλητικά. Συγχωρούμε και αγαπούμε το πλάσμα του Θεού».

Δεν τελειώνουν όλα στον πνευματικό και στην εξομολόγηση. - π. Σπυρίδων Σκουτής

 

•  Δεν τελειώνουν όλα στον πνευματικό και στην εξομολόγηση.

Η ουσία είναι πώς θα ενεργήσεις όταν βγεις από το εξομολογητήριο. Πολλοί αδερφοί μας νομίζουν ότι επειδή πήγαν σε έναν καλό πνευματικό και εξομολογήθηκαν θα αλλάξει η πνευματική τους ζωή αυτόματα χωρίς οι ίδιοι να κάνουν τίποτα απολύτως. Σου λένε: «Έχω τον τάδε γέροντα, οπότε είμαι μια χαρά». Ο πνευματικός και ο τρόπος που θα εξομολογηθώ είναι μόνη η αρχή. Μετά χρειάζεται δουλειά, άσκηση και πνευματική καλλιέργεια. Χωρίς κόπο πνευματική ζωή δεν υπάρχει. 

Αν ο πνευματικός σου δώσει κάποιες κατευθύνσεις και συμβουλές αλλά εσύ τις γράψεις στα παλιά σου τα παπούτσια, δεν θα βρεις πνευματική προκοπή. Αντίθετα η εξομολόγηση θα καταντήσει μια κουβέντα χωρίς περιεχόμενο και θεραπεία.

Για να πούμε μερικά παραδείγματα: Αν ο γυμναστής σου πει να κάνεις κάποιες ομάδες ασκήσεων κι εσύ δεν τις κάνεις, τότε δεν αρκεί ο καλός γυμναστής, το καλό γυμναστήριο και τα υπερσύγχρονα όργανα. Καλά είναι όλα αυτά, αλλά χωρίς προσωπική προσπάθεια δεν γίνεται τίποτα. Το ίδιο και με τον διαιτολόγο. Αν μου γράψει μια δίαιτα αλλά εγώ δεν την τηρήσω, τότε δεν θα δω αποτέλεσμα και στο τέλος μάλιστα ίσως τον κατηγορήσω που δεν έχασα κιλά, ενώ υπεύθυνος θα είμαι εγώ ο ίδιος.

ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ / Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΕ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΕ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

      Ή αλλιώς και απροκάλυπτα, από τότε … «μαθητή» του Χριστού έγινε  προδοσία Εκκλησίας και Γένους ! «Φίλος, λοιπόν, Πλάτων, αλλά φίλτερη η αλήθεια» για το τι και πώς προέκυψαν το «πεσκέσι» και το «χαράτσι», συν τα θλιβερά ως άθλια παρεπόμενά τους. 

Α΄.     Αντιγράφω ενδεικτικά από Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-Εκδοτική Αθηνών, τ. 10^ος σελ. 102.  «Το πρώτο από τα προνόμια-Μωάμεθ Κατακτητή προς Πατριάρχη Γεννάδιο-που παραβιάστηκε και φαλκιδεύτηκε ήταν το σχετικό με τη μη φορολογία του Πατριαρχείου. Αιτία όμως δεν ήταν μόνο η Πύλη, αλλά και ορισμένοι κληρικοί. Συγκεκριμένα το 1466-π.δ. μόλις δεκατρία χρόνια μετά την Άλωση- ο ιερομόναχος Συμεών, ευνοούμενος των Τραπεζουντίων προσφύγων που πρόσφατα είχαν εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη, πρόσφερε στο Σουλτάνο ως δώρο 1000 χρυσά νομίσματα για να ανέβη στον πατριαρχικό θρόνο. Επέτυχε το σκοπό του, βέβαια, αλλά από τότε καθιερώθηκε η καταβολή αναλόγου «πεσκεσίου»-φιλοδωρήματος-από κάθε νεοεκλεγόμενο Πατριάρχη.

     Με το Συμεών συνδέεται επίσης και η επιβολή του «χαρατσίου» στο Πατριαρχείο, αν και δεν ήταν ο ίδιος υπεύθυνος, αλλά οι αντίπαλοί του, οι οποίοι το 1474, κατά τη δεύτερη πατριαρχεία του, μη μπορώντας να τον ανατρέψουν με άλλες μεθόδους, «χρήμασι την νίκην αναλαβείν επειρώντο … χρυσίνους δισχιλίους τελείν κατ’ ενιαυτόν εις την Πόρταν τάξαντες». Η χρηματική αυτή υποχρέωση προς την Πύλη επιβλήθηκε από τότε ως ετήσιος φόρος, γνωστός ως «χαράτσι» ή «βασιλικόν δόσιμο».

Ο Θεός δεν θα πάρει την ψυχή του, προτού... - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ο Θεός δεν θα πάρει την ψυχή του αγωνιστή,

προτού να τον οδηγήσει σε υψηλά μέτρα,

ώστε να γίνει τέλειος.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

(Λόγος γιά τόν θάνατο Έργα τ. 5 σελ. 291)

"Είναι ο Θεός queer; Τι άλλο μένει να ακούσουμε;" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

"Είναι ο Θεός queer; Τι άλλο μένει να ακούσουμε;"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Μια φωτογραφία ντοκουμέντο

  Φωτογραφία δημοσιευμένη στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Η Μάχη" στις 16 Οκτωβρίου 1944 με Γερμανό στρατιώτη να υποστέλλει τη σβάστικα από τον βράχο της Ακρόπολης και να φεύγει βιαστικά. Πηγή: Γενικά Αρχεία του Κράτους, Κ.Υ., Συλλογή Μ. Σταμούλη (Κ75α)
 
12 Οκτωβρίου 1944, η Αθήνα απελευθερώνεται από τους Γερμανούς
«Την νύκτα 11/12 Οκτ. , οι τελευταίοι Γερμανοί ανεχώρησαν εξ Αθηνών. Από της πρωίας της 12ης αι Αθήναι ήσαν ελεύθεραι, σημαιοστόλιστοι και ανθοστόλιστοι» αναφέρει το πληροφοριακό δελτίο του Γενικού Επιτελείου Στρατού της 13ης Οκτωβρίου 1944. Στις 12 Οκτωβρίου 1944, ύστερα από 1264 μέρες Κατοχής, η Αθήνα είναι πάλι ελεύθερη. Οι Γερμανοί υποστέλλουν τη σημαία τους από την Ακρόπολη στις 9:45 το πρωί της 12ης Οκτωβρίου ενώ την ίδια στιγμή τμήμα του γερμανικού στρατού καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Η σύμπλευση της μεγαλύτερης αντιστασιακής οργάνωσης της χώρας του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) με τις εντολές της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας εξασφάλισε την τήρηση της τάξης και οδήγησε στην πλέον αναίμακτη απελευθέρωση ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Με την πλήρη αποχώρηση των Γερμανών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα τριμελές κλιμάκιο της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας από τους υπουργούς Φίλιππο Μανουηλίδη, Γιάννη Ζέβγο και Θεμιστοκλή Τσάτσο για να αναλάβει την εξουσία των απελευθερωμένων περιοχών.

Τρισάγιο στον Πύργο για την Γυνάικα της Πίνδου

Στον Πύργο, το απόγευμα της Τετάρτης

Τρισάγιο για την  «Γυναίκα της Πίνδου»

Το απόγευμα της Τετάρτης 14 Οκτωβρίου 2026, στις 17.30, καθώς συμπληρώνονται 3 έτη από τον θάνατο της 102χρονης «Γυναίκας της Πίνδου» Αθηνάς Τσιτσή-Παπαδοπούλου, θα τελεστεί και φέτος Τρισάγιο στην μνήμη της. Αυτό τελείται από την οικογένεια της εκλιπούσης και τον Σύνδεσμο Οπλιτών Ηλείας στον προαύλιο χώρο της οικίας όπου διέμενε, επί της οδού Λιούρδη στον Πύργο (έναντι της εισόδου του Ι. Ν. Αγίου Αθανασίου Πύργου) και προσκαλούνται να παραστούν οι αρχές και οι πολίτες του τόπου. Η εκδήλωση πραγματοποιείται λίγες ημέρες πριν ο Ελληνισμός εορτάσει το ΟΧΙ του 1940.

Προ της οικίας έχει εντοιχισθεί σχετική πλάκα, που αναφέρεται στην παρουσία της αείμνηστης κυρα-Αθηνάς, που έζησε και δημιούργησε οικογένεια στην Ηλεία, ενώ τον Νοέμβριο του 1940 στο ακριτικό χωριό της, στην Θεσπρωτία,θη αυτή μαζί με συγχωριανές μετέφεραν εφόδια και πυρομαχικά στον μαχόμενο Ελληνικό Στρατό. Για την δράση της, αλλά και τις εν γένει στρατιωτικές επιχειρήσεις του 1940 στην Θεσπρωτία (όπου μετείχαν εκατοντάδες Ηλείοι μέσω του 12^ου Συντάγματος Πατρών)

Μνήμη του Αγίου Επικτήτου του θαυματουργού (12 Οκτωβρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Οσίων Θεοσεβίου του Αρσινοΐτου και Επικτήτου και των μαρτύρων Πρόβου, Ταράχου και Ανδρονίκου. Και οι τρεις ήταν στρατιώτες, με βαθιά συνείδηση της χριστιανικής πίστεως. Συνελήφθησαν από τον έπαρχο της Ταρσού, Μαξέντιο, και ομολόγησαν με θάρρος την πίστη τους στον Χριστό. Ο τύραννος αν και διέταξε τον αποκεφαλισμό τους, εντούτοις οι απαντήσεις που έλαβε, το θάρρος και η πίστη που επέδειξαν τον συγκλόνισαν.
Ο Όσιος Θεοσέβιος γεννήθηκε στα τέλη του 4ου µ.Χ. αιώνα στο μικρό χωριό Μελάνδρα, Νοτιοανατολικά της αρχαίας Αρσινόης, της σημερινής Πόλης της Χρυσοχούς της επαρχίας Πάφου, από γονείς ευσεβείς και εύπορους, τον Μιχαήλ και την Άννα. Είχε δε αδελφό τον όσιο Αρκάδιο τον μετέπειτα επίσκοπο Αρσινόης.

Η διάβρωση των βεβαιοτήτων / Χρεία Προσώπου, όχι συστήματος - γ.χ.γ.

Η διάβρωση των βεβαιοτήτων

Χρεία Προσώπου, όχι συστήματος

γ.χ.γ.

«Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὑτοῦ».

               Στην εναρκτήρια αυτή φράση (Λουκ. η΄ 5), η επιλογή των λέξεων από τον ιατρό και ακριβολόγο Λουκά δεν εξυπηρετεί καμία ποιητική αισθητική. Είναι μια κλινική, οντολογική καταγραφή. Η αλληλουχία «ὁ σπείρων – τοῦ σπεῖραι – τὸν σπόρον» καταρρίπτει εξαρχής την ιδέα ενός απόμακρου Θεού, ο οποίος στέλνει απλώς έναν κώδικα με οδηγίες χρήσης για τη ζωή. Υποδεικνύει την αδιάσπαστη ενότητα της θείας ενέργειας στο ένα Πρόσωπο του Θεού Λόγου. Ο Δημιουργός του αγρού, η αδιάκοπη ενέργεια της σποράς —το έργο της Εκκλησίας— και ο Ίδιος ο Σπόρος, δηλαδή η μόνη Αλήθεια, ταυτίζονται. Το υποκείμενο, η πράξη και το αντικείμενο γίνονται ένα. Ο Θεός δεν προσφέρει μια ιδεολογία. Σπέρνει τον Ίδιο Του τον Εαυτό.

               Και η κενωτική αγαπητική έξοδος του Λόγου αποκαλύπτεται στο ρήμα «Ἐξῆλθεν». Βγήκε. Όπως σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος (Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία μδ΄), η έξοδος αυτή δεν είναι τοπική, αλλά κατ’ οικονομίαν οντολογική. Η Ενσάρκωση δεν είναι ένας ρομαντικός μύθος· είναι η έφοδος του Ακτίστου μέσα στα όρια της φθοράς μας. Επειδή εμείς αδυνατούσαμε να εισέλθουμε, καθώς μας έκλειναν την είσοδο τα αμαρτήματα και η αστοχία μας, βγαίνει Εκείνος προς εμάς. Δεν εφηύραμε εμείς ένα σύστημα για να γεφυρώσουμε το χάσμα. Ο Λόγος εισβάλλει στην ιστορία, ντύνεται τη σάρκα μας, περπατάει στον δικό μας αγρό.

«Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω» - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

«Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω»

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η σημερινή προτροπή του Χριστού στην παραβολή του Σπορέως: «ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω» μοιάζει αυτονόητη: όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει. Ωστόσο, η ίδια η παραβολή μάς οδηγεί πέρα από τη φυσική ακοή. Το ζητούμενο είναι τι γίνεται ο λόγος του Θεού αφού ακουστεί· αν χάνεται, αν μένει επιφανειακός ή αν ριζώνει και καρποφορεί (Λουκ. 8:5–15).

Για να καταλάβουμε αυτή την πρόσκληση, χρειάζεται να θυμηθούμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο ακούγεται. Ο Ιησούς απευθύνεται εδώ σε Ιουδαίους και χρησιμοποιεί τη βιβλική γλώσσα της δικής τους θρησκευτικής παραδόσεως. Οι εικόνες της ακοής, της καρδιάς και της ανταπόκρισης στον Θεό δεν εμφανίζονται ξαφνικά με το κήρυγμά Του· έχουν ήδη κεντρική θέση στο Δευτερονόμιο και στους Προφήτες. Η αναγνώριση αυτής της συνέχειας δεν σημαίνει ότι κάθε ακροατής ανακαλούσε συγκεκριμένους στίχους. Σημαίνει ότι ο Χριστός μιλά μέσα σε έναν γνώριμο ορίζοντα πίστεως και νοημάτων, όπως φανερώνει η σύγκριση των σχετικών χωρίων.

22 χρόνια Πατριαρχικής Διακονίας… 22 χρόνια προσφοράς, αγάπης και θυσίας. Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

22 χρόνια Πατριαρχικής Διακονίας… 22 χρόνια προσφοράς, αγάπης και θυσίας.

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος

Υπάρχουν αξιώματα που τιμούν τους ανθρώπους και υπάρχουν άνθρωποι που τιμούν το αξίωμα που τους εμπιστεύθηκε ο Θεός.

Είκοσι δύο χρόνια τώρα, ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ πορεύεται στον δρόμο της μεγάλης αποστολής του, έχοντας στην καρδιά του την Ορθοδοξία, την Αφρική και τους ανθρώπους της. Σε μια ήπειρο γεμάτη πόνο, δυσκολίες, αλλά και ελπίδα, η πατριαρχική του πορεία γίνεται μαρτυρία πίστεως και αγάπης, με την Εκκλησία να αγκαλιάζει κάθε άνθρωπο, χωρίς διακρίσεις.

Για εμάς που διακονούμε στην αφρικανική γη, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας δεν είναι απλώς ένας ιστορικός θεσμός. Είναι η πνευματική μας ρίζα, το σπίτι μας, η οικογένειά μας. Και ο Πατριάρχης μας είναι εκείνος που σηκώνει στους ώμους του την ευθύνη να κρατά αυτή την οικογένεια ενωμένη, να ενθαρρύνει, να στηρίζει και να δίνει δύναμη σε κάθε ιεραπόστολο που αγωνίζεται, συχνά μακριά από τα μάτια του κόσμου.

«ΕΞΗΛΘΕΝ Ο ΣΠΕΙΡΩΝ…» - «Κ.Π.»

 

«ΕΞΗΛΘΕΝ Ο ΣΠΕΙΡΩΝ…»

«Κ.Π.»   

   Φθινόπωρο. Καιρὸς τῆς σπορᾶς. Ἡ φύση προετοιμάζεται.Ὀ οὐρανος ρίχνει βροχὴ καὶ τὴν ποτίζει. Ἡ γῆ καθαρίζεται καὶ ὁ γεωργὸς χαρούμενος ὀργώνει, σπέρνει, καλλιεργεῖ τὸν ἀγρό του, μὲ πίστη καὶ ἐλπίδα γιὰ πολλὴ καρποφορία, Θεοῦ θέλοντος. Ἀσταμάτητη ἡ κίνηση αὐτὴ τὴν ἐποχὴ στὰ μικρὰ καὶ μεγάλα χωράφια.Ἡ γεωργία στὰ καλύτερά της , στὶς δόξες της… Ὄμορφες φυσικὲς εἰκόνες, μὲ ποικίλη ἐξωτερικὴ  δράση.

   Αὐτὸ τὸ ὑπέροχο σκηνικὸ διάλεξε ὁ Μέγας Σποριάς, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός.  Ἀγαπημένη ἡ  ὑπέροχη παραβολὴ τοῦ Σπορέως, διότι ἡ ψυχὴ μας ἐνθουσιάζεται ἀπὸ τὴ σπορὰ τῆς γῆς καὶ καλεῖ τὸν Σποριᾶ τοῦ Θείου Λόγου: Ἰδοὺ ἐγώ Κύριε! Ἰδοὺ ὁ ἀγρός μου! Κύριε, δικὸς Σου εἶναι ὁ ἀγρὸς τῆς καρδιᾶς μου, ἀνάλαβε τὴν καλλιέργειά του, διότι ταλαιπωρεῖται ἀπὸ τὴν ξηρασία τοῦ κακοῦ. Χρειάζεται τὴν σπορά Σου «ἴνα πλεΊονα καρπὸν φέρη».

  Μὲ αὐτὸν τὸν πόθο  καὶ αὐτὸ τὸ κάλεσμα ἀρχίζει ἡ πνευματικὴ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς , ἡ ὁποία καλεῖ τὸν Σποριᾶ:

Νὰ τὴν ὀργώσει βαθιὰ μὲ τὸ ὑνὶ τοῦ θείου λόγου, νὰ ξεριζώσει τὰ ζιζάνια τῆς ἁμαρτίας, νὰ μαλακώσει τὸ χῶμα, νὰ ἀναπτυχθεῖ  ἡ ἀγάπη Του σὲ καθαρὸ πιὰ τοπίο.

«Στον Κυκεώνα των παραβάσεων κοιτώντας τους ανθρώπους στα μάτια»: Συζήτηση στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» μες τους π. Δημήτριο Λινό, π. Κλήμη Πυρουνάκη και Κωνσταντίνος Κορναράκη

Η πραγματική αντιμετώπιση της παραβατικότητας απαιτεί περισσότερα από την τιμωρία. Χρειάζεται εκπαίδευση, επαγγελματική αποκατάσταση, κοινωνική αποδοχή, προστασία των παιδιών, ουσιαστική ποιμαντική φροντίδα και ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας.

Εκδήλωση - συζήτηση, στο πλαίσιο της σειράς «Ελεύθεροι διάλογοι», του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού.

Το θέμα της συζήτησης ήταν: «Στον Κυκεώνα των παραβάσεων κοιτώντας τους ανθρώπους στα μάτια» και συμμετείχαν ο π. Δημήτριος Λινός, Καθηγητής Χειρουργικής, Διευθυντής Χειρουργικής του Ομίλου ΥΓΕΙΑ και εθελοντής Ιερέας, ο π. Κλήμης Πυρουνάκης, Συντονιστής του Δικτύου Στήριξης Φυλακισμένων και Αποφυλακισμένων Γυναικών και εθελοντής Ιερέας και ο κ. Κωνσταντίνος Κορναράκης, Καθηγητής Χριστιανικής Ηθικής και Βιοηθικής στο Τμήμα Θεολογίας του ΕΚΠΑ.

Η συζήτηση επικεντρώθηκε στη ζωή των φυλακισμένων, στις αιτίες που οδηγούν έναν άνθρωπο στην παραβατικότητα και στη δυνατότητα ουσιαστικής επανένταξής του στην κοινωνία. Κεντρικό ερώτημα ήταν πώς μπορεί η κοινωνία, η Εκκλησία και ο κάθε πολίτης να σταθούν δίπλα στους ανθρώπους που βρίσκονται στη φυλακή, όχι αντιμετωπίζοντάς τους αποκλειστικά ως παραβάτες, αλλά αναγνωρίζοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τον πόνο και την ανάγκη τους για αγάπη και αποδοχή.

"Η έννοια του όντος στον Αβικέννα" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 

 "Η έννοια του όντος στον Αβικέννα" 

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον ότι σε ταΐζει σκουπίδια όταν εσύ του ζητάς και δεύτερη μερίδα

 

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, ενός των επτά Διακόνων (11 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον από την Καισάρειαν της Παλαιστίνης, τέσσαρας θυγατέρας έχων προφητευούσας (από τας οποίας ήτον η Ερμιόνη και η Ευτυχίς, και όρα εις την δ’ του Σεπτεμβρίου κατά την οποίαν εορτάζονται), καθώς περί τούτου αναφέρει ο θείος Λουκάς εις διάφορα μέρη των Πράξεων. Και Ευαγγελιστήν αυτόν ονομάζει, λέγων. «Τη επαύριον εξελθόντες οι περί τον Παύλον, ήλθομεν εις Καισάρειαν. Και εισελθόντες εις τον οίκον Φιλίππου του Ευαγγελιστού (του όντος εκ των επτά) εμείναμεν παρ’ αυτώ. Τούτω δε ήσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι» (Πραξ. κα’, 08). Μαρτυρεί δε ο αυτός, και ότι ο Απόστολος ούτος κατεστάθη Διάκονος υπό των Αποστόλων επάνω εις τας χρείας και τραπέζας των πτωχών και χηρών, μαζί με τον Στέφανον και τους άλλους πέντε (Πραξ. ς’). Ούτος εγέμωσε την Σαμάρειαν από το κήρυγμα του Ευαγγελίου, και τον Σίμωνα Μάγον εβάπτισε, με το να υπεκρίθη εκείνος, ότι εδέχθη την πίστιν του Χριστού.

Μνήμη του Αγίου Φιλίππου εκ των επτά Διακόνων (11 Οκτωβρίου)

Σήμερα, τιμούμε τους Θεοφόρους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που πραγματοποιήθηκε το 787 στη Νίκαια, και διατύπωσε τη διδασκαλία της τιμητικής προσκύνησης των εικόνων, καταδικάζοντας τους εικονομάχους. Το ίδιο γεγονός εορτάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Οι Οικουμενικές Σύνοδοι και ιδιαίτερα οι σήμερον τιμώμενοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου μάς δείχνουν τον Ορθόδοξο δρόμο. Επί του προκειμένου, περί της προσκύνησης των Εικόνων και των Λειψάνων, προς ενίσχυση και παρηγορία στον καθημερινό μας αγώνα. Χρειάζεται διάκριση, ταπείνωση και γνώση των εκκλησιαστικών πραγμάτων.
Προσκυνούμε και λατρεύουμε ουσιαστικά μόνο τον Τριαδικό Θεό. Προσκυνούμε την εικόνα του Θεανθρώπου Ιησού, του Υιού και Λόγου του Θεού. Απονέμουμε την κατά σχέση προσκύνηση στους Αγίους, τούς οποίους ο Θεός φανερώνει σε εμάς για την παρηγορία μας, ένεκα της παρρησίας αυτού στη Βασιλεία του Θεού.
Επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη του Αποστόλου Φιλίππου, εκ των επτά Διακόνων, του επισκόπου Νικαίας Θεοφάνους του ποιητού και του οσίου Ιωνά από το Πέργαμος της Κύπρου.

Ειρήνη Τζανακάκη

Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου στη Β΄ προς Κορινθίους Επιστολή, «ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλή, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ…, ὡς ἀγνοούμενοι καὶ ἐπιγινωσκόμενοι» (στ΄ 4-9), βρίσκουν την εφαρμογή τους στην

Ειρήνη Τζανακάκη

Η κ. Ειρήνη Τζανακάκη έφυγε σήμερα το μεσημέρι αθόρυβα μετά από ασθένεια, ήταν πάντα ευγενική, ειλικρινής, πρόθυμη να βοηθήσει ολόψυχα, χαμογελαστή και αισιόδοξη, ένας ακέραιος χαρακτήρας, με λόγο καθαρό, κρυστάλλινο, ειλικρινή, γεμάτη ενέργεια, πάντοτε ευεργετική, μειλίχια, ανεπιτήδευτη, χωρίς κανένα κομπασμό, θαρραλέα, ισχυρή, και φιλόξενη. Έτοιμη να ακούσει, να αφουγκραστεί τα προβλήματα που υπήρχαν, με καλούς λόγους προσευχή και διάκριση έσπευδε να βοηθήσει, με λόγια λίγα... και έργα πολλά, για να δώσει λύσεις εκεί όπου άλλοι, ίσως, έβλεπαν αδιέξοδα. Ήταν γυναίκα σεμνή χωρίς υψηλοφροσύνη.

Με τον ευλαβή και με ζήλο ιεραποστολικό εξαίρετο σύζυγό της Κυριάκο Τζανακάνη δημιούργησαν μια ευλογημένη οικογένεια με δύο από τα παιδιά τους δοσμένα στο έργο της Εκκλησίας τον Αρχιμανδρίτη Μάρκο Τζανακάκη, Θεολόγο Μέλος της Αδελφότητος Θεολόγων "Ο Σωτήρ", Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και συγγραφέα και την κ. Φλώρα Τζανακάκη, Φιλόλογο, συγγραφέα και Διευθύντρια του Γυμνασίου Αμαρουσίου "Η Ελληνική Παιδεία". Απέκτησαν επίσης τον  εξαίρετο φιλόλογο κ. Νίκο Τζανακάκη.

Σε μετάφραση, μαζί με το κείμενο, ο Απόστολος το Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ 11/10/26 Δ΄ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ Ζ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ, Θεία Λειτουργία....

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ: Τίτον 3, 8-15

 

Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι,	Παιδί μου Τίτε, αυτά τα λόγια είναι αληθινά και θέλω να τα βεβαιώνεις με την προσωπική σου μαρτυρία,
ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ.	ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα.
Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις·	Αυτά είναι τα καλά και τα χρήσιμα στους ανθρώπους.
μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο·	Από το άλλο μέρος, να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του ιουδαϊκού νόμου,
εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.	γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια.
Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,	Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει άφησέ τον,
εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.	με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του.
῞Οταν πέμψω ᾿Αρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι.	Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω το χειμώνα.