Πέμπτη Κυριακή του Λουκά: Λουκάς 16:19-31 - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πέμπτη Κυριακή του Λουκά: Λουκάς 16:19-31

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, που ακούμε την Πέμπτη Κυριακή του Λουκά, θέτει ένα ερώτημα που αγγίζει την καθημερινότητά μας: μπορούμε να πλησιάζουμε τον Θεό, ενώ προσπερνούμε τον άνθρωπο που υποφέρει δίπλα μας; Ο Χριστός παρουσιάζει δύο ανθρώπους που ζουν σε ελάχιστη απόσταση, αλλά τους χωρίζει ήδη ένας ολόκληρος κόσμος. Ο ένας απολαμβάνει καθημερινά την αφθονία· ο άλλος, πληγωμένος και πεινασμένος, περιμένει στην πόρτα του λίγα ψίχουλα. Η συνάντησή τους θα μπορούσε να γίνει αφορμή αγάπης. Παραμένει όμως μια δυνατότητα που ο πλούσιος αφήνει ανεκπλήρωτη.

Το Ευαγγέλιο δεν αναφέρει ότι ο πλούσιος άρπαξε την περιουσία του Λαζάρου ή τον κακοποίησε. Φανερώνει, ωστόσο, κάτι βαθιά ανησυχητικό: μπορούμε να πληγώνουμε τον άλλον χωρίς να στρέφουμε το χέρι εναντίον του· αρκεί να του κλείνουμε την καρδιά μας. Η εντολή να μη σκληρύνουμε την καρδιά απέναντι στον φτωχό υπήρχε ήδη στον Νόμο, ενώ οι προφήτες συνέδεαν την αληθινή λατρεία με το μοίρασμα του ψωμιού στον πεινασμένο.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια απλουστευτική καταδίκη κάθε εύπορου ανθρώπου ούτε για την παρουσίαση της στέρησης ως αυτόματου εισιτηρίου σωτηρίας. Το ζήτημα είναι τι γίνεται η καρδιά μας μέσα στις συνθήκες της ζωής μας και πώς χρησιμοποιούμε όσα μας έχουν δοθεί. Η πίστη που δεν αποκτά έμπρακτη έκφραση αγάπης παραμένει νεκρή. Ο πλούσιος δεν καταδικάζεται επειδή χαιρόταν τη ζωή, αλλά η στάση του αποκαλύπτει μια χαρά κλεισμένη στον εαυτό της, χωρίς χώρο για τον αδελφό.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην ωραιότατη παραβολή του Χριστού για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, διαφαίνεται η μεγάλη δυσκολία του ανθρώπου να αποδεχθεί πράγματα που διαφεύγουν τον άμεσο έλεγχό του, είτε διά της λογικής, είτε διά των αισθήσεών του. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσα ανήκουν στον επέκεινα κόσμο, τον μη βλεπόμενο, που δεν εμπίπτει στην άμεση παρατήρηση ή στην αναντίρρητη λογική απόδειξη, στις μόνες δηλαδή προσιτές και αποδεκτές μεθόδους που προσπορίζουν πιστοποιημένη γνώση στον άνθρωπο.

Διδασκαλίες για υπερφυσικές πραγματικότητες, για ουράνιες ή υποχθόνιες υποστάσεις, για θεϊκή αποκάλυψη ή πλάνη δαιμονική, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό (Κυριακή Ε΄Λουκά).

Μπροστά στη δυσκολία αυτή πολλοί καταλήγουν στην προχειρότερη λύση, την απόρριψη. Όσα δεν μπορούν να επαληθευτούν με τους συνήθεις τρόπους που ισχύουν στον φυσικό κόσμο, πάνε στο περιθώριο. Δεν υπάρχουν. Ή δεν αξίζει να ασχολείται κάποιος με αυτά. Θεωρούνται αποκύημα παρωχημένων εποχών, καρπός της αδυναμίας του ανθρώπου μπρος στις ατιθάσευτες δυνάμεις του σύμπαντος. Διακωμωδούνται σήμερα, στον αιώνα της επιστήμης.

ΜΙΑ ΟΔΟΣ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΞΕΝΗ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΜΙΑ ΟΔΟΣ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΞΕΝΗ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Καὶ ἔτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι» (Α’ Κορ. 12,30)

«Και ακόμα σας δείχνω μια οδό υπερβολικά έξοχη». 

            Χαρακτηριστικό της εποχής μας η σκληροκαρδία. Ο άνθρωπος δείχνει να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και αφήνει τον συνάνθρωπό του στην άκρη. Δεν τον ενδιαφέρει αν τον πληγώνει. Αν θα μπορούσε να τον στηρίξει και να του δώσει χαρά, εφόσον ο ο ίδιος δεν έχει να κερδίσει κάτι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το ενδιαφέρον για τη ζωή να έχει να κάνει με το «εγώ» μας και τη δική μας άνεση και απόλαυση, την εκπλήρωση των δικών μας στόχων, ακόμη κι αν χρειαστεί να περάσουμε επί πτωμάτων. Ίσως μοιάζει σκληρή αυτή η διατύπωση. Τη ζούμε όμως ιδιαίτερα στον χώρο των παιδιών και των εφήβων, καθώς μεγάλη μερίδα αυτών είτε αδιαφορούν είτε προσπαθούν να λειτουργήσουν εξουσιαστικά πληγώνοντας και απογοητεύοντας.

            Φαίνεται πως και στην πρώτη Εκκλησία, εκεί όπου η χάρις υπερεπλεόναζε και υπήρχαν πολλά χαρίσματα ανάμεσα στους χριστιανούς, όπως περιγράφει ο απόστολος Παύλος γράφοντας στους Κορινθίους, το ενδιαφέρον των χαρισματούχων ήταν να χρησιμοποιούν τις δωρεές του Θεού για να ξεχωρίζουν ανάμεσα στους άλλους και να διεκδικούν θέση ανώτερη, να τονίζουν την ικανότητα και τη δωρεά τους για να δοξάζονται από τους άλλους και να έχουν λόγο κεντροβαρή στην εκκλησιαστική κοινότητα. Ο απόστολος Παύλος δεν μένει ευχαριστημένος από αυτήν την αντίληψη, διότι νιώθει ότι τα χαρίσματα κάνουν τους χριστιανούς να ξεχνούνε ότι τίποτε δε μας ανήκει, αλλά τα πάντα είναι δωρεά του Χριστού όχι για να εξουσιάζουμε, αλλά για να διακονούμε με βάση το τι μας δόθηκε το σώμα της Εκκλησίας, στο οποίο είμαστε μέλη Του και ξεχωριστά ο καθένας και, ταυτόχρονα, όλοι μαζί. Έτσι, ο απόστολος δείχνει την οδό που μοιάζει υπερβολική, αλλά είναι το κλειδί της όντως χριστιανικής ζωής, που είναι η αγάπη, και προχωρεί στον περίφημο ύμνο της, διά του οποίου μας δείχνει ότι όσα χαρίσματα κι αν έχουμε, όσα έργα κι αν κάνουμε, αν δεν υπάρχει η αγάπη στην καρδιά και το καθετί που πράττουμε δεν είναι καρπός της, τότε μοιάζει μάταιο και πρόσκαιρο.

Ε’ ΛΟΥΚΑ (ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ) - π. ΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ε’ ΛΟΥΚΑ (ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...μεταξύ ἡμῶν καί ὑμῶν  χάσμα μέγα ἐστήρικται,...»

Μεγάλο βάραθρο ἔχει πλέον στηριχθῆ μεταξύ μας· ἐάν ἤθελες ἐσύ μποροῦσες νά τό γεφυρώσεις ἐν ὅσῳ ζοῦσες στή γῆ, μιμούμενος τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ πού καί αὐτός ἦταν πλούσιος.

Ὁ Λάζαρος ἦταν μέν γεμάτος πληγές, ἀλλά αὐτό προεῖχε, τό ὅτι εἶχε μέσα του ψυχή πολυτιμότερη ἀπό κάθε χρυσάφι ἤ καλύτερα ὄχι μόνο τήν ψυχή, ἀλλά καί τό σῶμα του· διότι ἀρετή τοῦ σώματος δέν εἶναι ἡ πολυσαρκία, ἡ εὐρωστία καί τά πολυτελῆ ἐνδύματα, ἀλλά τό νά ἀντέχει τόσα πολλά καί τέτοιου εἴδους βάσανα.

Καθ’ ὅσον δέν εἶναι ἀποκρουστικός ἐκεῖνος πού ἔχει τέτοια τραύματα-ἕλκη στό σῶμα, ἀλλά ἐκεῖνος πού, ἐνῶ ἔχει πάρα πολλές πληγές στήν ψυχή του, δέν ἐνδιαφέρεται καθόλου γιά αὐτές· ὅπως ἀκριβῶς ἀκούσαμε σήμερα μέ τόν Πλούσιο τῆς Παραβολῆς. Συμβαίνει δηλαδή ὁ Πλούσιος νά μήν εἶναι συνδεδεμένος μέ τήν ἀγάπη· ἡ ἀγάπη οἰκοδομεῖ, συνενώνει, προσεγγίζει καί συναρμόζει τούς ἀνθρώπους.

Γι’ αὐτό, ἄν θέλουμε νά λάβουμε τό Πνεῦμα ἀπό τήν Κεφαλή-τόν Χριστό, ἄς εἴμαστε συνδεδεμένοι μεταξύ μας μέ τόν σύνδεσμο τῆς εὐσπλαχνίας καί ἐλεημοσύνης. Ὁ Λάζαρος «ἀπήλαυσε» στή ζωή αὐτή, πολλά βάσανα καί στερήθηκε τήν ἀγκαλιά καί τήν εὐσπλαχνία τοῦ Πλουσίου.

Η παραβολή της σκληρότητας - Δημήτριος Τσαντήλας

 

 Ομιλεί ο ιατρός - θεολόγος κ. Δημήτριος Τσαντήλας για το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 1ης Νοεμβρίου 2026, Ε΄ Λουκά, παραβολή πλουσίου και Λαζάρου.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ (Λουκ. 16, 19-31)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Αρχάγγελο, στις 2/11/2003)

 
Τι ζηλεύουμε; Τι επιθυμούμε;
 
Τι ζηλεύουν οι άνθρωποι; Τι επιθυμούν;
Να έχουν υγεία, πλούτη, καλό φαγητό, διασκέδαση. Και να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν εντύπωση στους άλλους. Αυτό είναι το φρόνημα που αναπτύσσεται μέσα μας. Μας αρέσει ακόμη κάνοντας εντύπωση, να «σκάζουμε» τους άλλους, σαν πιο επιτυχημένοι από αυτούς.
Ο Χριστός μάς λέγει, ότι έχοντας τέτοια μυαλά κάνουμε λάθος. Και μας διηγείται την παραβολή του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου.
Ο πλούσιος είχε όλα εκείνα τα καλά, για τα οποία όσοι δεν διαθέτουν πνευματικά κριτήρια, θα μπορούσαν να τον ζηλεύουν και να τον καλοτυχίζουν. Ο φτωχός Λάζαρος ήταν τόσο ταλαίπωρος, που μόνο τον λυπούνταν. Κανείς δεν του έδινε σημασία. Και πρώτος απ’ όλους ο πλούσιος, έξω από το σπίτι τού οποίου ήταν ριγμένος.
 
Σύντομα άλλαξε το σκηνικό
 
Αλλά μια και η πρόσκαιρη ζωή φεύγει πολύ γρήγορα, ήλθε η ώρα που πέθαναν και οι δυο. Όμως στη ζωή πέρα από τον τάφο, τα πράγματα γύρισαν ανάποδα. Ο φτωχός Λάζαρος ζει στην αγκαλιά του Αβραάμ. Είναι στον Παράδεισο. Ο πλούσιος βρίσκεται στην κόλαση και υποφέρει. Υποφέρει τόσο, όσο δεν μπορεί να υποφέρει ποτέ άνθρωπος πάνω στη γη. Είναι τόσο φτωχός, που ζητά μια σταγόνα νερό. Είδατε ποτέ άνθρωπο σε τέτοια δυστυχία; Τι θέλει να μας πει το Ευαγγέλιο;

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, κ. Volodymyr Zelenskyy στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Επίσκεψη στην Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο Φανάρι, την πέμπτη από την εκλογή του, πραγματοποίησε σήμερα, Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2026, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Εξοχ. κ.Volodymyr Zelenskyy. Η αμέσως προηγούμενη επίσκεψή του ήταν στις αρχές του περασμένου Απριλίου.

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, υποδέχθηκε με εγκαρδιότητα τον Εξοχ. Πρόεδρο και ακολούθως είχαν κατ’ ιδίαν συνάντηση στο Πατριαρχικό Γραφείο που διήρκεσε περίπου μία ώρα, κατά την οποία ο Παναγιώτατος, επανέλαβε την στήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς τον δοκιμαζόμενο από τον πόλεμο Ουκρανικό λαό. Πρόσθεσε δε ότι η Μητέρα Εκκλησία προσεύχεται για την επικράτηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης στην Ουκρανία, αλλά και για την ειρηνική επίλυση όλων των συγκρούσεων, ενθαρρύνοντας κάθε πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε, επίσης, όπως σε κάθε ευκαιρία, την ευχή να επιστρέψουν σύντομα στην πατρίδα τους τα χιλιάδες απαχθέντα ουκρανόπαιδα και να ενωθούν και πάλι με τις οικογένειές τους. 

Από την πλευρά του ο κ. Πρόεδρος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της Χώρας του για τη συνεχή στήριξη και τις προσευχές του Οικουμενικού Πατριαρχείου και προσωπικά της Α. Θ. Παναγιότητος του Πατριάρχου, τον οποίο συνεχάρη και ευχήθηκε θερμά για τα 35 χρόνια της πατριαρχίας του.

Οι ήρωες της οθόνης και το ήθος των νέων - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Οι ήρωες της οθόνης και το ήθος των νέων

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ο θάνατος του Sir Patrick Stewart προκάλεσε συγκίνηση που ξεπέρασε τους κύκλους των φίλων του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ανάμεσα στους αποχαιρετισμούς ξεχώρισε εκείνος του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA: μια εικόνα συγκρουόμενων γαλαξιών που θυμίζει το διαστημόπλοιο Enterprise, ως φόρος τιμής σε έναν άνθρωπο που ενέπνευσε και ανθρώπους της επιστήμης. Η χειρονομία δεν αποδεικνύει επιστημονικά τη δύναμη μιας τηλεοπτικής σειράς. Μας καλεί, όμως, να αναρωτηθούμε πόσο βαθιά μπορούν οι φανταστικές ιστορίες να αγγίξουν και να επηρεάσουν την πραγματική ζωή.

Ως κυβερνήτης Πικάρ στο Star Trek και ως καθηγητής Ξαβιέ στις ταινίες X-Men, ο Stewart ενσάρκωσε δύο μορφές εξουσίας που συχνά προτιμούν τον διάλογο από την επιβολή. Ο πρώτος καλείται να αναγνωρίσει αξιοπρέπεια ακόμη και στο ριζικά διαφορετικό. Ο δεύτερος προσπαθεί να προστατεύσει εκείνους που η κοινωνία φοβάται και αποκλείει. Πίσω από διαστημόπλοια και υπερδυνάμεις εμφανίζονται ερωτήματα πολύ κοντινά μας: ποιον θεωρούμε συνάνθρωπο; Πότε η δύναμη γίνεται ευθύνη; Μπορούμε να αντισταθούμε στην αδικία χωρίς να μιμηθούμε το μίσος της;

Τα βραβεία Αντωνόπουλου για τους μαθητές

Στο Καράτουλα την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου

Τα Βραβεία και η Υποτροφία Αντωνόπουλου για τους πρώτους μαθητές

Για μία ακόμη Σχολική χρονιά θα τιμηθούν οι πρώτοι των Σχολείων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της περιοχής του τ. Δήμου Ωλένης. Από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ωλένης, και φέτος, θα οργανωθεί η σχετική τελετή απονομής των «Βραβείων Διονυσίου και Γεωργίου Αντωνόπουλου». Τα βραβεία «Διονυσίου και Γεωργίου Αντωνόπουλου» για την περίοδο 2025-2026 θα απονεμηθούν σε εκδήλωση που θα γίνει την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 11:00 π.μ. στην μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου-Λυκείου Καράτουλα στους πρώτους μαθητές και μαθήτριες του Γενικού Λυκείου Καράτουλα, του Γυμνασίου Καράτουλα και του Γυμνασίου Γουμέρου.

Από εφέτος ξεκινάει και ο θεσμός των υποτροφιών Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου που θα δίδεται στον μαθητή / μαθήτρια του ΓΕΛ Καράτουλα, που συγκέντρωσε την υψηλότερη βαθμολογία στις Πανελλήνιες εξετάσεις και θα καλύπτει όλα τα χρόνια σπουδών στην σχολή της επιλογής του. Είναι μια προσωπική πρωτοβουλία του προέδρου Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου που συμπληρώνει τον θεσμό των βραβείων.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

 

Συνέντευξη Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου στον «Εθνικό Κήρυκα» για την παγκόσμια Ορθοδοξία και την Κύπρο

Συνέντευξη Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου στον «Εθνικό Κήρυκα» για την παγκόσμια Ορθοδοξία και την Κύπρο

Του Θεοδώρου Καλμούκου

Ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ. Γεώργιος με συνέντευξή του στον «Εθνικό Κήρυκα» μιλάει για την ανάγκη ενότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας ανά τον Κόσμο και εξηγεί την υπάρχουσα κατάσταση στο Κυπριακό και τους κινδύνους που εγκυμονούνται από την Τουρκία.

«Εθνικός Κήρυκας»: Μακαριότατε, ποιες οι σκέψεις σας για την Ορθόδοξη Εκκλησία ανά τον κόσμο;

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Γενικά περνούμε μία δύσκολη περίοδο και λόγω της διάσπασης που δυστυχώς υπάρχει μεταξύ της Ορθοδοξίας εξαιτίας εκείνης της πολιτικής των Ρώσων να μας απορρίψουν κι εμάς και το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησίας της Ελλάδος και της Αλεξανδρείας, αλλά δεν πρέπει να απογοητευόμαστε. Πρέπει να εργαζόμαστε ώστε να επέλθει ξανά η ομόνοια για να μπορέσουμε να δώσουμε το μήνυμα μας σ’ έναν Κόσμο ο οποίος απειλείται όχι από Χριστιανούς, αλλά από άλλα θρησκεύματα και από την αδιαφορία. Οι Χριστιανοί πρέπει να δείξουμε κάτι που έχουμε κοινό πόσο μάλλον οι Ορθόδοξοι να έχουμε μία γνώμη.

«Ε.Κ.»: Αλλά πώς θα γίνει αυτό; Πρόσφατα ο Μητροπολίτης Κερκύρας έκανε μία κίνηση κομίζοντας την χείρα του Αγίου Σπυρίδωνα στη Ρωσία. Νομίζετε πως τέτοιες κινήσεις θα μπορέσουν να ξαναζεστάνουν τις καρδιές των Προκαθημένων;

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Εάν έγινε πράγματι κάποια νύξη γι’ αυτό το θέμα είναι κάτι που πρέπει να επαναληφθεί. Δεν ξέρω αν πράγματι το έκανε ή απλώς πήγε προσκεκλημένος του Πατριαρχείου της Μόσχας. Νομίζω πως τέτοιες κινήσεις πρέπει να γίνονται. Κι εμείς όσο κι αν δεν μας αναγνωρίζουν όταν συμβεί κάτι το εξαιρετικά δύσκολο, μία φωτιά, μία δυστυχία στέλνουμε ένα συλλυπητήριο γράμμα στο Πατριαρχείο διότι είμαστε αδελφοί, ίσως αυτό κάποια στιγμή να λιώσει τον πάγο.

Και ένα ευχάριστο γεγονός. - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Και ένα ευχάριστο γεγονός.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Μετά από μακρόχρονες διαπραγματεύσεις με την νέα διοίκηση στον Πύργο Adamson μας δόθηκε η άδεια να πραγματοποιήσουμε θεία Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Μακάτι, Μανίλα, Φιλιππίνες.

Η θεία Λειτουργία τελέσθηκε σήμερα από τον Πρεσβύτερο Γρηγόριο Latojia και συμμετείχαν ψάλτες, αναγνώστες και πιστοί της Ορθοδόξου Κοινότητας Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Παρανάκε, Μέτρο Μανίλα. Η θεία Λειτουργία θα τελείται μία φορά το μήνα και θα είναι μία πνευματική ευκαιρία για όσους Ορθοδόξους διαμένουν στο Μακάτι και την ευρύτερη περιοχή καθώς επίσης και για τους Ορθοδόξους επισκέπτες.

Ευχαριστώ θερμότατα τον π.Γρηγόριο για την προσπάθεια που κατέβαλε, τα στελέχη της Ορθοδόξου Κοινότητας που αφιέρωσαν χρόνο και κόπο για την επίτευξη του ευλογημένου σκοπού, και κυρίως τον κ.Γεώργιο Adamson για την πολύτιμη βοήθειά του.

Μπορείς να εστιάσεις...

 

Αν κοιτάζουμε διαρκώς όσα έχουν οι άλλοι, 

κινδυνεύουμε να μη χαρούμε ποτέ τα δικά μας!

Αφιέρωμα στο Νέο Κύμα με τη Χορωδία του Δήμου Ηρακλείου Αττικής στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

 Δεν ήταν απλώς μία εφήμερη μόδα της δεκαετίας του 60, ούτε ένα έξυπνο εμπορικό προϊόν με ημερομηνία λήξης. Ήταν μια βαθιά στάση ζωής. Ήταν μία αισθητική και ηθική πρόταση που μας δίδαξε ότι η μεγαλύτερη, η πιο συγκλονιστική δύναμη κρύβεται συχνά στην πιο χαμηλή ένταση.

Μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στο Νέο Κύμα, πραγματοποίησε η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ηρακλείου Αττικής, την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Την ευθύνη της διδασκαλίας, διεύθυνσης, χορωδιακής επεξεργασίας και επιμέλειας κειμένων είχε η Μαέστρος Μαρία Κάτσαρη. Την Χορωδία συνόδευσαν στην κιθάρα ο Λευτέρης Συμιανάκης, στο μπουζούκι ο Λάμπρος Πανταζόπουλος, στο πιάνο η μαέστρος, στην αφήγηση ο Δημήτρης Τσούνης και στο τραγούδι η Φιλιώ Μπαφαλούκα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 60, η Ελλάδα προσπαθεί ακόμα να μαζέψει τα κομμάτια της, να επουλώσει τις βαθιές πληγές που άφησε πίσω του ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, η κατοχή και ο εμφύλιος διχασμός. Η Αθήνα, η πρωτεύουσα αυτού του πληγωμένου κράτους, μεταμορφώνεται. Τα παλιά πανέμορφα νεοκλασικά σπίτια γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο δίνοντας τη θέση τους σε γκρίζες απρόσωπες πολυκατοικίες.

Αυτό που η αγέλη απεχθάνεται περισσότερο

Αυτό που η αγέλη απεχθάνεται περισσότερο 

δεν είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης· 

είναι το θάρρος εκείνων που τολμούν να σκέφτονται 

με το δικό τους μυαλό 

 εκείνων που τολμούν να είναι ελεύθεροι.

Δεν είναι η ίδια η άποψη που πληγώνει, 

αλλά η τόλμη του να είναι κανείς ξεχωριστός

 κάτι που η αγέλη ούτε κατανοεί ούτε είναι ικανή να επιτύχει.

Arthur Schopenhauer

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Μνήμη των Αγίων εξ Αποστόλων εκ των εβδομήκοντα, Στάχυος, Απελλού, Αμπλίου, Ουρβανού, Ναρκίσσου και Αριστοβούλου (31 Οκτωβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Από τους πέντε Αποστόλους τούτους, ο μεν Άγιος Στάχυς, έγινε πρώτος Επίσκοπος Βυζαντίου, ήτοι της νυν Κωνσταντινουπόλεως, από τον πρωτόκλητον Ανδρέαν. Ούτος δε έκτισεν Εκκλησίαν και εις την Αργυρούπολιν, ήτις ήτον κοντά εις την Κωνσταντινούπολιν, και εδίδασκε τα εν αυτή συναγόμενα πλήθη των Χριστιανών. Διαπεράσας λοιπόν εις το αποστολικόν κήρυγμα χρόνους δεκαέξ, ανεπαύθη εν Κυρίω.
Ο δε Απελλής έγινεν Επίσκοπος Ηρακλείας, και πολλούς προσαγαγών εις τον Χριστόν, τέλος μακάριον έλαβεν. Ο δε Αμπλίας και Ουρβανός Επίσκοποι και αυτοί έγιναν από τον πρωτόκλητον Ανδρέαν.
Ο μεν Αμπλίας, της Οδυσσουπόλεως, ο δε Ουρβανός, της Μακεδονίας. Επειδή δε εκήρυττον τον Χριστόν, εκρήμνιζον δε τα είδωλα, δια τούτο εθανατώθησαν οι μακάριοι. Και ούτως οι αοίδιμοι παρέδωκαν τας ψυχάς των εις χείρας Θεού.

Μνήμη των Αγίων Στάχυ, Απελλή, Αμπλία, Ουρβανού, Ναρκίσσου και Αριστοβούλου εκ των Εβδομήκοντα (31 Οκτωβρίου)

Σήμερα, 31 Οκτωβρίου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά έξι μαθητές από τον κύκλο των εβδομήκοντα Αποστόλων του Μεγάλου Αρχιερέως Χριστού.
Το Στάχυ, που χειροτονήθηκε από τον Απόστολο Ανδρέα επίσκοπος Βυζαντίου και κοιμσήθηκε ειρηνικά, και τον Απελλή που χειροτονήθηκε επίσκοπος Ηρακλείας και διέπρεψε στον αγώνα της ιεραποστολής.
Τον Αμπλία και τον Ουρβανό, που επίσης αναδείχθηκαν επίσκοποι από τον Πρωτόκλητο Απόστολο Ανδρέα, ο πρώτος στην Οδυσσούπολη και ο δεύτερος στη Μακεδονία κι αφού μετέστρεψαν πολλούς Ιουδαίους και ειδωλολάτρες στην Χριστιανική πίστη, δέχτηκαν μαρτυρικό θάνατο.
Το Νάρκισσο, που έγινε επίσκοπος Αθηνών και πέθανε μαρτυρικά, και τον Αριστόβουλο, που διέπρεψε ως ιεραπόστολος και σύμφωνα με τον συναξαριστή αιχμαλώτιζε τις ψυχές με το λόγο του.

Από τα δέκα που λέμε στον πνευματικό… - π. Σπυρίδων Σκουτής

Λέμε την αλήθεια στον πνευματικό μας;
Κι από την άλλη είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε την αλήθεια που θα μας πει;
Πώς στεκόμαστε υπαρξιακά στη ζωή στην όντως αλήθεια που είναι ο Χριστός ;
Σοβαρά ερωτήματα . . .
Συνήθως οι άνθρωποι κάνουν υπακοή και λένε: «Να είναι ευλογημένο» μέχρι να τους θίξεις το «εγώ» και να τους πεις ότι φταίνε. Τότε από πατέρας γίνεσαι εχθρός και κακός πατριός.
Δυστυχώς από τα  δέκα  που πάμε να πούμε στον πνευματικό μας τα πέντε είναι παράπονα προς τον Θεό, τα δύο κουτσομπολιά, τα δύο είναι κατηγορίες προς τρίτους. Ίσως κάποιες φορές αναφέρουμε ότι κάπου φταίμε και θέλουμε να αλλάξουμε.
Κι εκεί που ο πνευματικός αρχίζει να μας δίνει συμβουλές, εμείς βγάζουμε το ψαλίδι:
- Κάνε λίγο νηστεία παιδάκι μου, όχι μόνο στο φαγητό αλλά και σε άλλα πράγματα:
- Α! Δεν μπορώ πάτερ! Αρχικά δεν μπορώ να ζήσω χωρίς κρέας και χωρίς καθημερινό καπουτσίνο. Δεν έχετε κάτι άλλο να μου βάλετε;

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ; - Ιωάννης Σπιτέρης

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ;

Ιωάννης Σπιτέρης

Μια Επιστολή προς τη δέσποινα Πρόβα του 412 μας αποκαλύπτει τι σημαίνει να προσευχόμαστε

Φανταστείτε μια γυναίκα που τα έχει όλα: ένδοξο όνομα, πλούτη, ανάκτορα, παιδιά που έφτασαν στο υπατικό αξίωμα. Έπειτα έρχεται το 410, ο Αλάριχος λεηλατεί τη Ρώμη, και η Ανικία Φαλτωνία Πρόβα, από την πανάρχαια γενιά των Ανικίων, φεύγει για την Καρχηδόνα κουβαλώντας τον πόνο της. Εκεί, χήρα και χαμένη, γράφει στον επίσκοπο Ιππώνος, άγιο Αυγουστίνο, μια αφοπλιστική ερώτηση: πώς προσεύχεται κανείς;

Ο Αυγουστίνος απαντά γύρω στο 412 με την Επιστολή 130, ένα μικρό αριστούργημα για την προσευχή. Το μήνυμά του είναι ότι ο Θεός δεν έχει ανάγκη από τα λόγια μας, αφού γνωρίζει ήδη τα αιτήματά μας. Εμείς έχουμε ανάγκη να προσευχόμαστε, για να διευρύνεται η καρδιά και να μένει ζωντανός ο πόθος της μακάριας ζωής. Γι’ αυτό ο Αυγουστίνος προτείνει να ορίζουμε σταθερούς χρόνους προσευχής, ώστε ο πόθος να μην ψυχραίνεται από έλλειψη κινήτρου. Το να προσεύχεται κανείς πολλή ώρα, προσθέτει, δεν σημαίνει να προσεύχεται με πολλά λόγια: «άλλο είναι ο μακρύς λόγος και άλλο η παρατεταμένη διάθεση της ψυχής». Και η προσευχή ολοκληρώνεται καλύτερα με στεναγμούς παρά με λόγους, περισσότερο με δάκρυα παρά με ομιλίες.

«Ο Θεός μας αξίωσε να μείνουμε στην Πόλη» - Μανώλης Κωστίδης

Οταν πολλοί συνομήλικοί τους από την ομογένεια φεύγουν για σπουδές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, η Ελένη και ο Ανδρέας Σκαρλάτος ξεκινούν φέτος τις σπουδές τους σε δύο κορυφαία πανεπιστήμια της Τουρκίας. Τα δύο αδέλφια λένε στην «Κ» πως στόχος τους είναι να συνδέσουν την επαγγελματική τους πορεία με την ελληνική ομογένεια και τον τόπο όπου μεγάλωσαν και θέλουν να ζήσουν σε όλη τους τη ζωή. [ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΙΚΙΤΕΠΕ]

«Ο Θεός μας αξίωσε να μείνουμε στην Πόλη»

Δύο νέοι Ρωμιοί ονειρεύονται το μέλλον τους στην Πόλη

Μανώλης Κωστίδης

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Στα κορυφαία πανεπιστήμια της Τουρκίας ξεκινούν φέτος τις σπουδές τους τα δίδυμα αδέλφια Ανδρέας Σκαρλάτος και Ελένη Σκαρλάτου, απόφοιτοι του Ζωγραφείου Λυκείου, που επέλεξαν να μείνουν στην Κωνσταντινούπολη. O Ανδρέας πέτυχε στις Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου (Bogazici), μέσα στις πρώτες 3.000 θέσεις των παντουρκικών εξετάσεων, και η Ελένη πέτυχε στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, κατατασσόμενοι στις πρώτες 100.000 θέσεις στο θετικό πεδίο. Και οι δυο τους με έμφαση μας αναφέρουν πως δεν θέλουν να εγκαταλείψουν την Πόλη και επιθυμούν να παραμείνουν εδώ όλη τους τη ζωή. Στις φετινές εισαγωγικές εξετάσεις (YKS) είχαν δηλώσει συμμετοχή 2.425.560 υποψήφιοι, σύμφωνα με τον τουρκικό φορέα εξετάσεων OSYM.

Μας εξηγούν τις δυσκολίες που είχαν και πώς κατάφεραν να έχουν αυτή τη σημαντική επιτυχία. «Δεν διδασκόμαστε μόνο αυτά που διδάσκονται οι υπόλοιποι. Προσπαθούμε να φτάσουμε στο κάτι παραπάνω, ώστε να αναδειχθούμε και να εξασφαλίσουμε περισσότερα στον τόπο που ζούμε», λέει ο Ανδρέας στη συνομιλία μας καθώς περπατούμε στα σοκάκια του Πέρα.

ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ " Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" ΣΤΗΝ ΕΓΛΥΚΑΔΑ - ΔΡΑΣΤΗΡΙΌΤΗΤΕΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ " Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" ΣΤΗΝ ΕΓΛΥΚΑΔΑ

Φυτεύουμε σήμερα, καλλιεργούμε το αύριο!

Στον όμορφο κήπο του Παιδικού μας Σταθμού και με την ευλογία του σεπτού Ποιμενάρχη μας κ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, τα παιδιά γίνονται μικροί κηπουροί! Με χαρά και ενθουσιασμό φυτεύουν κηπευτικά και πολύχρωμα λουλούδια, μαθαίνοντας να αγαπούν τη φύση, να φροντίζουν το περιβάλλον και να σέβονται κάθε μορφή ζωής.

Μέσα από αυτή την όμορφη βιωματική δραστηριότητα, τα παιδιά ανακαλύπτουν τη χαρά της δημιουργίας, την αξία της συνεργασίας και την υπομονή που χρειάζεται για να μεγαλώσει ένας σπόρος και να γίνει καρπός.

Γιατί η φύτευση δεν είναι απλώς μια δραστηριότητα· είναι ένα πολύτιμο μάθημα ζωής. Μαθαίνουμε στα παιδιά να καλλιεργούν τη γη, αλλά και την αγάπη, την υπευθυνότητα και τον σεβασμό προς τη δημιουργία του Θεού.

Η προσπάθεια αυτή συμβαδίζει και με την εκπαιδευτική κατεύθυνση του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο προωθεί το πρόγραμμα «Λαχανόκηποι στα σχολεία», αναγνωρίζοντας την παιδαγωγική αξία της καλλιέργειας σχολικών κήπων.

Ο Μαζωνάκης και ο Μπότσαρης - Κώστας Στούπας

Ο Μαζωνάκης και ο Μπότσαρης

Κώστας Στούπας

Υπάρχει μια παλιά λαϊκή παροιμία που λέει πως «εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ' άρματα, κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια». Είναι έκφραση παλαιότερων εποχών, με τη δική της σκληρότητα. Περιγράφει όμως με ακρίβεια κάτι διαχρονικό: την παρακμή των αξιών και την αντικατάσταση του ουσιώδους από το ευτελές.

Τη θυμήθηκα διαβάζοντας πως στον Δήμο Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη εξετάζεται η μετονομασία της οδού Μάρκου Μπότσαρη σε οδό Γιώργου Μαζωνάκη.

Δεν γνωρίζω αν η πρόταση θα υλοποιηθεί. Ούτε έχω κάτι εναντίον του δημοφιλούς τραγουδιστή. Είχε κατακτήσει με την αξία του μια σημαντική θέση στη σύγχρονη μαζική διασκέδαση. Γέμιζε μαγαζιά, πουλούσε εισιτήρια, είχε κοινό. Μπράβο του!

Το ζήτημα δεν είναι ο Μαζωνάκης αλλά ο Μπότσαρης.

Μια ιδιαίτερα σημαντική ημέρα για τη Λάρνακα.

 Σήμερα είναι μια ιδιαίτερα σημαντική ημέρα για τη Λάρνακα. Μια ημέρα όπως είπε ο Πρόεδρος κ. Νίκος Χριστοδουλίδης που σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην αναπτυξιακή πορεία της πόλης και, ευρύτερα, στην Ανώτερη Εκπαίδευση της χώρας μας. Για μένα προσωπικά, η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς τον Μάρτιο του 2025, στο πλαίσιο της περιφερειακής σύσκεψης για την επαρχία Λάρνακας, είχα ανακοινώσει την απόφαση της Κυβέρνησης μας να προχωρήσει στην ίδρυση της Σχολής.

Μια απόφαση που δεν περιοριζόταν στην ικανοποίηση ενός αιτήματος, αλλά εντασσόταν σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό για το μέλλον της πόλης και της Ανώτερης Εκπαίδευσης στον τόπο μας. Ακολούθησε μια απαιτητική διαδικασία, με την ολοκλήρωση των αναγκαίων θεσμικών, νομοθετικών και οικονομικών ενεργειών. Εργαστήκαμε με επιμονή, συνέπεια και αποφασιστικότητα, ώστε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και να προχωρήσει ο σχεδιασμός. Και σήμερα, βρισκόμαστε εδώ, στη θεμελίωση του έργου που ανακοινώσαμε τότε.

Η Κύπρος Αλλάζει

Η 28η Οκτωβρίου στην Ενορία του Αγίου Ιωάννου Παραλίας Πατρών

 Μέσα σε μια όμορφη ατμόσφαιρα συγκίνησης, κατάνυξης και χαράς, τιμήθηκε η ιστορική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Παραλίας Πατρών, με μια ξεχωριστή εορταστική εκδήλωση που ετοίμασαν με αγάπη και μεράκι τα παιδιά του Κατηχητικού μας Σχολείου.

Η ημέρα ξεκίνησε με τη συμμετοχή των παιδιών στη Θεία Λειτουργία, δίνοντας με την παρουσία τους ένα όμορφο μήνυμα πίστης, ελπίδας και σεβασμού στις αξίες της Ορθοδοξίας και της πατρίδας μας.

Στη συνέχεια, οι παιδικές φωνές πλημμύρισαν τον χώρο με πατριωτικά τραγούδια, ενώ η παρέλαση, η κατάθεση στεφάνου και οι παραδοσιακοί χοροί χάρισαν σε όλους στιγμές ιδιαίτερης συγκίνησης και χαράς. Τα παιδιά μας τίμησαν με τον δικό τους αγνό και αυθεντικό τρόπο τους ήρωες του 1940, υπενθυμίζοντάς μας πως η ιστορική μνήμη, η πίστη και η αγάπη για την πατρίδα παραμένουν ζωντανές στις καρδιές των νεότερων γενεών.

ΕΟΡΤΗ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ ΣΤΟ ΜΙΝΤΙΛΟΓΛΙ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΕΟΡΤΗ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ

ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ

ΣΤΟ ΜΙΝΤΙΛΟΓΛΙ ΠΑΤΡΩΝ

(Δευτέρα 2 – Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026)

 
Στις 3 Νοεμβρίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την Ανακομιδή των Ιερών  Λειψάνων του Αγίου Mεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου και θαυματουργού.
Η Ενορία Αγίου Γεωργίου Μιντιλογλίου Πατρών, η οποία έχει την εξαιρετική ευλογία να κατέχει τμήμα του λειψάνου του Αγίου Γεωργίου, θα πανηγυρίσει την εορτή σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα.

  Δευτέρα 2  Νοεμβρίου 2026 
6:00 - 7:30 μ.μ. : Μέγας Πανηγυρικός  Εσπερινός με Αρτοκλασία – Λιτανεία των Ιερών Λειψάνων και της Εικόνος του Αγίου Γεωργίου. Θα προστεί και θα μιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Κωτσάκης, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Ομπλού Πατρών. 
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026 
7:00 - 10:00 π.μ.: ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θεία Λειτουργία υπό του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου

Με ἐπιτυχία πραγματοποιήθηκε ἡ ἐκδήλωση γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ Ζήτημα στὴ Χριστιανικὴ Ἑστία Πατρῶν

Μὲ μεγάλη συμμετοχὴ κόσμου καὶ τὴν παρουσία πολλῶν ἱερέων πραγματοποιήθηκε τὴν Τετάρτη 28 Ὀκτωβρίου 2026, στὴ Χριστιανικὴ Ἑστία Πατρῶν, ἐκδήλωση ἀφιερωμένη στὸ Βορειοηπειρωτικὸ Ζήτημα. Τὴν ἐκδήλωση συνδιοργάνωσαν ἡ Χριστιανικὴ Ἑστία Πατρῶν καὶ οἱ Ἐκδόσεις Ἔαρ.

Τὴν ἐκδήλωση ἄνοιξε ὁ φιλόλογος κ. Ἠλίας Σκόνδρας, ὁ ὁποῖος καλωσόρισε τὸν ὁμιλητὴ καὶ τοὺς παρευρισκομένους. Κατὰ τὸν χαιρετισμό του, ἀναφέρθηκε στὸ νέο βιβλίο τοῦ κ. Κωνσταντίνου Χολέβα, μὲ τίτλο «Τα Σύγχρονα ἐθνικὰ θέματα τοῦ Ἑλληνισμοῦ», τὸ ὁποῖο μόλις κυκλοφόρησε ἀπὸ τὶς Ἐκδόσεις Ἔαρ.

Στη συνέχεια, τὸν λόγο ἔλαβε ὁ πολιτικὸς ἐπιστήμων καὶ συγγραφέας κ. Κωνσταντῖνος Χολέβας, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τὸ θέμα τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ζητήματος, ἀναδεικνύοντας τὴ σημασία του γιὰ τὴν ἱστορικὴ μνήμη καὶ τὸν Ἑλληνισμό.

Ἰδιαίτερο χρῶμα στὴ βραδιὰ ἔδωσαν οἱ χορωδίες τῶν ἀγοριῶν καὶ τῶν κοριτσιῶν τοῦ Δημοτικοῦ, τὰ «Χελιδόνια», οἱ ὁποῖες παρουσίασαν ἐθνικὰ τραγούδια, συνοδευόμενα ἀπὸ σχετικὲς προβολές.